ข่าว

คำถามต่อเสื้อแดงจากผู้อ่าน

คำถามต่อเสื้อแดงจากผู้อ่าน

30 มี.ค. 2553

มีโอกาสได้รับจดหมายจากท่านผู้อ่าน คือว่าน่าสนใจมาก แม้ว่าอาจจะตอบได้ไม่ครบทุกข้อเนื่องจากพื้นที่จำกัด

 1.สภาผิดตรงไหน ก็เป็นสภาเดียวกับรัฐบาลหุ่นเชิดทักษิณไม่ใช่หรือ 2.รัฐบาลผิดตรงไหน รัฐบาลโกงบ้านกินเมืองหรือไม่ รัฐบาลสั่งฆ่าทำร้ายประชาชนหรือไม่ 3.รัฐบาลบริหารประเทศ ทำให้เศรษฐกิจฟื้นอย่างชัดเจน จะยุบสภาให้เศรษฐกิจเจ๊งหรืออย่างไร 4.ทำไมเพิ่งมาโจมตีสองมาตรฐานในช่วงนี้ ทำไมไม่ออกมาเรียกร้องในยุคหน้าเหลี่ยม ซึ่งสองมาตรฐานมากที่สุด 5.อะไรคือประชาธิปไตยที่เสื้อแดงเรียกร้อง หรือว่าต้องพรรคแม้วเป็นรัฐบาลเท่านั้นถึงจะเป็นประชาธิปไตย และการโกงเลือกตั้ง ซื้อเสียง ซื้อพรรค รื้อและเผาเวทีหาเสียงของพรรคอื่นเป็นประชาธิปไตยหรือไม่ 6.อำมาตย์คือใคร แล้วช่วงทักษิณเป็นนายกฯ ไม่มีอำมาตย์และไพร่ หรืออย่างไร 7.ทำไมเสื้อแดงถึงได้ชูคนโกงบ้านกินเมืองมาเป็นสัญลักษณ์ในการต่อสู้  ทำไมไม่ชูคนดี

 ผมขอตอบคำถามนี้ในสองแบบ ในแบบแรกคือตอบแบบเดียวกับความรู้สึกของผู้ถาม ในแบบที่สองคือพยายามตอบแบบเข้าอกเข้าใจมากหน่อย

 ตอบแบบแรกคือ คำถามคุณมีคำตอบในตัวแล้ว (ไม่ใช่คำตอบจากผม) ว่าปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดนั้นมีทักษิณอยู่เบื้องหลัง ทุกเรื่องเป็นเรื่องของทักษิณ มันเป็นคนโกงบ้านกินเมือง (7) สมัยทักษิณก็มีอำมาตย์มีไพร่ (6) เสื้อแดงเรียกร้องประชาธิปไตยเพื่อพรรคแม้ว ซึ่งมันโกงเลือกตั้ง ไม่ฟังคนอื่น (5) ยุคหน้าเหลี่ยมมีสองมาตรฐานมากที่สุด (4) สภานี้เป็นสภาเดียวกับรัฐบาลหุ่นเชิดของทักษิณ (1) รัฐบาลทักษิณโกงบ้านกินเมืองและทำร้ายประชาชน (2) และรัฐบาลนี้ก็มีผลงานทางเศรษฐกิจที่ดี อาจตีความได้ว่าก็ไม่แพ้พวกทักษิณ ดังนั้นพวกชอบทักษิณจะมาสร้างปัญหาทำไม

 (3) ตอบแบบที่สองก็คือ (ถ้าคุณจะรับฟัง) การต่อสู้ของคนเสื้อแดงนั้นไม่ใช่เรื่องของการต่อสู้ของ "คนรักทักษิณ" เท่านั้น จริงอยู่ว่าในบรรดาคนเสื้อแดง หรือคนที่เชียร์คนเสื้อแดงนั้นจะมีคนรักทักษิณเสียเป็นส่วนมาก แต่ก็มีคนอีกไม่น้อยที่เขาต่อสู้ต่อต้านรัฐประหารอยู่ก่อนแล้ว และก็หงุดหงิดทุกครั้งกับโฟนอินของคุณทักษิณ เพราะคนกลุ่มนี้เขาก็เห็นว่าคุณทักษิณนั้นน่าจะเข้าข่ายว่าโกง และการบริหารของคุณทักษิณเขามีปัญหาตามที่คุณกล่าวหาทั้งสิ้น 

