3 เกลอเอาอย่างนี้-แม้วยอมไหม ? | คมชัดลึก

 การปักหลักชุมนุมของ "กลุ่มคนเสื้อแดง" ที่สะพานผ่านฟ้าฯ นับตั้งแต่วันที่ 13 มีนาคมที่ผ่านมา ย่างเข้าสู่วันที่ 12 แต่ก็ยังไม่สามารถกดดันให้รัฐบาล "ยุบสภา" ตามข้อเรียกร้องได้

 แม้ว่าจะแสดงพลังเคลื่อนขบวน "คารวะใจคนกรุง" เมื่อวันเสาร์ที่ 20 มีนาคม ที่ผ่านมา แต่ก็ดูเหมือนจะมีแต่คำถามว่า "แล้วไงล่ะ"

 สิ่งที่คนเสื้อแดงตกผลึกการชุมนุมอย่างสันติ บันไดขั้นต่อมา ก็คือ การรณรงค์แจกสติกเกอร์ "ยุบสภา" 5 แสนแผ่น ตระเวนแจกจ่ายประชาชนทั่วกรุงเทพฯ

 ตามด้วยวันเสาร์ที่ 27 มีนาคม "คนเสื้อแดง" นัดระดมพลครั้งใหญ่อีกครั้ง เคลื่อนไหวอย่างสันติให้มากกว่าเมื่อวันที่ 20 มีนาคม

 วิธีการของคนเสื้อแดงดูจะมุ่งไปที่การใช้ความอดทนจริงๆ

 เพราะการเจรจาเพื่อหาข้อยุติกับรัฐบาล หลังจากที่คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติพยายามเป็นตัวเชื่อมก็แล้ว ส.ว.พยายามอีกครั้งก็ได้แค่เกือบสำเร็จ

 การปิดประตูใส่หน้าความพยายามหาทางเจรจาของทุกฝ่าย ทำให้เกิดคำถามว่า เกิดอะไรขึ้นกับ นปช.

 สามเกลอ และผองเพื่อน ไม่ว่าจะเป็น จรัล ดิษฐาอภิชัย นพ.เหวง โตจิราการ อดิศร เพียงเกษ ชินวัฒน์ หาบุญพาด วิภูแถลง พัฒนภูมิไทย สุพร อัตถาวงศ์ อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง คนเหล่านี้คิดอย่างไร และใช่เป็นแกนนำที่แท้จริง มีบารมีมากพอที่จะไปเจรจากับรัฐบาลและตัดสินใจแทน แดงทั้งแผ่นดินได้หรือไม่

 หรือแท้จริงแล้ว คนเหล่านี้ ยังต้องฟังคำสั่งจากทักษิณ ชินวัตร ?

 ณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ เคยบอกว่า บางครั้ง ก็ไม่ฟังข้อเสนอของทักษิณ แต่เลือกเชื่อมติของแกนนำ นปช. นั่นก็ย่อมหมายความว่า หากให้ถึงที่สุด นปช.ก็เลือกที่จะเดินด้วยตนเอง เพราะรู้ดีว่าสุดท้ายแล้วจะต้องรับผิดชอบการตัดสินใจของตนในฐานะ 1 ในแกนนำ นปช.

 ตรงนี้นี่เอง ที่กำหนดการทำกิจกรรมของ นปช.จึงออกมาเป็นระยะๆ ภายใต้ความมั่นใจว่า ยืดเยื้อกับรัฐบาลได้ยาวนับร้อยวัน

 แต่นั่นย่อมไม่ใช่สิ่งที่ทักษิณต้องการแน่ๆ

 เพราะแรงกดดันจากวันที่เหลือของการอุทธรณ์คดียึดทรัพย์ และคดีอื่นๆ ที่กำลังทยอยเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมย่อมไม่อาจปล่อยให้สถานการณ์ค่อยเป็นค่อยไปอย่างที่ นปช.กำลังดำเนินอยู่ในขณะนี้

 อย่าว่าแต่ทักษิณ มีหมากอยู่ในมือไม่ใช่แค่คนเสื้อแดงเท่านั้น

 การเดินสายล็อบบี้พรรคร่วมรัฐบาลของ พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ นั่นก็เป็น 1 ในวิธีการที่พอจะเปิดเผยต่อชาวบ้านชาวช่องได้...แต่ส่วนที่เปิดเผยไม่ได้นั้น ก็ได้แต่คาดการณ์กันไป

