
แดงอนาธิปไตย
นครแห่งรอยยิ้มตลอดวันวานนี้ ระอุร้อนด้วยการเผชิญหน้าระหว่างเจ้าหน้าที่รัฐกับกลุ่มคนเสื้อแดง หากเป็นสังคมไทยในบริบทของเหตุการณ์เดือนตุลาคม 2514 และ 2519 เดือนพฤษภาคม 2535 นาทีนี้ เลือดได้นองท้องช้างแล้ว
แต่รัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ น่าจะได้สรุปบทเรียน และคาดการณ์ผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นได้ว่า กลับจะรุนแรง และบานปลายขยายเขตความขัดแย้งออกไป จนเกินกำลังจะจัดการ ฉะนั้น สิ่งที่รัฐบาลอาจกระทำฝืนใจประชาชนส่วนใหญ่ในประเทศ โดยเฉพาะคนกรุงเทพฯ ที่ถูกกระทบโดยตรง ก็คือ วิธีการจัดการปัญหาแบบค่อยๆ คืบ ค่อยๆ คลาน คะแนนนิยมของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ที่พุ่งทะยานหลังเจรจา จึงเริ่มแผ่วลง
คนเสื้อแดงยืนยันว่าจะชุมนุมโดยสงบ เปิดเผย ปราศจากอาวุธ คนเสื้อแดงเรียกร้องประชาธิปไตย เรียกร้องความชอบธรรมให้แก่พรรคการเมืองที่ได้รับเสียงข้างมากในสภา คนเสื้อแดงพยายามแสดงราคาผู้ฝักใฝ่ความถูกต้อง ชอบธรรม แต่สิ่งที่คนเสื้อแดงกำลังแสดงให้คนไทยทั้งชาติ ได้ประจักษ์ก็คือ การเปลี่ยนสังคมประชาธิปไตย ให้เป็นสังคมอนาธิปไตย ปลุกเร้าให้ชาวบ้านใสซื่อไม่เคารพกฎหมาย ไม่เคารพสิทธิในที่อยู่อาศัย ในที่ทำมาหากินของบุคคลอื่น ซึ่งหากคนกรุงเทพฯ กระทำเช่นนั้นบ้างในพื้นที่พักอาศัย ทำมาหากินของชาวบ้าน พวกเขาจะยินยอม และยินดีให้กระทำเช่นนั้นหรือ นี่เป็นคำถามที่คนจิตปกติทุกคนย่อมตอบได้
แกนนำคนเสื้อแดง เรียกร้องให้ทุกคนกระทำตามกฎหมาย นายวีระ มุสิกพงศ์ นายจตุพร พรหมพันธุ์ และนายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ อ่อนไหวอย่างยิ่งต่อถ้อยคำประชดประเทียด เช่นคำว่า ควายแดง จนกระทั่งฟ้องคดีหมิ่นประมาทสื่อบางฉบับ เพราะทนไม่ได้ที่ถูกกล่าวหาด้วยถ้อยคำที่ทำให้พวกเขารู้สึกถูกหมิ่นเกียรติ แต่ทั้งนายวีระ จตุพร และณัฐวุฒิ ไม่เคยรู้สึกว่า วาจาสามหาว กล่าวเท็จ ที่เขาสาดใส่คนอื่น โกหกคำโตซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยเฉพาะในบรรยากาศเหนื่อยล้า จากการถูกกดดัน ด้วยเจ้าหน้าที่รัฐเมื่อใกล้ปราชัยวานนี้ กลับไม่มีจิตสำนึกชนิดใดระคายผิวของกลุ่มผู้นำหลักเสื้อแดง ให้ได้เข้าใจเรื่องศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์แม้แต่น้อยนิด
จนถึงนาทีนี้ คนไทยทั้งชาติ อาจคล้ายตกอยู่ในหล่มโคลนแห่งความสับสน วุ่นวาย มิรู้ว่าเรื่องราวจะจบลงเช่นใด คนกรุงเทพฯ อาจเริ่มชินกับบรรยากาศที่มีคนแปลกถิ่น มาเยี่ยมมาเยือนถึงหน้าบ้าน และอาจกำลังตั้งคำถามว่า ประเทศนี้ไม่มีรัฐบาลหรืออย่างไร คนกรุงเทพฯ อาจมีคำถามว่า ไฉน คนเสื้อแดงจึงคล้ายหูหนวก ตาบอด ไม่ยล ไม่ยิน สิ่งที่อยู่ข้างนอกม็อบและบนเวที ไม่รู้ว่ากำลังกลายเป็นกำแพงมนุษย์ให้แกนนำเสื้อแดงหลบภัย คลายร้อน หนีหมายจับ คำถามเช่นนี้ เป็นคำถามในแบบเดียวกับที่ต้องตอบว่า ทำไมคนเสื้อแดงระดับชาวบ้านจึงไม่รู้สึกอะไรกับการที่ทักษิณ ชินวัตร ผู้นำเสื้อแดงตัวจริง บังอาจหมิ่นสถาบันครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งที่คนเหล่านั้นก็จงรักภักดีเช่นเดียวกับคนไทยคนอื่นๆ คำตอบก็คือพวกเขาเปิดรับเพียงสื่อบุคคล พีทีวี สื่อวิทยุในเครือข่ายคนเสื้อแดงเท่านั้น