 ตั้งแต่มีรัฐประหาร ความจริงไม่มีใครเคยตายให้คุณทักษิณเลยครับ สิ่งที่คุณอาจจะหงุดหงิดสำหรับคำตอบก็คือ คนเสื้อแดงเขาสู้เพื่อตัวเขาเอง อยากได้วันคืนดีๆ ในมุมของเขากลับมา ซึ่งรวมทั้งคุณทักษิณในฐานะ "ตัวแทน" ของเขา

 ประเด็นปัญหาจึงอาจจะอยู่ที่กระบวนการยุติธรรมในสมัยคุณทักษิณที่ไม่ทำงานในเรื่องของการจัดการปัญหาการคอรัปชั่น ซึ่งมาจนถึงวันนี้เรายังไม่เคยปฏิรูปกระบวนการทั้งหมด แต่เชื่อว่าการแก้ไขอยู่ที่การเปลี่ยนการค้ำยันกระบวนการยุติธรรมจากนักการเมืองที่มีอิทธิพล มาสู่ทหารและอำนาจอื่นๆ หรือกล่าวอีกอย่างว่า ปัญหาเรื่องการทุจริตนั้นเป็นเรื่องที่กระบวนการยุติธรรมซึ่งควรจะมีความเป็นอิสระไม่ยอมทำงาน จะแก้ด้วยการเลือกตั้งไม่ได้ (ตอนนั้นคุณทักษิณเชื่อว่าถ้าเขามีคนเลือกมากพอ แปลว่าเขาไม่ผิด และการกระทำดังกล่าวยิ่งทำให้เกิดความไม่พอใจกับกลุ่มคนที่ไม่รักทักษิณเพิ่มขึ้น)

 เมื่อมีการรัฐประหารใหม่ๆ เสื้อแดงไม่ได้ออกมาต้าน ส่วนหนึ่งก็คงเพราะเรื่องของอำนาจจากกระบอกปืนนั้นสั่งได้หมด อีกส่วนหนึ่งก็คือคำสัญญาว่าจะมีการเลือกตั้ง เมื่อเขาเลือกตั้งตัวแทนของทักษิณอีก เขาก็เริ่มเห็นว่าความเป็นธรรมต่อพวกเขานั้นลดลงเรื่อยๆ จากกระบวนการยุบพรรค ผ่านกระบวนการกฎหมายที่คณะรัฐประหารเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่เฉพาะเรื่องของรัฐประหารและการจัดการปราบคอรัปชั่นนั้นยังไม่ได้ทำให้เสื้อแดงออกมาชุมนุม จนกระทั่งเงื่อนไขสำคัญสองข้อ คือเศรษฐกิจที่คุณเชื่อว่าฟื้นนั่นแหละครับ แต่คนเสื้อแดงเขาไม่เห็นว่าฟื้นอาจจะด้วยว่าเขามีมุมมองและประสบการณ์ที่ต่างจากคุณ 

 สังคมประชาธิปไตยมีความขัดแย้งกันเองครับ ในแง่ที่ว่าเราทำให้คนทุกคนเชื่อว่าเขามีสิทธิทางการเมืองเท่ากัน แม้ว่าคนทุกคนจะมีฐานะทางเศรษฐกิจไม่เท่ากัน  ดังนั้นนักการเมืองที่ทำให้คนที่มีฐานะทางเศรษฐกิจไม่เท่ากันรู้สึกว่าเขามีค่ามีความหมายก็ย่อมเป็นที่นิยม 

 ผมคิดว่าคำถามของท่านผู้อ่านท่านนี้น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีต่อการพยายามหาทางแก้ปัญหาประชาธิปไตยของไทยที่จะต้องคำนึงถึงสามเรื่องคือ ความเสมอภาค ความเป็นตัวแทน และความยุติธรรมครับ