
ประชาสัมพันธ์ผิด คิดใหม่ยังไม่สาย
ผมเป็นคนที่เดินทางโดยรถยนต์ไปจนทั่วประเทศไทย และลามไปถึงประเทศเพื่อนบ้านในย่านนี้บ่อยครั้ง สิ่งแปลกใหม่ที่พบเห็นสองฟากทางในประเทศไทย ช่วงเวลาประมาณ 10 ปีที่ผ่านมา หรือหากจะนับกันอย่างจริงจังก็ต้องบอกว่า นับตั้งแต่ยุคของรัฐบาลทักษิณ 1 เป็นต้นมา
คือบรรดาป้ายโฆษณาประชาสัมพันธ์ของข้าราชการและนักการเมืองริมถนนสายหลักทั่วไป บ้างก็เพียงแค่บอกยินดีต้อนรับผู้คนที่เดินทางผ่านถิ่นฐานคะแนนเสียงของตัวเอง บ้างก็ทำทีว่าตักเตือนผู้คนให้เดินทางกันด้วยความระมัดระวัง จะได้มีความปลอดภัยมากขึ้น หรือแต่ไม่มีอะไรก็บอกเพียงแค่คำขวัญของจังหวัดหรือท้องถิ่น
ซึ่งทั้งหมดทั้งหลายดูจะไม่ได้ประโยชน์อะไรในเชิงการประชาสัมพันธ์อย่างแท้จริง นอกจากจะเป็นการประกาศให้รู้ว่าคนที่มีรูปอยู่ในป้ายประกาศโฆษณานั้นๆ ดำรง
ตำแหน่งแห่งหนอะไรอยู่ที่ไหนเท่านั้น หรือจะมองโลกกันในแง่ร้ายก็ต้องบอกว่า เป็นการกระทำเพียงแค่มีโอกาสได้ใช้งบประมาณให้หมดๆ ไปเท่านั้น ไม่ต่างอะไรกับการที่รัฐมนตรีหรือนักการเมืองที่เสียเงินเสียทองจำนวนมาก ออกมาเสนอหน้ายืนบ่นปาวๆ หน้าโทรทัศน์เท่านั้นเอง
วิธีการผลาญงบประมาณของชาติ ด้วยการหาเรื่องทำการประชาสัมพันธ์ในรูปแบบโง่ๆ ไร้มันสมองอย่างนี้ ระบาดแพร่หลายไปทั่วประเทศอย่างไม่มีทีท่าว่าจะจบสิ้น โดยที่หลายครั้งหลายโครงการที่ทำกันนั้น นักการเมืองหรือข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่านอกจากจะตกเป็นเหยื่อให้นักประชาสัมพันธ์ที่ไร้สมอง หลอกลวงเอางบประมาณไปใช้ง่ายๆ แล้ว
ยังเป็นการทำลายภาพลักษณ์ที่ดีของตัวเองให้เสียหายไปอีกด้วย
สองสามเดือนที่ผ่านมานี้ ผมมีโอกาสเดินทางไปพักผ่อนท่องเที่ยวในพื้นที่ จ.ระยองหลายต่อหลายครั้ง ทำให้ผมมีโอกาสได้เห็นป้ายประชาสัมพันธ์สองข้างทางในเขต จ.ระยองแบบหนึ่ง ที่มีจำนวนมากมายหลายป้ายแต่ใช้รูปแบบและข้อความเดียวกัน นั่นคือป้ายประชาสัมพันธ์ที่เชิญชวนให้ “คนระยอง กินผลไม้ระยอง” โดยมีรูปและชื่อของผู้ว่าราชการจังหวัดระยองเป็นผู้กล่าวเชิญชวน
มองเผินๆ ก็ไม่มีอะไรที่ผิดแผกแตกต่างไปจากป้ายประชาสัมพันธ์ทั่วไปตามปกติ แต่หากคิดในเชิงของทฤษฎีการสร้างภาพลักษณ์ ต้องไม่ลืมว่าตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดนั้นมีโอกาสโยกย้ายไปดำรงตำแหน่งในพื้นที่ต่างๆ มากมาย ดังนั้นหากคิดในมุมกลับจะเห็นได้ว่า แล้วถ้าผู้ว่าราชการจังหวัดท่านนี้ย้ายไปดำรงตำแหน่งที่ จ.จันทบุรี ท่านก็คงต้องไปประชาสัมพันธ์ให้ชาวจันทบุรีกินผลไม้จันทบุรี หรือเท่ากับไปบอกว่าอย่ากินผลไม้ของ จ.ระยองกันเลย
อีกประการหนึ่ง ต้องเข้าใจว่าการรณรงค์ให้คนพื้นที่ใช้สินค้าในพื้นที่นั้น หากทุกพื้นที่กระทำกันอย่างกว้างขวางทุกจังหวัดและได้ผลดี สินค้าของแต่ละจังหวัดก็จะมียอดจำหน่ายเพียงแค่ในพื้นที่ไม่กว้างขวางนัก ซึ่งย่อมจะส่งผลให้ราคาของสินค้าตกต่ำ ตามหลักการอุปสงค์และอุปทานไปด้วย
ป้ายโฆษณาประชาสัมพันธ์ในลักษณะนี้เกิดขึ้นทั่วประเทศ ผมเพียงแค่ยกเอาของ จ.ระยองมาเตือนสติท่านผู้เกี่ยวข้องทั้งหลายเท่านั้น ซึ่งหากผู้ว่าราชการจังหวัดระยองท่านจะรณรงค์ในลักษณะและใจความดังกล่าว ควรเป็นการรณรงค์ภายในจังหวัดไม่ใช่มาติดป้ายเอาไว้บนทางหลวงที่มีคนทั้งประเทศผ่านไปมาเช่นนี้ หรือควรจะเป็นหน้าที่ของหอการค้าจังหวัดมากกว่าที่จะเป็นการกระทำของผู้ว่าราชการจังหวัด
หากผมเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดระยองที่มีชื่อปรากฏอยู่ ผมจะสั่งเปลี่ยนป้ายประชาสัมพันธ์ดังกล่าวทันที และรีบสั่งหาตัวผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีหน้าที่เกี่ยวข้อง เอามาดีดติ่งหูสักสามสี่ทีก่อนที่จะไล่ให้ไปทำหน้าที่อื่น เพราะยิ่งประชาสัมพันธ์ภาพลักษณ์ของท่านผู้ว่าฯ และของจังหวัด ยิ่งมีแต่เสียกับเสียครับ



