เริ่มที่“รัก” | คมชัดลึก

แต่มีบล็อกของพี่ชายใจดีที่ดิฉันแอบเข้าไปอ่านอย่างสม่ำเสมอด้วยความสุขใจ นั่นคือ www.oknation.net/blog/chai บทความในบล็อกล่าสุดของ “พี่ชาย” ที่ดิฉันอ่าน จั่วหัวว่า “เร็วไม่ว่า ช้าให้เป็น” ซึ่งมาจากชื่อหนังสือเรื่องเดียวกัน หนังสือเล่มนี้แปลมาจากภาษาอังกฤษชื่อ In Praise of Slowness เขียนโดย Carl Honore แปลโดย กรรณิการ์ พรมเสาร์ ส่วนเจ้าของลิขสิทธิ์ฉบับภาษาไทย คือ มูลนิธิเพื่อผู้บริโภค

ชอบมากตรงที่ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ บอกว่า “เราได้สูญเสียศิลปะแห่งการอยู่เฉยๆ ศิลปะแห่งการทำตัวให้เนิบช้า และการอยู่ตามลำพังกับความคิดของเราเอง”

หนังสือเล่าถึงเรื่อง"กิน" ที่แต่ละคนชอบที่จะเสพ "จานด่วน" โดยไม่สนใจเรื่อง "รสชาติ" จนลืมความสุนทรีย์ในการลิ้มรสอาหาร ทั้งที่การกินอาหารอย่างแช่มช้าและมีรสนิยมเป็น "ความสุข" ในแต่ละวัน

หลังจาก “อ่าน” แล้ว ดิฉันได้คุยเพิ่มเติมกับ “พี่ชาย” เจ้าของบล็อก ด้วยสำนึกในความเป็นตัวของตัวเองที่ “เร็วเกินไป” แต่พี่ชายบอกว่า จะเร็วไป หรือช้าไป สำคัญที่สุดคือ ต้องมีความสุข ดังนั้น ถ้าเร็วไป แล้วทำให้หมดความสุข ก็ต้อง “ช้าให้เป็น”
สารภาพว่า จริงๆ ดิฉันตั้งใจจะสัมภาษณ์คู่รักเกี่ยวกับการบริหารเรื่องเงินๆ ทองๆ มาฝากในวันแห่งความรัก (รวมถึงเทศกาลตรุษจีน) แต่พอได้คุยกับพี่ชาย หัวข้อของวันนี้ก็เปลี่ยนไป ยิ่งกลับไปทบทวนเรื่องราวการลงทุนของผู้หญิงหลากหลายสไตล์ หลากหลายอาชีพ ในแวดวงที่แตกต่างกัน ทำให้มองเห็นอะไรบางอย่างที่มีเหมือนๆ กัน นั่นคือ “ความสุข” ที่ได้จากการลงทุน และ “ความรัก” ในสิ่งที่ท่านเหล่านั้นเลือกลงทุน

วันแห่งความรักทั้งที ขอให้เป็นวันของสุภาพสตรีเหล่านี้ ที่ดิฉันเคยแวะเวียนไปพูดคุย เพื่อเก็บเกี่ยวเกร็ดแห่งการลงทุนและการบริหารจัดการเงินทองของแต่ละท่านมาฝากกันค่ะ

ม.ร.ว.มาลินี จักรพันธุ์ หรือคุณหญิงหมัด ธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ เคยให้สัมภาษณ์เรื่องการลงทุนไว้อย่างน่าสนใจ

คุณหญิงหมัด บอกว่า การลงทุนของคุณหญิงไม่ได้วัดในรูปของตัวเงิน แต่เป็นการลงทุนกับการศึกษา การลงทุนทางภูมิปัญญา ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของภาษาไทย การใช้ราชาศัพท์ เรียกว่าเป็นไปด้วย “ความรัก” โดยแท้
“เราไม่ได้สนใจเรื่องเงิน เพราะจริงๆ แล้ว เราเป็นคนประหยัด เราก็ดูเหมือนมี แต่จริงๆ แล้ว เราเป็นคนรู้จักใช้ จะว่า ‘งก’ ก็ได้นะ เพราะเป็นลูกข้าราชการ ถึงท่านพ่อท่านจะเป็นเจ้าก็เถอะ ตอนเด็กๆ เราก็เห็นท่านพ่อแบ่งเงินให้ลูกๆ ไปเรียน เป็นตัวอย่างมาตั้งนานแล้ว ดังนั้น จนถึงวันนี้ เราไม่เคยทุ่มลงไปกับอะไรทั้งสิ้น และไม่เคยคิดจะทำการค้า เพราะทำไม่เป็น ถ้าทำไม่เป็นอย่าทำ เพราะคำว่า เจ๊งนี่มันไม่ดี”

