ข่าว

ไลฟ์สตางค์-เกาหลี… แรงไม่เลิก

ไลฟ์สตางค์-เกาหลี… แรงไม่เลิก

14 มี.ค. 2553

ผมเคยไปเกาหลีมาเกือบสองปี พอดิบพอดีที่ช่วงนั้นกระแสกิมจิเริ่มออกตัวได้แรงในบ้านเรา มีทั้งดนตรีแบบเค-ป๊อป หนังโรง และละครซีรีส์สารพัดที่ขนทัพกินพื้นที่สื่อให้บันเทิงไทยอิจฉาเล่น

 ใจหนึ่งก็ดีใจที่ไม่ตกเทรนด์ แต่อีกใจก็ยังกลัวไม่สนุก เพราะเมืองนี้ไม่ใช่แนวที่ชอบแต่แรก

 ตลอดไม่กี่วัน บอกความจริงเลยว่าไม่ได้ประทับใจสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย เพราะในสายตาผม ประเทศนี้ไม่ได้มีจุดขายด้านธรรมชาติ หรือเป็นแหล่งช็อปปิ้งจ๋า จะว่าเป็นเมืองวัฒนธรรมแบบสุดโต่งอย่างอีกหลายๆ แห่งก็ไม่ใกล้เคียง พระราชวังก็ต่างจาก “วังต้องห้าม” ของจีนที่ใหญ่โตอลังการสุดๆ   

 จะดีหน่อยก็ตรงที่อาหารการกิน อย่างหมูย่างเกาหลี หรือกิมจิขนานแท้ ที่รสชาติดั้งเดิม กลมกล่อม อร่อยมาก ทริปผมเพื่อนทุกคนกินได้ไม่เบื่อ สั่งซ้ำได้ ไม่รู้สึกเลี่ยน

 ที่น่าชมเชยที่สุด เห็นจะเป็นการวางแผนระดับชาติของผู้นำเมืองนี้ ที่สอดประสานกับเอกชนได้ดี ชูเอนเตอร์เทนเมนท์เป็นจุดขาย ประหนึ่งมนต์สะกดนักท่องเที่ยวชาวเอเชีย และละแวกใกล้เคียงได้อยู่หมัด

 ด้วยโพสิชั่นนิ่งที่เน้นเรื่องบันเทิงอย่างสุดขั้ว ตลอดไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผมต้องอึ้ง ทึ่ง ที่เห็นคนในชาติพัฒนาดนตรี ภาพยนตร์ รวมถึงสร้างศิลปินใหม่ๆ แบบต่อเนื่อง เล่นเอาชาติญี่ปุ่นที่เคยเป็นผู้นำเทรนด์ต้องกลัวเหมือนกัน

 เท่านั้นไม่พอ การท่องเที่ยวเองก็แตกไอเดีย บรรจุให้สถานที่ถ่ายทำซีรีส์ต่างๆ อย่าง “วินเตอร์ เลิฟซอง” ที่เกาะนามิ หรือร้านกาแฟในแบบฉบับ “คอฟฟี่ พรินซ์” เป็นหนึ่งในทัวร์ลิสต์สปอตที่ขาดไม่ได้ ผมเองไปเหยียบมาแล้วก็เฉยๆ แต่ว่าไม่ได้ คนที่ชอบก็คลั่งไคล้ขนาดหนัก ถ่ายรูปซะไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

 ฐานะคนทำมาร์เก็ตติ้ง ต้องบอกว่า “แบรนดิ้ง” เป็นเรื่องสำคัญมาก สร้างให้เกิดอย่างเดียวไม่พอ ต้องฟูมฟักรักษาและดูแลกันไป เราตายแล้วไม่รู้กี่รอบ แบรนด์ที่ดีจะอยู่ยั้งยืนยง เป็นอมตะไม่มีวันตาย มีคุณค่า มีราคาค่างวดตอนซื้อขายมหาศาล

 เมื่อคิดจะเทียบให้ “เกาหลี” เป็นแบรนด์ บอกคำเดียวดีวันดีคืนจริงๆ ไม่เหมือนสมัยเก่า ผมเห็นน้อยคนนักที่ใจกล้าซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าของชาตินี้ แต่เดี๋ยวนี้มือถือ โทรทัศน์ ข้าวของต่างๆ เกาหลีเขาไม่น้อยหน้าใครแล้ว
แม้แต่เครื่องสำอาง หรือศัลยกรรม ชาตินี้ได้ชื่อว่าไม่เป็นสองรองใคร ไม่เชื่อลองถามเด็กวัยรุ่นดูก็ได้ หน้าใสๆ แบบเกาหลี จะทำได้ที่ไหน คอร์สอะไร เด็กตอบได้หมด

…แล้ว “เกาหลี” ก็ลามสู่อุตสาหกรรมการเงิน…

วันก่อนไปทำธุระที่แบงก์ สบโอกาสคุยกับเจ้าหน้าที่ ได้รับข้อเสนอเป็นอีกทางเลือกให้ลองซื้อกองทุนที่ลงตราสารการเงินของเกาหลี แถมกระซิบว่าให้รีบๆ เพราะคนสนใจเยอะ ขายมาแล้วก็หลายรอบ หมดเร็วทุกที

อันที่จริงกองทุนประเภทนี้ เปิดขายมานานจากหลายธนาคาร แต่ตอนแรกผมยุ่งๆ เลยไม่ได้สนใจ มาหลังๆ ตั้งใจว่าจะเข้าไปศึกษาสักหน่อย ถ้าดีจริง จะลองเอาเงินทีมีน้อยนิดไปซื้อดูบ้าง

ผมว่าที่ขายดิบขายดี ส่วนหนึ่งน่าจะมาจากแบรนดิ้ง “เกาหลี” ที่เริ่มติดตลาด คนเริ่มคุ้นเคย ถ้าลองเอ่ยชื่อเป็นกองทุนประเทศอื่น ผมว่าคนอาจมีชะงัก ลังเล หรือไม่สนก็ได้

อีกส่วนน่าจะมาจากผลตอบแทนที่ดูยังไงก็ล่อตาล่อใจ ดีกว่าดอกเบี้ยเงินฝากเป็นไหนๆ แถมมีหลายแบบให้เลือก จะเอาแบบเทอมสั้นๆ หรือถือยาว ผลตอบแทนก็ต่างกันไป

แต่ใครจะซื้อ แนะนำว่าทางทฤษฎี ทุกการลงทุนมีความเสี่ยง คงต้องดูแนวโน้มการเมืองเศรษฐกิจ จีดีพีในประเทศนั้นๆ ประกอบ พร้อมๆ กับศึกษาการจัดอันดับความน่าเชื่อถือของประเทศเทียบกับชาตอื่นๆ ด้วย

ที่สำคัญต้องประเมินว่ามีการประกันความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนหรือไม่ อย่างไร เพราะหากลงทุนในประเทศ เช่นพันธบัตรรัฐบาล ก็ไม่มีความเสี่ยงด้านนี้

 อย่างว่าเงินๆ ทองๆ ไม่เข้าใครออกใครครับ แบรนด์ “เกาหลี” ก็เถอะ เรื่องนี้รอบคอบไว้ก่อนก็ดีครับ…

ชัยพล กฤตยาวาณิชย์ [email protected]