
ใกล้จบแล้ว อ่านบันทึก 'แม่น้องชมพู่' ที่เก็บไว้ บอกเลย 'ไม่มีวันให้อโหสิกรรม'
จดหมายจากใจแม่ "น้องชมพู่" เขียนระบายความในใจ เก็บติดตัวมาตลอดเกือบปี ตัดพ้อแสนทุกข์ทรมาน และ"ไม่มีรักไหน ที่ยิ่งใหญ่เท่ารักจากพ่อแม่ พร้อมสาปส่ง "ขออาฆาต เอาทุกชีวิต ทุกชาติไป"
จากกรณี ด.ญ.อรวรรณ วงศ์ศรีชา หรือ น้องชมพู่ อายุ 3 ปี ได้หายไปจากบ้านพักหมู่ที่ 2 ต.กกตูม อ.ดงหลวง จ.มุกดาหาร ตั้งแต่วันที่ 11 พ.ค.63 ที่ผ่านมา
ซึ่งต่อมาเจ้าหน้าที่ได้พบร่างไร้วิญญาณอยู่บนเขาภายในป่าลึก กระทั่งเรื่องราวการเสียชีวิตของเด็กหญิงผู้โชคร้ายรายนี้ กลายเป็นมหากาฬในการติดตามผู้กระทำความผิดในเวลาต่อมา
ทั้งนี้ จากเรื่องราวที่เกิดขึ้น มารดาของน้องชมพู่ คือ นางสาวิตรี วงศ์ศรีชา หรือแม่น้องชมพู่ ได้เขียนบันทึกด้วยลายมือตัวเอง และเก็บติดตัวเอาไว้เป็นเกือบปี
ซึ่งข้อความดังกล่าว ได้อธิบายถึงความรู้สึก และความห่วงหาอาทรลูกสาวอันเป็นที่รัก
โดยข้อความภายในจดหมาย สรุปได้ว่า "ข้าพเจ้านางสาวิตรี วงศ์ศรีชา หรือแม่น้องชมพู่ บ้านเลขที่ 73 หมู่ 2 บ้านกกกอก ต.กกตูม อ.ดงหลวง จ.มุกดาหาร ผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งลูกสาวคนเล็กถูกพรากจากอกไป
จากวันนั้นถึงวันนี้ เป็นเวลา 4 เดือนเต็ม ที่ไม่ได้ยินเสียงเล็ก ๆ ใส ๆ ของน้อง ที่ดังมาจากบนบ้าน แม่จ๋า ขึ้นเทิง ขึ้นเทิง ( คำเรียก ลูกเรียกแม่ขึ้นบนบ้าน ) มานอนนำน้อง ไม่ได้ยินเสียงมานานแล้ว ยังคิดถึงลูกเสมอ
"นาทีนี้ไม่สามารถอธิบายความรู้สึกออกมาเป็นตัวหนังสือได้อีก เพราะม่านตาพร่ามัวมองไม่เห็นเส้นบรรทัดน้ำไส ๆ กำลังรวมตัวกันไหลออกมา
ส่วนข้อความในจดหมายหน้าที่สอง สรุปได้ว่า "ไม่มีรักไหน ที่ยิ่งใหญ่เท่ารักจากพ่อแม่ ไม่มีรักใดมั่นคงเท่าสายเลือด ไม่มีรักใด ไม่ใช้เวลา 3 ปี ที่ร่วมทางกันมา มันมีค่าเกินกว่าจะบอกใคร"
ขณะที่ข้อความในจดหมายหน้าที่สาม มีข้อความว่า "ฝากไปให้แม่ ไม่รู้ลูกได้รับหรือป่าว ฝากไปให้ เพื่อผ่อนคลายความโศกเศร้า ฝากไปให้แทนความรักในใจเรา"
สำหรับหน้าที่สี่ ซึ่งเป็นหน้าสุดท้าย มีใจความสรุปได้ดังนี้ ลงวันที่ 10 ก.ย.63 ใกล้สิ้นสุดแล้วจริงหรือ ข้าพเจ้าขอภาวนา ให้สิ่งที่ได้รับรู้ในวันนี้ เป็นความจริงด้วยเถิด
อยากพ้นจากความทุกข์นี้เสียที วิกฤตชีวิตครั้งหนึ่ง หนักหนายิ่งหนัก มีเพียงคำสอนหลักพระพุทธศาสนา ที่พอพยุงสติข้าพเจ้าให้มีสมาธิ และความอดทน
ข้าพเจ้าสัญญากับตัวเองว่า ไม่ว่าคนไหนที่ทำกับลูกก็ตาม ที่บังอาจทำให้ลูกสาวตัวน้อยของข้าพเจ้า ที่มีแม้แต่รอยขีดข่วน ข้าพเจ้าไม่มีวันให้อโหสิกรรมให้เด็ดขาด ซ้ำยังของสาปแช่งให้ได้รับเคราะห์กรรม ถูกเจ้ากรรรมนายเวร ตามอาฆาตเอาทุกชีวิต ทุกชาติไป
อย่างไรก็ตาม ข้อความที่สรุปได้จากจดหมาย จากใจแม่ เมื่อได้อ่านเรื่องราวที่อัดอั้นอยู่ในใจของหญิงรายนี้แล้ว ก็จะสัมผัสได้ว่า ยังคงรัก ห่วงใย หวงแหน และคิดถึงลูกสาวอันเป็นที่รักอยู่ตลอดเวลา



