ม็อบมีเส้น สื่อมีสี | คมชัดลึก

 แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธที่จะเลือกข้าง ด้วยจงใจหรือไม่ก็ตาม การเกิดขึ้นของ พีทีวี หรือทีวีประชาชน ในฐานะสื่อกระแสรอง จึงเป็นสื่อทางเลือกของคนกลุ่มหนึ่ง ที่สามารถตอบสนองความพึงพอใจของคนในกลุ่มได้ สามารถผลัดกันพูด เวียนกันชม เช่นที่พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ ขึ้นเวทีชื่นชม "วีระ นายแน่มาก" โดยที่ไม่มีใครขัดคอ ไม่มีตัดทอน

 ปรากฏการณ์เช่นนี้ เกิดขึ้นมาตั้งแต่ยุคคนเสื้อเหลืองแล้ว แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ใช้เอเอสทีวีตอบโต้สื่อกระแสหลักที่วิพากษ์บทบาทของพวกเขา วันนี้ แกนนำคนเสื้อแดงใช้ พีทีวี ดิสเครดิตสื่อกระแสหลัก และสื่อรัฐที่นายสาทิตย์ วงศ์หนองเตย กำลังพยายามทำให้เชื่อว่าเป็นสื่อของรัฐบาล นี่อาจเป็นเรื่องที่สื่อกระแสหลักทั้งหลาย ไม่ได้หวั่นไหวมากนัก เพราะต่างก็เชื่อมั่นในหลักการทำงานของตนเอง และตราบเท่าที่ยังยึดมั่นใน “ความเป็นกลาง” คือความไม่ลำเอียง การถูกยัดเยียดสีให้ ทำนองเดียวกับที่แกนนำกลุ่มคนเสื้อแดงยัดเยียดความเป็น “ไพร่” ให้ประชาชนที่ใสซื่อ ก็ไม่ได้มีสาระสำคัญอันใด

 อย่างไรก็ตาม หากสังคมยังตั้งคำถามกับสื่อ ก็เป็นหน้าที่ของสื่อที่จะวิเคราะห์การทำงานของตัวเองว่า มีประเด็น มีเนื้อหาสาระใดที่โอนเอียงไปทางใดเป็นพิเศษหรือไม่ เมื่อเช้าวันเสาร์ (20 มี.ค.) กลุ่มคนเสื้อแดงจำนวนหนึ่ง ก็มาชุมนุมเรียกร้องขอพบผู้บริหารเนชั่น เพื่อสอบถามข่าวคนเสื้อแดงใช้เลือดวัว เลือดควาย แทนเลือดคน ที่ตีพิมพ์ในเดอะเนชั่น แน่นอนว่าถ้าข่าวนี้ หรือข่าวใดก็ตามที่ไม่ได้มาจากพื้นฐานข้อเท็จจริง อาจไม่จำเป็นที่ต้องให้คนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งมาชี้นิ้วว่าถูกหรือผิด เช่นเดียวกับที่นายชินวัฒน์ หาบุญพาด  แกนนำเสื้อแดงวันนี้ เคยสั่งสอนเนชั่นให้ทำงานอย่างเป็นกลาง ก่อนที่ศาลจะมีคำพิพากษาให้จำคุกเขา 2 ปี ฐานล้อมเนชั่น

 ในสถานการณ์ที่กลุ่มคนเสื้อแดงกำลังเป็นม็อบมีเส้น มีคนหนุนหลังที่แกนนำเสื้อแดงอ้างว่า ล้วนเป็นคนใหญ่โต และกำลังพยายามแสดงราคาความเป็น “คนพวกมาก” อันเป็นภาพจำเป็นในการนำไปสู่ชัยชนะ สื่อก็นับเป็น “ตัวแปร” สำคัญที่จะกำหนดความเป็นไปของชีวิตคนเสื้อแดง และรัฐบาลด้วย สื่อโดยเฉพาะสื่อกระแสหลัก ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม จะต้องเข้าใจและแยกแยะได้ระหว่างการรายงานข่าวเชิงปรากฏการณ์ และการแสดงความคิดเห็น บนเวทีคนเสื้อแดงชั่วโมงนี้เต็มไปด้วยความเห็นอันสะท้อนถึงความเกลียดชัง จริงกับเท็จปะปนอยู่กับการกล่าวหาฝ่ายเดียว นี่จึงเป็นคำตอบว่าทำไมชัยชนะของคนเสื้อแดงจึงยังอยู่ห่างไกลเหลือเกิน