“ขาดๆ หายๆ” | คมชัดลึก

 แต่ทันทีที่ก้าวขาออกจากโรงพยาบาล สัจธรรมก็ไหลเตือนสติ ชีวิตช่างไม่มีอะไรแน่นอน แม้บางอย่างจะคุมได้ดีตามที่หมอแนะนำ ผมก็ยังมีเรื่องอื่นให้กลุ้มใจจนได้ เรียกว่าต้องระวังกันไม่จบไม่สิ้น

วินาทีนี้ต้องคิดแต่ด้านบวก ศัตรูที่น่ากลัวไม่ใช่โรค แต่กลับเป็นใจตัวเอง เราต้องมองทุกอย่างเป็นความโชคดี ถือซะว่ามีแบบฝึกหัดมาให้แก้โจทย์ ดีกว่าปล่อยไปเจอข้อสอบโหดๆ ข้างหน้าตูมเดียว

ไล่หลังไม่กี่วัน ผมจัดแจงหาเวลาอ่านสมุดรายงานผล ตั้งใจจะศึกษา ปรับรูปแบบการใช้ชีวิต เพื่อจะอยู่อย่างพ้นโรคต่อไป

สถิติผลตรวจย้อนหลังบอกผมว่า น้ำตาลก็ดี คอเลสเตอรอลก็ดี และอีกสารพัดค่าขึ้นๆ ลงๆ เอาแน่ไม่ค่อยได้ ทบทวนดูก็พอจะได้คำตอบไม่ยาก ทุกอย่างในโลกมีเหตุและผลตามกัน

คนบางคนเมื่อความทุกข์เข้าครอบงำ ก็จะกระเสือกกระสนวิ่งเข้าหาธรรมะ หวังเอาความสงบสยบความฟุ้งซ่าน แต่พอจิตใจดีขึ้น ก็เริ่มทำตัวห่างเหิน ดึงตัวออก กลับสู่โลกที่แสนวุ่นวาย

 จนเมื่อเจอทุกข์ใหม่ ก็เข้าใหม่ ทุกข์หมดก็ออกไป หมุนวนเป็นวัฏจักร ออกๆ เข้าๆ ไม่ถึงต้นทางของการดับทุกข์สักที

ผู้ชายบางคนบ่นอุบ หญิงไม่รับรัก ทั้งที่ทุ่มเทสุดๆ แต่พอไต่ถาม ก็ยอมรับความจริง ยังเหลียวซ้ายชำเลืองขวาจีบไปทั่ว ยี่สิบสี่ชั่วโมงถูกหารให้ผู้หญิงสองสามคน ไม่มีใครได้เวลาเต็มเม็ดเต็มหน่วย

 พ่อแม่หลายคนนึกน้อยใจกับนิสัยของลูก เกเร อันธพาล ใช้เงินเก่ง ปากก็บอกคนโน้นคนนี้ว่าสอนแล้ว แต่พอจวกถาม จึงรู้ว่าไม่มีเวลาเต็มที่ ความอบอุ่นมีกันเป็นช่วงๆ

ที่สุด ผมก็สำนึก...วิสัยที่ทำอะไรขาดๆ หายๆ ไม่คงเส้นคงวา กินระวังบ้างไม่ระวังบ้าง อย่างนี้นี่เองที่ทำให้ผลตรวจสุขภาพของผมยังกับน้ำขึ้นน้ำลง

และไม่แปลกใจต่อว่า ทำไมฝันของหลายๆ คนจึงไม่สำเร็จ แม้จะมีไฟศรัทธาเป็นเบื้องต้น?

ต้องอย่าลืมว่าความตั้งใจเป็นแค่การออกสตาร์ท ถ้าไม่ซีเรียสสานต่ออย่างจริงจัง หรือเมื่อไรที่ขาดความเสมอต้นเสมอปลาย จะเหนื่อยลงแรงแค่ไหน ก็ไม่มีทางเห็นผล 

เหมือนลงทุนทำสวนปลูกต้นไม้ แต่ไม่หมั่นรดน้ำพรวนดิน ให้ปุ๋ย ได้ชื่นชมความสวยไม่กี่วัน ก็ต้องเหี่ยวเฉาตายวันยังค่ำ
ผมเชื่อว่าแวดวงการเงินก็เข้าใจธรรมชาติข้อนี้ของมนุษย์ ถึงได้มีรูปแบบบัญชีเงินฝากประจำที่ให้ดอกเบี้ยสูงกว่าออมทรัพย์เล็กน้อย เป็นการตบรางวัลพิเศษให้คนที่มีวินัย ฝากเงินเสมอต้นเสมอปลาย

เช่นเดียวกับขาเงินกู้ การใช้บัตรเครดิต สินเชื่อบ้านต่างๆ หลายคนดัดนิสัยขี้ลืม หรืออาการขาดๆ หายๆ ด้วยการเลือกชำระแบบตัดบัญชีเงินเดือน
คนที่นิยมวิธีแบบนี้ โอกาสหนี้เน่าย่อมน้อยกว่า เพราะรายได้จากน้ำพักน้ำแรงถูกตัดทอนให้ส่วนนี้ก่อน เป็นการจัดชั้นลำดับหนี้ ใช้จ่ายตามความสำคัญก่อนหลัง ไม่ให้กองพอกพูนจนจัดการไม่ได้

 นานมาแล้ว มีรุ่นน้องจบใหม่แถวบ้านมาปรึกษาเรื่องการเก็บเงินเก็บทอง ตั้งใจว่าสิ้นปีจะให้ได้สักสองหมื่นสี่ หรือประมาณสองพันต่อเดือน ผมสนับสนุนเต็มที่

พอครบกำหนด อัศจรรย์มากๆ น้องเขาได้เงินมากกว่าที่แพลนไว้อีก จนผมต้องเอ่ยปากถามเทคนิค และจับความได้ว่าเดือนไหนใช้น้อย มีเงินเหลือเยอะก็รีบใส่ให้เกินๆ ไว้ก่อน

เผื่อไปถึงเดือนหน้าๆ ถ้าใช้เยอะขึ้นมา ก็ไม่ต้องห่วง เพราะมีเสบียงตุนไว้แล้ว

ถึงตรงนี้…ผมเข้าใจล่ะ ชีวิตที่ “ขาดๆ เกินๆ” อย่างน้อยก็ดีว่า “ขาดๆ หายๆ” น่าเอาตัวอย่างนะครับ

ชัยพล กฤตยาวาณิชย์ [email protected]