ท่อง"ผาชัน"ชมกำแพงหินขนาบผาสามหมื่นรู-กินปลาสดน้ำโขง | คมชัดลึก

 ยามเช้าที่ได้สัมผัส ก็คือแสงเรืองรองของตะวันใหม่เริ่มจับขอบฟ้าแล้ว มุมของแม่น้ำทำให้เข้าใจไปว่าเบื้องหน้าสายน้ำนี้กำลังไหลไปบรรจบกับแม่น้ำอีกสายหนึ่ง เบื้องหน้านั้น กิ่งไม้ไร้ใบช่างเป็นฉากหน้าที่โดนใจของหลายคนเสียจริงๆ แสงสีส้มของเช้าวันใหม่ฉาบแผ่นหินให้ดูงามและอบอุ่นขึ้นมาในทีนั้น

 แสงเริ่มแรง พลพรรคต้องถอนทัพกลับมายังหมู่บ้าน ธนาคารปลาของชาวบ้านมีปลาสดๆ ตัวโตๆ ผลผลิตจากแม่น้ำโขงซื้อขายโดยตรงกับชาวบ้าน ไม่ต้องถูกกดราคาจากพ่อค้าคนกลาง แต่นั่นไม่ได้ปิดกั้นชาวบ้าน หากใครสามารถนำไปขายได้ราคาดีกว่าราคากลางที่กำหนด

 ข้าวต้มปลาน้ำโขงเป็นมื้อแรกที่ได้กินเนื้อขาวๆ ของปลาสดๆ อานิสงส์จากธนาคารปลา ด้วยฝีมือบวกความตั้งใจของแม่ครัวที่นี่ทำให้ลืมข้าวต้มเนื้อปลาเก๋าชื่อดังไปได้ในนาทีนั้น

 ความเหนียวหนึบของต้นหว้าน้ำ ต้นไม้ที่รอดจากการถูกถอนรากถอนโคนจากกระแสน้ำอันเชี่ยวกรากของแม่น้ำแห่งนี้ รากที่ฝังลึกลงสู่ริมตลิ่งแต่เรือนยอดก็ไม่สามารถแตกกิ่งก้านสาขาเหนือก้อนหินที่ใช้กำบังตัวหลบกระแสน้ำได้ จนทำให้ลำต้นแคระแกร็นคล้ายกับต้นบอนไซขนาดยักษ์

 ลวดลายบนกำแพงผาที่เรือวิ่งผ่านไปนั้นดูจะคล้ายกัน แต่จริง (จริงๆ) แล้วลวดลายแทบจะไม่ซ้ำกันเลยแม้ว่าจะมีเพียงกระแสน้ำ (เป็น) ตัวการหลักในการกัดเซาะหินริมน้ำเหล่านี้ ความลึกของแม่น้ำช่วงนี้ลึกถึง 80 เมตรเลยทีเดียว ในสมัยล่าอาณานิคม ฝรั่งเศสใช้แม่น้ำสายนี้ลำเลียงข้าวของต่างๆ และทำตัวแนวบอกระดับความลึกของน้ำไว้ ชาวบ้านเลยเรียกว่า “ผาตัวเลข”

 ระหว่างทาง ทางด้านฝั่งประเทศลาวก็มีสายน้ำตกเป็นระยะ ตบท้ายด้วยหน้าผาสูงที่เต็มไปด้วยรูพรุนนับพันนับหมื่น จนเป็นที่มาของชื่อ “สามหมื่นรู”

 ผาสูงขนาบข้างเรือ ยามเมื่อเรือชิดฝั่งใดฝั่งหนึ่งได้แต่แหงนหน้าขึ้นมองไต่ไปตามกำแพงหิน จนประจักษ์แล้วถึงที่มาของชื่อ “บ้านผาชัน” หมู่บ้านริมแม่น้ำโขงที่ได้ความอัศจรรย์ทางธรรมชาติ เป็นมรดกตกทอดมาจนถึงทุกวันนี้ ด้วยการจัดการของชาวบ้าน พานักท่องเที่ยวชมเพิ่มพูนประสบการณ์ร่วมกัน

กิตตินันท์ รอดสุพรรณ
[email protected]