
ทำไมเราถึงรักในหลวง
คืนวันก่อน วิทยุ อสมท.คลื่น 90.25 สนทนากับผมถึงความประทับใจที่มีต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่จริงแล้วผมค่อนข้างจะลังเลในการที่จะใช้คำว่าประทับใจ
แต่ก็ยังนึกคำอื่นที่จะแสดงความรู้สึกเช่นนั้นไม่ได้ ผมบังเกิดความประทับใจครั้งแรกต่อพระองค์ท่านตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นเด็กและได้เห็นภาพที่เสด็จฯ เยี่ยมราษฎรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2498 มีภาพที่คุณยายคนหนึ่งมาเฝ้าฯ เพื่อทูลเกล้าฯ ถวายดอกบัว ในหลวงทรงก้มพระองค์ลงไปรับดอกบัวจากมือคุณยายด้วยพระพักตร์ที่อ่อนโยนและเปี่ยมไปด้วยความเมตตา ภาพนั้นติดตาผมมาจนทุกวันนี้ ผมทราบในเวลาต่อมาว่าคุณยายคนนั้นชื่อแม่เฒ่าตุ้ม เป็นชาวจังหวัดนครพนม และดอกบัวสายสามดอกที่นำมาทูลเกล้าฯ ถวายนั้นแม่เฒ่าเตรียมมาตั้งแต่เช้า แต่กว่าในหลวงจะเสด็จฯ มาถึงดอกบัวก็เหี่ยวเฉา แต่พระองค์มิได้ทรงรังเกียจแม้แต่น้อย
ผู้ดำเนินรายการถามว่า ครอบครัวมีส่วนในการปลูกฝังความรักในหลวงอย่างไรบ้าง ผมได้เล่าให้ฟังว่า ในสมัยที่ผมยังเล็กๆ ไม่มีโทรทัศน์และรายการข่าวในพระราชสำนักอย่างทุกวันนี้ แต่ก็มีภาพยนตร์ส่วนพระองค์ฉายที่โรงภาพยนตร์เฉลิมกรุงเป็นครั้งคราว ซึ่งคุณพ่อคุณแม่จะพาผมไปชมเสมอ ทำให้ได้ติดตามพระราชกรณียกิจและได้เห็นพระราชจริยวัตรของในหลวงมาตั้งแต่นั้น
เนื่องจากผมเคยรับราชการที่สถานทูตไทยในต่างประเทศ ผู้ดำเนินรายการจึงถามถึงความรู้สึกที่มีต่อในหลวงของคนไทยและคนต่างประเทศในประเทศที่ผมเคยประจำการ สำหรับเรื่องนี้ผมยืนยันได้ว่าคนไทยในต่างประเทศมีความจงรักภักดีและความผูกพันกับสถาบันพระมหากษัตริย์อย่างแน่นแฟ้น และติดตามข่าวคราวต่างๆ เกี่ยวกับในหลวงอย่างใกล้ชิด รวมทั้งเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ ซึ่งเกี่ยวข้องกับในหลวงที่ทางสถานทูตจัดขึ้นด้วยความเต็มใจมิได้ขาด ทั้งงานวันเฉลิมพระชนมพรรษา และงานฉลองสิริราชสมบัติ เป็นต้น เมื่อทราบว่าในหลวงทรงพระประชวรก็จะเดินทางมาร่วมลงนามถวายพระพรด้วยจิตใจที่ห่วงกังวล
สำหรับชาวต่างประเทศนั้น โดยที่โลกปัจจุบันเป็นยุคของข้อมูลข่าวสาร คนในประเทศต่างๆ จึงมีโอกาสได้รับทราบถึงพระราชกรณียกิจนานาประการที่ในหลวงทรงบำเพ็ญเพื่อช่วยให้ประชาชนของพระองค์มีชีวิตและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นมาโดยตลอด ผมคิดว่าในสายตาของชาวต่างประเทศในหลวงมิได้เป็นเพียงพระมหากษัตริย์และสัญลักษณ์ทางจิตวิญญาณของคนไทยเท่านั้น แต่ยังทรงเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งของโลกด้วย
แล้วก็มาถึงคำถามที่เราได้ยินกันบ่อยๆ ในระยะนี้ นั่นคือ “ทำไมเราถึงรักในหลวง?” - ผมคิดว่าก่อนอื่นเราควรจะต้องตั้งคำถามในเชิงกลับกันว่า “ก็ทำไมเราถึงจะไม่รักในหลวง?” ในเมื่อพระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่วิเศษสุดและประเสริฐยิ่ง ทำไมเราถึงจะไม่รักในหลวง เมื่อพระองค์ทรงอุทิศพระวรกายเพื่อประกอบพระราชกรณียกิจอันเป็นคุณประโยชน์แก่บ้านเมืองอย่างมากมายมหาศาล ทำไมเราถึงจะไม่รักในหลวง เมื่อพระองค์ทรงดำรงอยู่ในความบริสุทธิ์ยุติธรรม
และทำไมเราถึงจะไม่รักในหลวงเมื่อพระองค์ท่านทรงรักเราทุกคน
สำหรับผม ผมรักในหลวงก็เพราะพระองค์ทรงสอนให้ผมรักตัวเอง ตั้งแต่การใช้ชีวิตในทางที่ถูกที่ชอบ การประกอบสัมมาอาชีวะ การรู้จักความพอเพียงและพอดี ผมรักในหลวงก็เพราะพระองค์ทรงสอนให้ผมรักคนอื่น โดยปราศจากอคติหรือฉันทาคติ และไม่คำนึงถึงความแตกต่าง ไม่ว่าจะในเรื่องเชื้อชาติ ศาสนา ฐานะทางสังคม แม้กระทั่งลัทธิการเมือง ผมรักในหลวงก็เพราะพระองค์ทรงสอนให้ผมรักธรรมชาติ รักป่าไม้ รักต้นน้ำลำธาร รักผืนดิน รักสิ่งแวดล้อม รวมทั้งสัตว์ต่างๆ ผมรักในหลวงก็เพราะพระองค์ทรงสอนให้ผมรักและภูมิใจที่เกิดมาเป็นคนไทย ในชาติไทยที่มีความร่มเย็นเป็นสุขด้วยพระบารมีปกเกล้าฯ
พระบารมีที่เกิดจากน้ำพระราชหฤทัย น้ำพักน้ำแรง มันสมอง และหยาดเหงื่อ ของพระองค์ท่าน ตลอดระยะเวลา 60 กว่าปีที่ทรงครองราชย์
แล้วทำไมผมถึงจะไม่รักในหลวงล่ะครับ