การได้อนุรักษ์ภาษาไทย ศิลปวัฒนธรรมไทยในรูปแบบต่างๆ เป็นความสุขของคุณหญิงหมัด ที่บอกว่าคุ้มกับการลงทุน เพราะแม้ว่า เราจะจากไป แต่ความภาคภูมิใจยังคงอยู่ ส่วน “เงิน” คุณหญิงหมัดพูดสั้นแค่ว่า “ตายแล้วก็เอาไปไม่ได้”

ขณะที่ผู้หญิงเก่งอดีตผู้บริหารแบงก์ ที่ผันตัวเองไปทำงานด้านในวงการบันเทิง (และกำลังจะเปลี่ยนชีวิตในเร็วๆ นี้อีกครั้ง) อย่างคุณชาลอต โทณวณิก บอกว่า ถ้าเปรียบตัวเองเป็นนักลงทุน ก็คงเป็นประเภท “หัวโบราณ”

“สงสัยทำงานแบงก์มามาก ก็เลยเห็นทั้งขาวและดำ เห็นการกู้ไปทำธุรกิจก็หมดได้ การลงทุนในหุ้นก็หมดได้เหมือนกัน ส่วนตัวก็เลยเน้นไปด้านการเก็บออมมากกว่า”

ดังนั้น การลงทุนจึงเน้นในอสังหาริมทรัพย์ประมาณ 60% ทองคำ 20% และเงินสดกับกองทุน 20% และที่คุณชาลอตบอกว่า ชอบมากและไม่ยอมพลาด คือ การเดินทางท่องเที่ยวไปในสถานที่ต่างๆ เพราะเป็น “การลงทุนกับชีวิต” ที่ทำให้มีโอกาสได้เห็นอะไรต่างๆ อีกมากมาย

ส่วนความสุขในการลงทุนของผู้หญิงเก่งอย่าง “รศ.ดร.กฤษติกา คงสมพงษ์” ซึ่งเป็นความสุขที่ได้ชื่นชมจริงๆ นั่นคือ การลงทุนใน “เพชร” และ “นาฬิกา”

“ถ้าถามว่าเคยรวยจากเพชรหรือเปล่า ที่จริงก็จนลง...จนลงจากเพชร เพราะไม่เคยขาย แต่ถ้าเกิดจะขายมันก็คงมีราคามากขึ้น อีกอย่างก็คือ ลงทุนกับนาฬิกา ครั้งหนึ่งเคยไปตีราคา จากที่ซื้อมา 3 แสนบาทก็ขึ้นไปเป็น 4 แสนบาท พอได้เหมือนกันนะ แต่ถามว่าจะขายหรือไม่ ก็ไม่ขาย เพราะเราก็ชอบอีก” รศ.ดร.กฤษติกากล่าว

สุภาพสตรีทั้ง 3 ท่านให้สัมภาษณ์แก่คอลัมน์ “อินเวสต์เม้นท์ สไตล์” ซึ่งอาจจะเคยผ่านตาบางท่านมาแล้ว แน่นอนว่ารูปแบบของการลงทุนของแต่ละท่านเป็นไปอย่างหลากหลาย แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันก็คือ เป็นการลงทุนอย่างมี “ความสุข” ในสิ่งที่รัก อาจจะจับต้องได้หรือจับต้องไม่ได้ อาจจะให้ผลตอบแทนช้าบ้าง เร็วบ้าง หรือเป็นการลงทุนที่ไร้ผลตอบแทน แต่นั่นก็ไม่มีความหมาย หากเทียบกับความสุขที่ได้จากการลงทุน

จะเร็วเกินไป หรือจะช้าลงบ้าง ก็ขอให้เริ่มต้นจาก “ความสุข” และ “ความรัก” กับสิ่งที่ทำ เป็น ‘ปฐม’ นะคะ

ขวัญชนก วุฒิกุล [email protected]