จากเอ็ม 79 ถึงถุงอึ | คมชัดลึก

 แน่นอนว่าเป็นเรื่องการเมืองกับคนไม่ชอบหน้า

 แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ ใครเป็นคนทำ หรือใครคือคนที่ไม่ชอบหน้าคนนั้น ?

 ตอบอย่างฟันธงและคนขวางโลก จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากคนต่างขั้ว กับฝ่ายการเมืองต่างค่าย

 ไม่ใช่ตาสียายสาผู้ฟังคำปราศรัยโจมตีรัฐบาลแล้วของขึ้น เหมือนนักเรียนช่างกลในวันไหว้ครู ที่ดิ้นพราดๆ เหมือนถูกน้ำร้อนลวกเหมือนองค์ลง

 เอาของเสียใส่ถุงแล้วเดิมดุ่มๆ เข้าไปปาใส่รั้วบ้านนายกฯ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หล่อใหญ่แห่งค่ายพระแม่ธรณีบีบมวยผม

 เพราะแม้แต่ตำรวจไปตรวจกล้องวงจรปิดหน้าบ้าน ยังได้แต่ภาพผู้ต้องสงสัย ใส่หมวกปิดบังอำพรางใบหน้าเสร็จสรรพ เหมือนจะรู้ดีว่าต้องเจอกับอะไรบ้าง เลยเตรียมป้องกันไว้เต็มที่

 น่าเห็นใจก็แต่ตำรวจ หลังเกิดเรื่องหมาดๆ บรรดาบิ๊ก สตช. และ บช.น.ก็รีบด่วนสรุปแล้วว่าน่าจะตามตัวได้ไม่ยาก

 ถ้าจับกุมตัวได้แล้วจะเป็นอย่างไร

 ยังจำกันได้ไหมสมัยที่ "อุทัย พิมพ์ใจชน" เป็น รมว.พาณิชย์ เปิดแถลงข่าวต่อสื่อมวลชน เมื่อ 7 กันยายน 2537 แล้วถูกอาจารย์ ม.รามคำแหง บุกเข้าไปปาถุงอึใส่หน้า

 สาเหตุก็เพราะไม่พอใจการสั่งย้ายปลัดกระทรวงพาณิชย์ ผลแห่งคดีศาลสั่งจำคุก 1 ปี แต่โทษจำให้รอลงอาญาไว้ก่อน

 แม้ในทางคดีจะไม่มีอะไรมาก แต่ในทางการเมืองนั้นพรรคฝ่ายค้านได้นำไปเป็นประเด็นกล่าวถึงอย่างกว้างขวาง

 เรื่องอึหน้าบ้านนายกฯ มาร์คก็คงจะไม่แตกต่างกัน

 ในยามที่รัฐบาลต้องรับมือกับเกมการเมืองทุกด้าน อึอาจจะมีอานุภาพสร้างความเสียหายให้รัฐบาลได้พอๆ กับแรงระเบิดของเอ็ม 79

 หรือบางทีเอ็ม 79 อาจจะมีกลิ่นแรงพอๆ กับขี้ที่หน้าบ้านนายกฯ ก็ได้

 ดังนั้นเรื่องขี้ๆ อาจจะไม่ใช่อย่างที่คิด ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนทำ และทำไปเพื่ออะไรนั่นต่างหากที่สำคัญ

 ที่แน่ๆ เป็นแช่แป้งคือเรื่องนี้จะถูกฝ่ายตรงข้ามนำไปพูดถึงอย่างแสบสัน

 อ่อ เกือบลืม เรื่องปาขี้นี้ทำให้เห็นอะไรอย่างหนึ่ง นั่นคือความหละหลวมในมาตรการรักษาความปลอดภัยบ้านพักคนสำคัญ

 เหมือนจะส่งสัญญาณเตือนว่า ถ้าหากจะทำอะไรรุนแรงแล้วล่ะก็ "การเข้าถึง" ระดับนี้ สามารถจะทำอะไรก็ได้

 วันนี้เราถึงได้เห็นมาตรการ "ล้อมคอกวัว" กันจ้าละหวั่น ทั้งที่กองทัพและหน้าบ้านพักของนายกรัฐมนตรี !?!