 โดยเฉพาะเหตุรุนแรงที่เกิดที่นั่นที่นี่ แม้จะไม่มีข้อมูลหลักฐานเชื่อมโยงถึงทักษิณ แต่ความเชื่อว่า เหตุที่เกิดขึ้น กระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างกองทัพ กับรัฐบาลโดยตรง คนที่ได้ประโยชน์จากตรงนี้ ก็ไม่น่าจะเป็นใครอื่น

 ความแตกแยกระหว่งรัฐบาลกับกองทัพ หากรุนแรงก็อาจถึงขั้นทำให้เกิดการยึดอำนาจ ซึ่งหากไปถึงจุดนั้นเมื่อใด คนเสื้อแดงก็จะออกมามากกว่านี้ ซึ่งในวันนั้น ก็น่าเชื่อว่า เหลืองที่ไม่เอาปฏิวัติก็อาจจะมาร่วมชุมนุม

 แต่ไม่ว่า "คน" จะมาจากสีใด การล้มล้างกองทัพเฉกเช่นเดือนพฤษภาคม 2535 ก็เท่ากับว่า บรรลุเป้าหมายของทักษิณ

 จึงมีคนเชื่อว่า แรงระเบิดจะทำลายเอกภาพระหว่างกองทัพกับรัฐบาลได้แน่ ไม่วันใดก็วันหนึ่ง

 แต่นี่ย่อมไม่ใช่แนวทางที่ "สามเกลอ" และคณะพึงประสงค์

 อนาคตทางการเมืองของพวกเขายังมองเห็นชัดเจน โดยดูได้จากจำนวนคนที่ตอบรับทุกครั้งที่ขึ้นปราศรัยบนเวที
 ถึงแม้ในวันนี้ปฏิเสธไม่ได้ว่า ระหว่างพวกเขากับทักษิณนั้นไม่ต่างอะไรกับน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า !

 ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความนิยม หรือจะเป็นเรื่องทุนที่หลั่งไหลมาเพราะบารมีของทักษิณ

 การแตกหักกับรัฐบาลด้วยความรุนแรง ก็จะทำให้การชุมนุมของ "สามเกลอ" และคณะขาดความชอบธรรม แต่การยืดเยื้อกลับทำให้ทักษิณ มองไม่เห็นอนาคตว่าเมื่อใดจะบรรลุเป้าประสงค์ หรือไม่แน่ว่า อาจพบแต่ความสูญเปล่า

 เสียงส่วนใหญ่ของ "สามเกลอ" และคณะเลือกที่จะใช้แนวทางชุมนุมโดยสันติ ถึงจะมีการปิดล้อม ครม. หรือรัฐสภาบ้าง แต่มวลชนคนเมืองหลวง จะต้องได้รับความเดือดร้อนน้อยที่สุด

 สันติและอดทนเท่านั้น ที่จะทำให้พวกเขาเดินลงจากเวทีชนิดที่ว่า "หล่อ" เลยทีเดียว

 แล้วพวกเขาก็รู้ดีว่า หากจะ "หล่อ" ให้มากกว่าที่เป็น ก็ต้องตั้งเงื่อนไขการเจรจาที่ยึดโยงกับกรอบประชาธิปไตย ตัดเงื่อนไขอื่นใดออกให้หมด

 นั่นจึงทำให้มีแถลงการณ์ของ นปช.แดงทั้งแผ่นดินออกมาในเย็นวันที่ 22 มีนาคมว่า ข้อ 1.รัฐบาลต้องยุบสภาเท่านั้น
 ข้อ 2.เงื่อนไขอื่นใดนอกจากนี้ไม่มี

 ถึงจะดูเหมือนว่า ทักษิณ คุมเกม ปราศรัยตรึงผู้ชุมนุม แต่เมื่อดูเงื่อนไขที่ นปช.แดงทั้งแผ่นดินกำหนดไว้แล้ว

 ทว่าความจำเป็นของทักษิณ ดูจะไม่ใช่ประเด็นเร่งด่วน หลังจากรัฐบาลยุบสภา หากว่า อภิสิทธิ์ ทำตามที่สามเกลอและคณะ เสนอไปอย่างนั้นจริงๆ

 ทุนหมด มวลชนถูกยึด อย่างนี้ ทักษิณ จะยอมได้หรือ ?

สมถวิล เทพสวัสดิ์ ศรุติ ศรุตา