เงินร้อยกับเงินล้าน | คมชัดลึก

แต่อย่าเผลอไปเข้าคาราโอเกะที่เป็นข่าวเข้าล่ะ เพราะถึงเวลาเช็กบิลคุณยังอาจต้องถอดข้าวของให้เจ้าของร้านเพื่อให้ครบค่าห้องและค่าน้ำส้มของน้องหนูที่มานั่งเป็นเพื่อนด้วยก็ได้

 คนเรามีวิธีใช้เงินที่แตกต่างกันไปตามความพอใจของแต่ละคน บางคนอาจจะพอใจที่จะจับจ่ายใช้สอย เที่ยวเตร่ หรือดื่มกิน บางคนอาจจะพอใจที่จะทำบุญทำทานในวัดวาอารามหรือองค์กรการกุศลที่ตนเลื่อมใสศรัทธา บางคนก็อาจจะใส่ธนาคารไว้เฉยๆ แม้ดอกเบี้ยจะไม่งอกงามเหมือนสมัยก่อน แต่ขอให้เงินต้นไม่หดหายก็พอใจแล้ว และบางคนอาจจะมองการณ์ไกลออมเงินเผื่อไว้สำหรับยามเจ็บไข้ได้ป่วย หรือมีความจำเป็นเร่งด่วน

 จริงๆ แล้ว จำนวนเงินจะมากจะน้อย คงไม่ใช่เรื่องสำคัญเท่ากับความจำเป็นในการใช้หรอกครับ บางคนมี 7,000 บาท ก็ไม่รู้สึกเดือดร้อนอะไร เพราะมีบ้านมีช่องและข้าวของเครื่องใช้ที่ต้องการครบหมดแล้ว บางคนมีเพียง 700 บาทในกระเป๋าก็ไม่เป็นกังวล เพราะใช้ชีวิตอย่างพอเพียงและเพียงพอไม่มีความทะยานอยากอันใด ประกอบด้วยความประหยัดมัธยัสถ์ ไปๆ มาๆ แล้ว นอกจากกระบี่จะอยู่ที่ใจแล้ว เงินในกระเป๋าสตางค์ก็อยู่ที่ใจด้วยเหมือนกันครับ

 มีเพื่อนบางคนเคยคุยเล่นๆ ว่า ถ้าจับพลัดจับผลูมีเงินก้อนโตๆ สักก้อน จะเอาแบงก์ใบละพันมาปูให้เต็มห้อง เพราะอยากจะรู้ว่าตัวเองจะมีความรู้สึกอย่างไร ซึ่งผมคิดว่าความรู้สึกเช่นนี้จิตแพทย์น่าจะให้คำตอบได้ดีกว่า เพราะเงินก็คือเงินจะเอาไปทำอย่างอื่นที่ไม่ใช่การชำระหนี้คงไม่เหมาะไม่ควรหรอกครับ ไม่ว่าจะเอาไปปูห้อง พับเครื่องบิน หรือจุดซิการ์แบบเศรษฐีน้ำมันอเมริกันสมัยโบราณก็ตามที

 แล้วเงินสัก 7 หมื่นล้านบาท ล่ะครับ คุณว่ามากไหม? มากขนาดจะซื้ออำนาจทางการเมือง ซื้อบ้านซื้อเมือง หรือซื้อประเทศชาติได้ไหมครับ? และเงินขนาดนี้มากพอจะซื้อหาความสุขเล็กๆ น้อยๆ ให้แก่ตัวเองและครอบครัวได้ไหมครับ? มากพอจะทำสิ่งดีๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมโดยไม่หวังผลตอบแทนได้ไหมครับ?

 ผมคิดว่า จริงๆ แล้ว คนเราจะมีเงินมีทองมากน้อยเพียงไรยังไม่สำคัญเท่ากับว่าเขาได้เงินนั้นมาอย่างไร และจะใช้ไปอย่างไร เงิน 700 บาท หากได้มาด้วยหยาดเหงื่อและน้ำพักน้ำแรงอันบริสุทธิ์ ย่อมจะมีคุณค่ากว่าเงิน 7 หมื่นล้านบาท ที่มีที่มาอันคลุมเครือเคลือบแคลง

 และเงิน 700 บาท ถ้าถูกใช้ไปในทางสร้างสรรค์ ก็ย่อมดีกว่าเงิน 7 หมื่นล้านบาท ที่นำไปใช้ในทางทำลายล้าง

 และหากมีเหตุให้ต้องสูญเสีย เงินบริสุทธิ์ 700 บาท ก็ย่อมน่าเสียดายกว่าเงิน 7 หมื่นล้านบาทที่ได้มาโดยไม่ถูกต้อง

 และเมื่อถึงคราวที่จะต้องสูญเสียเงินนั้น บางคนอาจจะทำใจให้ยอมรับในสาเหตุและที่มาที่ไปของเรื่องที่เกิดขึ้นได้ และปลอบใจตัวว่าเสียแล้วก็เสียไป แต่บางคนอาจจะไม่เคยคิดถึงความผิดและปัญหาที่ตนเป็นคนก่อขึ้นมาเอง และดิ้นรนต่อสู้แบบหัวชนฝา-คนประเภทหลังนี้ บางทีอาจจะไม่เพียงแค่สูญเงินที่จะต้องเสีย แต่ยังสูญไปถึงเงินที่ไม่ควรจะต้องเสียอีกด้วย

 สู้เก็บเงินที่ไม่ควรจะต้องเสียนี้ ไว้ซื้อความสุขให้แก่ตัวเองและลูกเมียไม่ดีกว่าหรือครับ