
อำมาตย์ทักษิณก่อเวรไม่เลิก
ประชาชนชาวเมืองหลวงและชานเมืองคงได้รับประสบการณ์ว่า อำมาตย์ทักษิณ และขบวนไพร่เสื้อแดงของตัวเองได้สร้างความทุกข์ยากลำบากและความไม่สะดวกอย่างไรจากขบวนรถสารพัดซึ่งเคลื่อนไปตามถนนเส้นทางหลักในเมือง
เพื่อเรียกร้องและขอความสนับสนุนจากคนในเมือง นำโดยขบวนรถจักรยานยนต์ซึ่งบีบแตรไปตลอดเส้นทาง และเมื่อเห็นภาพของการจราจรติดขัด “อำมาตย์ทักษิณ” คงเป็นผู้มีความสุขที่สุดในยุทธการล้างแค้นคนไทย ซึ่งไม่ให้อยู่ร่วมแผ่นดิน “อำมาตย์ทักษิณ” ซึ่งยังไม่ยอมสละยศและเครื่องราชย์ ยังเสแสร้ง แกล้งเป็นบุคคลธรรมดา แต่ใช้ชีวิตของมหาเศรษฐีลี้ภัย ใช้เงินหว่านให้ขบวนการจัดม็อบสู้แล้วรวยดิ้นรนต่อสู้เพื่อตัวเองให้รอดพ้นจากคดีอาญา โทษจำคุก และคดีความต่อเนื่อง รวมทั้งสมาชิกครอบครัวจากการประกอบอาชญากรรมให้บ้านเมืองจากธุรกิจ ธุรกรรม และพฤติกรรมคอรัปชั่นต่างกรรมต่างวาระ
“อำมาตย์ทักษิณ” ซึ่งได้เป็นพลเมืองประเทศมอนเตเนโกร เท่ากับเป็นผู้ขาดสิทธิต่อรองใดๆ ทั้งสิ้นกับรัฐบาลไทย ซึ่งสมควรใช้อำนาจกฎหมายจัดการปิดกั้นไม่ให้คนหนีคุกได้มีโอกาสพูดจาผ่านสื่อเพื่อปลุกระดมมวลชนเสื้อแดงให้ก่อกรรมทำเข็ญให้บ้านเมือง ซึ่งย่างเข้าสู่สัปดาห์ที่สอง และป่านนี้คงรับรู้ชัดเจนแล้วว่าไม่ได้รับการต้อนรับและยอมรับจากชาวเมืองหลวง ขณะที่แกนนำเสื้อแดงยังพยายามคิดหาโครงการใหม่ๆ เพื่อหาทุนจาก “อำมาตย์ทักษิณ” เป็นการสมประโยชน์ เพราะเกิดจากความหวังว่าถ้าได้อำนาจคืนจะได้ถอนทุนพร้อมกำไรหลายเท่าตัว ถ้าคนไทยทั้งแผ่นดินยอมให้เกิดขึ้นอีกครั้ง และให้พลเมืองมอนเตเนโกรมาเป็นใหญ่ในแผ่นดิน หลังจากสร้างเวรกรรมเนรคุณสารพัดวิธี
ถึงเวลาที่รัฐบาลจะต้องใช้กลไกกฎหมายอย่างเคร่งครัด จริงจัง ในการจัดการกับแกนนำและบุคคลซึ่งมีพฤติกรรมกบฏต่อแผ่นดิน รวมทั้งใช้อำนาจตาม พ.ร.บ.ความมั่นคง ใช้สื่อของรัฐทุกแห่งชี้แจงให้ประชาชนได้รับรู้ข้อมูลความจริงว่า แท้ที่จริงแล้วการต่อสู้ของแกนนำมวลชนเสื้อแดงนั้นหวังล้มล้างสถาบันมหากษัตริย์เป็นเป้าหมายสุดท้ายในการต่อสู้ครั้งนี้ เปลี่ยนแปลงการปกครอง เพื่อสานฝันความอยากเป็นผู้นำสูงสุดของ “อำมาตย์ทักษิณ” ที่ผ่านมารัฐบาลเป็นฝ่ายตั้งรับ เพราะไม่อยากให้เป็นเงื่อนไขในการเปิดช่องให้แกนนำเสื้อแดงใช้ความรุนแรง ก่อการจลาจล แต่จากนี้ไปหากรัฐบาลไม่ทำอะไรเลย ประชาชนย่อมทนไม่ได้ นอกจากจะไม่ชอบใจมวลชนเสื้อแดงซึ่งชุมนุมต่อเนื่องแล้ว ก็จะไม่พอใจรัฐบาลด้วย เพราะไม่ทำตามหน้าที่ในการปกป้องประชาชนโดยรวม ดังนั้น คำถามก็คือประชาชนกรุงเทพฯ จะยอมทนอีกนานเท่าไร เมื่อเห็นรัฐบาลไม่ใช้กฎหมายเพื่อบรรเทาความเดือดร้อนและจัดการผู้ละเมิดกฎหมายและพยายามล้มล้างสถาบันหลักของชาติสมกับความไว้วางใจของประชาชนอย่างแท้จริง



