ข่าว

หนากว่า...

หนากว่า...

15 ก.พ. 2553

ผ่านพ้นเทศกาลตรุษจีนไปหมาดๆ ครอบครัวไหนที่มีลูกหลานเป็นโขยง มีอันต้องกระเป๋าฟีบไปตามๆ กัน แต่เอาเถอะถึงจะฟีบยังไง

ผู้ให้ก็ยังได้เห็นรอยยิ้มหวานๆ เจือปนความสุขของผู้รับทั้งนั้นล่ะ...แล้วดูเหมือนธรรมเนียมการให้อั่งเปาของแต่ละครอบครัวก็ดูจะแตกต่างกันออกไป บ้างก็ยึดหลักทำงานแล้วต้องให้กลับคืน บ้างก็ยึดทำงานนานแค่ไหนถ้ายังไม่แต่งงานก็ยังมีโอกาสได้อั่งเปา

 แต่สำหรับคุณแม่ยังสวย "ใหม่" เกล็ดดาว พานิชสมัย ดูจะน่าอิจฉามากที่สุด เพราะตรุษจีนแต่ละปีเธอมีหน้าที่เพียงแค่หยิบเงินใส่ซอง เพื่อยื่นอวยพรให้คุณพ่อคุณแม่ของตัวเองเท่านั้น ส่วนลูกๆ แม้จะอยู่ในวัยเรียนแต่กลับมีรายได้เป็นของตัวเองแล้ว เธอจึงไม่จำเป็นต้องให้อั่งเปาแต่อย่างใด ภาระหนักเลยตกอยู่กับผู้เป็นสามีอย่าง พล.อ.ไพโรจน์ เข้าอย่างจัง เพราะนอกจากจะทำหน้าที่เป็นคุณพ่อเตรียมซองอั่งเปาให้แก่ลูกๆ ทั้งสองแล้ว ยังต้องทำหน้าที่เป็นสามีสุดที่เลิฟเตรียมซองให้แก่ศรีภรรยาคนนี้อีกต่างหาก

 พอแอบกระซิบถามสาวใหม่ว่า 3 ซองที่ให้ความหนาเท่ากันหรือเปล่าเท่านั้นแหละ แม่ใหม่บอกทันทีว่า
 "ซองภรรยาต้องหนากว่าของลูกหน่อยล่ะค่ะ"
 แหม...น่าอิจฉาที่ซู้ด...