เมื่อเด็กฮึดสู้
จะเป็นกฎเหล็ก หรือถูกแซวว่ากฎเด็กก็สุดแล้วแต่ เมื่อเลือดเข้าตา ถูกหยามหน้าโดยขบวนการทักษิณ คนหนีคุก ในที่สุดหัวหน้าค่ายสะตอต้องสวมหัวใจสิงห์หนุ่ม ประกาศสู้ ไม่ว่าหน้าอินทร์หน้าพรหม เพื่อศักดิ์ศรีของนักการเมืองหนุ่ม สายเลือดใหม่
ด้วยเหตุนี้เอง ก๊วนเล็กในค่ายภูมิใจไทย จำเป็นต้องหาตัวแทนมาเปลี่ยนเสี่ยมานิต นพอมรบดี ในตำแหน่งรองเสนาบดีกระทรวงสาธารณสุข เพราะถ้าไม่ทำ นอกจากจะถูกเสี่ยงให้มีเก้าอี้ว่างแล้ว ก๊วนอื่นอาจไม่ยอมให้เสียโอกาส
จัดหาตัวแทนเข้ามาแทรก เป็นการยึดโควตาไปโดยไม่ต้องคำนึงถึงความสง่างาม เพราะการเมืองน้ำเน่าแบบไทยๆ นั้นไม่มีมิตรแท้ ศัตรูถาวร มีแต่ผลประโยชน์ร่วมกันเท่านั้นที่ถาวร ถ้าผลประโยชน์ขัดกันก็บรรลัย และหัวหน้าค่ายสะตอหลังชนฝาแล้ว
“กระผมยอมพวกเอ็งมานานแล้ว จนเกียรติภูมิแทบไม่เหลือ ตอนนี้พวกเอ็งต้องตามใจกระผมบ้าง” ฮ่า! เพราะหัวหน้าค่ายสะตอรู้ดีว่าตัวเองยังมีไพ่ตายอยู่
นั่นคือการยุบสภา ปิดช่องทางพวกเสือหิวไม่ให้ฮุบโครงการใหญ่ แต่ก่อนแตกหัก หัวหน้าค่ายสะตอมีอำนาจเปลี่ยนปรับ ครม. เอาพวกเสือหิว นักต่อรองออกให้หมด ไปเป็นฝ่ายค้าน ขอเป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อย แต่กุมอำนาจรัฐเต็มที่ จากนั้นปรับเปลี่ยนตัวเจ้าหน้าที่คุมกลไกกุมอำนาจรัฐ เพื่อปูทางสำหรับการจัดการปัญหาบ้านเมือง
หลังจากนั้นเผชิญกับการอภิอปรายไม่ไว้วางใจ ถ้าสู้ไม่ได้ก็ยุบสภา อยู่นานอีก 2 เดือน แต่ยังมีอำนาจรัฐ ช่วงนั้นจัดการเปิดโปงโครงการทุจริตให้หมด เล่นงานพวกมีชนักปักหลัง เสือหิวทั้งหลายให้มีคดีอาญาติดตัว และแน่นอน รัฐธรรมนูญก็ยังไม่ได้แก้
การเมืองจะเข้าสู่รูปเดิมการเลือกตั้งแบบเดิม ค่ายสะตอเสี่ยงต่อการแพ้เลือกตั้ง เป็นฝ่ายค้าน แต่หัวหน้าค่ายยังมีโอกาสหวนคืนสู่รัฐบาล ถ้าในช่วง 2-3 เดือนสุดท้ายแสดงให้เห็นความเป็นผู้นำ แสดงความกล้าหาญ ทำงานเพื่อประชาชนอย่างแท้จริง
ถ้ายังถูกมองว่าหน่อมแน้ม เป็นหุ่นเชิดให้คนในพรรค ตกเป็นเบี้ยล่างของเสือหิวร่วมรัฐบาล ก็จะกลายเป็นซากการเมืองด้วยวัยเพียง 45 ปี ถือว่าเป็นการเสียของมาก
ต้องไม่ลืมว่านักการเมืองมีเป้าหมายของการแสวงหาผลประโยชน์ นี่ถือเป็นยุคทองของเสือหิวร่วมรัฐบาล เพราะได้กุมอำนาจและงบประมาณในกระทรวง หน่วยงานสำคัญ เปิบได้สะดวกเต็มที่ ไม่เหมือนยุคทักษิณมีขบวนการกินรวบไม่แบ่งให้ใคร
การขู่ขวัญให้หัวหน้าค่ายสะตอเป็นเบี้ยล่าง ถึงจุดจุดหนึ่งคนย่อมมีขีดอดทนจำกัด เมื่อฮึดสู้ขึ้นมา ย่อมมีการเอาคืน ใครจะกลืนเลือดกี่อึก ก็ต้องปล่อยให้เป็นไป
ดังนั้นการเผชิญศึกภายในไม่สำคัญ เพราะอย่างน้อยกลุ่มเสือหิวยังไม่อยากเสียผลประโยชน์ ศึกใหญ่คือการรุกหนักของคนเสื้อแดง ขบวนการล้มปืน ล้มทุน ล้มเจ้า มีเครือข่ายทหารขายชาติแก้จน นักการเมืองทรยศแผ่นดินเกิด คนหนีคุก และพวกสู้แล้วรวยรวมหัวกันล้มบ้านเมือง เพื่อต้องการปล้นทรัพย์สินแผ่นดินรอบใหม่
“ทักษิณ” ไม่เหลืออะไรที่เป็นคนไทย หนังสือเดินทางก็เป็นต่างชาติ ถ้ารักชาติจริงคงไม่มีทรัพย์สินมากเป็นแสนๆ ล้านบาทซุกอยู่ต่างประเทศ โดยไม่มีที่มาที่ไป
ดังนั้น ถ้าจะให้ประชาชนช่วย หัวหน้าค่ายสะตอต้องกล้าสู้ให้เห็นก่อนนิ! อิอิอิ!!!