ข่าว

 ใครล่ะจะกล้าบิน

ใครล่ะจะกล้าบิน

29 เม.ย. 2553

สินค้าจำนวนมากหลากหลายชนิดที่แม้จะพิสูจน์ได้ ว่าเป็นสินค้าคุณภาพดีมีราคาไม่แพง แต่กลับไม่สามารถจำหน่ายขายออกไปได้

หรือสินค้าและบริการบางชนิดถึงกับขาดทุน ต้องปิดกิจการลงไปในระยะเวลาเพียงชั่วไม่นานนัก เพราะผู้เป็นเจ้าของกิจการไม่สนใจในการรักษาภาพลักษณ์ของสินค้า และบางคนยังคิดเกินเลยไปเสียด้วยซ้ำไปว่า เงินที่จะต้องใช้ในการรักษาภาพลักษณ์ของสินค้านั้น เป็นเงินที่จ่ายไปแล้วเสียเปล่า สู้เอาไปใช้เป็นต้นทุนในการซื้อวัตถุดิบมาผลิตก็ไม่ได้

 แต่แนวคิดการทำธุรกิจในปัจจุบันนี้เปลี่ยนแปลงไปมาก ภาพลักษณ์ของสินค้าเป็นสิ่งสำคัญมากต่อธุรกิจ บริษัทผู้ค้าและให้บริการหลายแห่ง มีการใช้เงินเพื่อการรักษาภาพลักษณ์ของสินค้า  มากกว่าต้นทุนของตัวสินค้าด้วยซ้ำไป

 บริษัทผู้จำหน่ายรถยนต์หลายยี่ห้อในปัจจุบันนี้ เมื่อรถยนต์ของเขาประสบอุบัติเหตุหรือเสียหายและต้องเข้ารับการซ่อมแซม เขาจะใช้ผ้าหรือวัสดุอื่นๆ มาคลุมตัวรถไว้ เพื่อไม่ให้ผู้คนทั่วไปได้เห็นภาพรถของเขาในสภาพที่ยับเยิน เพราะเดี๋ยวจะติดภาพนั้นฝังใจจนเกิดความรู้สึกที่ไม่ดีต่อรถของเขา และอาจจะส่งผลให้ไม่กล้าซื้อรถยนต์ยี่ห้อนั้นๆ มาใช้งานต่อไป

 การเดินทางภายในประเทศไทยด้วยเครื่องบิน เพิ่งเริ่มต้นมาได้ยังไม่ถึงห้าสิบปี แต่ช่วงสี่ห้าปีที่ผ่านมาคนไทยมีทางเลือกมากขึ้น เพราะมีสายการบินราคาถูกเข้ามาให้บริการแข่ง จากเดิมที่เคยต้องใช้สายการบินไทยเพียงแห่งเดียว จะดีจะชั่วจะถูกจะแพงจะช้าจะผิดเวลาขนาดไหนก็ต้องใช้

 แต่สายการบินต้นทุนต่ำที่ให้บริการในประเทศไทย กลับเป็นเพียงแค่ทางเลือกให้คนจำนวนหนึ่งมีโอกาสได้เดินทางด้วยเครื่องบินเท่านั้น แตกต่างจากสายการบินราคาถูกระดับมาตรฐานในต่างประเทศ ที่เขามีราคาถูกได้เพราะลดความสะดวกในการบริการบางอย่าง แต่ไม่ลดคุณภาพและความปลอดภัย  

 สายการบินราคาถูกหรือสายการบินต้นทุนต่ำในประเทศไทย ส่วนใหญ่ลดคุณภาพการบริการตามราคาลงไปด้วย ทั้งตัวเครื่องบินที่แสนเก่า, ความล่าช้าจากตารางเวลาการบินที่หลายครั้งล่าช้าจนเกินจะรับได้ และปราศจากความรับผิดชอบต่อลูกค้าผู้ใช้บริการ จนทำให้ผู้ใช้บริการเริ่มหันมาเปรียบเทียบการบริการที่ได้รับ ระหว่างสายการบินต้นทุนต่ำทั้งหลายกับสายการบินไทยมากขึ้น ทำให้สายการบินต้นทุนต่ำต้องประสบปัญหาขาดทุน  และยกเลิกการให้บริการในบางเส้นทาง บางสายการบินถึงขนาดเลิกราจากธุรกิจการบินไปยุบบริษัทกันไปเลย
 
 เมื่อสองปีที่ผ่านมามีข่าวว่าสายการบินต้นทุนต่ำของไทยสายการบินหนึ่ง ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกที่สนามบินภูเก็ต ทำให้ผู้โดยสารทั้งไทยและเทศเสียชีวิตไปเป็นจำนวนมาก จากนั้นก็มีข่าวออกมาว่าอุบัติเหตุครั้งนั้นเกิดขึ้นเพราะความผิดพลาดของสายการบินเอง ยิ่งทำให้ความมั่นใจของผู้โดยสารที่มีต่อสายการบินดังกล่าวลดลงไปมาก เพราะสิ่งที่นักเดินทางด้วยเครื่องบินกลัวกันมากที่สุด คือการรับรู้และภาพลักษณ์ด้านความปลอดภัยนั่นเอง

 แต่สายการบินดังกล่าวกลับทำคล้ายไม่สนใจ ที่จะพยายามรักษาภาพลักษณ์ที่ดีในเรื่องความปลอดภัยของตัวเองเอาไว้ เพราะคนที่เดินทางด้วยเครื่องบินไปยังจังหวัดอุดรธานี จะพบเห็นเครื่องบินของสายการบินดังกล่าวที่จอดไว้ในลักษณะไม่พร้อมจะใช้งาน ตำแหน่งที่ควรติดตั้งเครื่องยนต์สองในสี่เครื่องถูกปล่อยโบ๋ว่างทิ้งไว้ พร้อมกับเห็นตัวเครื่องบินที่ติดตราสายการบินหราทั้งลำ จอดร่องแร่งอยู่ข้างสนามบินอุดรธานีมาเป็นเวลานานนับปี

 โดยที่ผู้บริหารคงไม่คิดว่าจะก่อให้เกิดความรู้สึกอย่างไรต่อคนที่เห็นภาพนั้นจนชินตา และหากเมื่อเขาต้องใช้บริการของสายการบินนั้น เขาจะเกิดความรู้สึกอย่างไรและจะกล้าใช้บริการหรือไม่ ขอแนะนำด้วยใจว่าถ้าเป็นไปได้ หาอะไรไปคลุมปิดตราสัญลักษณ์สายการบินท่านเอาไว้เถิดครับ ท่านผู้บริหาร วัน ทู โก ที่ไม่น่าเคารพ

พัฒนเดช  อาสาสรรพกิจ