"ฮีโร่" ใกล้ๆ คุณ | คมชัดลึก

จำเลาๆ ว่า ตอนผมยังเล็ก ไม่ประสีประสาอะไรมาก พฤติกรรมก็หนีไม่พ้นการดูการ์ตูน จำพวกมดเอ็กซ์ มดแดง หรือหน้ากากเสือ เหมือนเด็กบ้านๆ คนอื่นๆ 

 ความสนุกอยู่ที่ได้เห็นพระเอกสำแดงเดช ออกฤทธิ์ฟาดฟันตัวร้ายให้ตายตอนจบ และแม้จะรู้ว่าดูกี่ครั้ง ผู้ร้ายก็ไม่มีวันชนะ วัยซนอย่างเราก็ไม่ยอมเบื่อ

 เรียกได้ว่าวันเสาร์ทีไรเป็นต้องนั่งเกาะติดขอบจอทีวี ไม่ลุกหนีไปไหน ขนาดบางครั้งพ่อแม่จะพาไปเที่ยว ถ้าที่นั้นไม่ดีจริงๆ ก็ถึงกับขอไม่ไป ยอมอยู่บ้านคนเดียว ไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น แค่มีข้าวให้กินในครัวหรือขนมในตู้เย็นก็พอ ฉันเอาตัวรอดได้

 ต้นเหตุที่คลั่งก็ไม่มีอะไรมากไปกว่า “ฮีโร่” เป็นตัวเอก ถือเป็นฝ่าย “ธรรมะ” ที่ชนะ “อธรรม” เท่ชะมัดยาก เหมือนเป็นผู้พิทักษ์โลกอย่างไรอย่างนั้น

 พอโตขึ้นมาหน่อย จินตนาการก็ถอยร่นเข้ากำแพง ฮีโร่ของพวกผมเริ่มพัฒนาจากการ์ตูน แอนิเมชั่นเปลี่ยนเป็นตัวตนหรือคนจริงๆ ที่เห็นและจับต้องได้

 บางคนเริ่มอยากเหมือนดาราคนโน้นคนนี้ เป็นศิลปินมีชื่อ ร้องเพลงก็ได้ เล่นหนังก็เก่ง ถึงขนาดวาดฝันว่า ถ้าได้เป็นแบบเดียวกัน คงดังระเบิด ไม่ใช่แค่ฮอต แต่ยังได้เก็บเงินเป็นว่าเล่น

 ช่วงไหนที่เทรนด์กีฬามาแรง อย่างโอลิมปิกหรือบอลโลก ฮีโร่ของเด็กก็กลายเป็นนักกีฬาซะดื้อๆ ถ้าผมจำไม่ผิด ช่วงที่พี่บอล “ภราดร” ดังมาก เป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้าหลายยี่ห้อ เด็กๆ ก็เลิฟพี่บอลสุดๆ พยายามเลียนแบบเอาตาม ตอนนั้นคอร์ตเทนนิสจองกันไม่เคยว่าง แร็กเกตขายดีกระหน่ำ

 แต่ใช่ว่าแบบวิชาการจะไม่มี นักการเมืองก็สามารถนั่งกลางใจเป็น “ฮีโร่” ของเด็กๆ ได้ด้วย อย่างน้อยผมมั่นใจว่า คุณ “อภิสิทธ์” นายกฯ ของเราก็เป็นโมเดลของเด็กไทยหลายๆ คน

 ถ้าถามผมนะ? ไม่ผิดหรอกที่ใครสักคนอยากจะมี “ฮีโร่” ในใจ และจะเป็นใครก็ได้?

 เพราะ “ฮีโร่” เสมือนหนึ่งเป็นเป้าหมาย เป็นปลายฝัน ทำหน้าที่คล้ายๆ กับตัวกระตุ้นให้เราเลียนแบบ พัฒนาเพื่อให้เดินไปถึงจุดที่ต้องการ

 แถมเรื่องพรรค์นี้ก็ไม่ใช่แค่ความสนุกของเด็กๆ เท่านั้น อย่างผมอายุก็เยอะ ทุกวันนี้ก็ยังมีฮีโร่ในใจ แถมมีตั้งหลายคนด้วย นึกอยากเก่งให้ได้ครึ่งหนึ่งของเขาก็พอ

 ถ้าจะขออย่างเดียว เลือกฮีโร่ในทางสร้างสรรค์ละกัน อย่างการคิดเอาฆาตกรโรคจิต หรือเจ้าพ่อยาบ้ามาเป็นตัวต้นแบบ เพราะนึกว่าเท่ ก็คงไม่ไหว หรือจะเอาแบบคนรวยแต่ไร้จริยธรรม ก็คงไม่ต่างอะไรกับการยึดเอาคน “ผิด” มาเป็นต้นแบบ

 ลูกน้องผมคนหนึ่ง ผมแกล้งแหย่ว่าได้นิสัยมัธยัสถ์ ระมัดระวังการใช้เงินมาจากใคร?

 ที่สุด จึงรู้ว่า “ลูกจีน" อย่างเขาก็ได้แนวคิด การใช้ชีวิตจากพ่อแม่มาเป็นตัวตั้ง ได้ความขยันทำมาหากิน เก็บเล็กผสมน้อย ไม่ฟุ่มเฟือย ฟุ้งเฟ้อ…น่าชื่นชมมาก

 จึงไม่ต้องมองออกไปไกลตัวหรอกครับ…หันมองคนรอบข้าง ผมว่าพ่อแม่นี่แหละเป็นตัวอย่างที่ดีได้ และเป็น “ฮีโร่” ตลอดกาลของลูกๆ ครับ

ชัยพล กฤตยาวาณิชย์
[email protected]