
บาดแผลประเทศไทย
ถึงนาทีนี้ ต้องเรียกว่าสังคมไทยยังอยู่ในสภาพยักตื้นติดกึก ยักลึกติดกัก กล่าวคือ ไม่ว่าจะเดินหน้าหรือถอยหลัง ล้วนยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจนให้แก่สังคมทั้งสิ้น นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี เสนอแผนปรองดองมา 5 วันแล้ว
ขณะที่แกนนำ นปช. หรือคนเสื้อแดง ก็ตอบรับไมตรีของนายอภิสิทธิ์ในฉับพลันทันที แต่ก็เกี่ยงงอนขอให้มีความชัดเจนทั้งในแง่ของวันประกาศยุบสภา และมติของพรรคประชาธิปัตย์ที่จะต้องรับรองแนวคิดและแผนปรองดองของนายกรัฐมนตรี ในฐานะหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ถึงกระนั้น เมื่อทุกสิ่งเดินไปตามความปรารถนาของคนเสื้อแดงแล้ว ความสงบสุขของคนไทยก็ยังไม่กลับคืนมา
คนเสื้อแดงยึดบริเวณสี่แยกราชประสงค์ และขยายค่ายคูประตูรบที่ประกอบด้วยยางรถยนต์ และไม้รวกเหลาแหลม ไปยังแยกสารสิน แยกเพลินจิต จนกระทั่งจุดเผชิญหน้าที่แยกสีลม ซึ่งคนเสื้อแดงประสงค์จะข้ามไป แต่ยังไปไม่ได้ เพราะติดมวลชนเจ้าของพื้นที่ คนเสื้อแดงใช้ธงแดงปักไว้แทนสัญลักษณ์ธงชาติไทยในบริเวณที่ชุมนุม คนเสื้อแดงแสดงภาพผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ 10 เมษายน และเขียนข้อความประณาม ตัดสินความผิดของทหารว่าเป็นทหารหน้าตัวเมีย ทั้งที่ทหารจำนวนไม่น้อยต้องสละชีวิตเพื่อหน้าที่ และความสงบสุขของชาติ คนเสื้อแดงแขวนป้ายผ้า เรียกร้องให้เคารพสิทธิการชุมนุม แต่คนเสื้อแดงไม่เคยเคารพสิทธิที่ประชาชนคนอื่นจะใช้ถนนสัญจร อีกทั้งยังตั้งกองกำลังดูแลด่านทั้งสี่ทิศ เสมือนแผ่นดินนี้เป็นของพวกเขา
นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ ย้ำว่า การที่จะยุติการชุมนุม นายสุเทพ เทือกสุบรรณ รองนายกรัฐมนตรี จะต้องเดินทางไปมอบตัวสู้คดี ฐานสั่งให้มีการสังหารประชาชนในวันที่ 10 เมษายนก่อน หากนายสุเทพเดินทางไปมอบตัวต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจเมื่อใด ก็จะยุติการชุมนุมในทันที ข้อเสนอนี้งอกมาจากข้อเสนอเดิมที่ขอให้มีความชัดเจนในวันยุบสภา และมติของพรรคประชาธิปัตย์ ทำนองได้คืบจะเอาศอก ดูเหมือนเงื่อนไขในการสลายการชุมนุมของคนเสื้อแดงจะไหลไปเรื่อยๆ ตามแต่ที่แกนนำเสื้อแดงจะคิดได้ และตามที่แกนนำเสื้อแดงจะมั่นใจได้ว่า แผนรู้กันระหว่างรัฐบาลและคนเสื้อแดง จะแนบเนียนพอและมีเหตุผลพออธิบายกับมวลชนได้ว่า คนเสื้อแดงไม่ใช่ฝ่ายพ่ายแพ้
ไม่ว่าการชุมนุมจะไปสิ้นสุดในวันใด หรือจะมีเงื่อนไข ข้อต่อรองใดๆ เพิ่มขึ้นอีก แต่กว่า 2 เดือนที่ปรากฏบาดแผลขึ้นใจกลางมหานคร ความบอบช้ำของศูนย์กลางเศรษฐกิจของประเทศ นั่นคือความรับผิดชอบร่วมกันที่ทั้งนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ในฐานะหัวหน้ารัฐบาลที่มีเพียงตำแหน่ง แต่ไร้ซึ่งอำนาจ และทั้งแกนนำเสื้อแดง ที่เชื่อว่าปฏิบัติการบดขยี้เศรษฐกิจของชาติ ทำให้กลุ่มคนรายได้น้อยนับหมื่นคนต้องตกอยู่ในภาวะอกแตกสิ้นหนทางทำมาหากิน ในเวลาที่บรรดาแกนนำเสื้อแดงกระเป๋าตุง นอนอิ่ม หลับสบายในโรงแรมหรูนั้น จะเป็นหนทางแห่งชัยชนะ และสิ่งที่เรียกว่าประชาธิปไตยจอมปลอม ที่จนถึงวันนี้ไม่มีการพูดถึงอีกแล้ว คนเหล่านี้คือคนที่ต้องได้รับการจดจารไว้ในประวัติศาสตร์บาดแผลของชาติไทยว่า ได้สร้างบาปอันใหญ่หลวงให้เกิดขึ้นบนแผ่นดินนี้



