คดีเด็กฯพุ่งงัด"ประชุมกลุ่มเยียวยาแก้ไข"ลดผิดซ้ำซาก | คมชัดลึก

        (7มี.ค.) นายคมกริช  วรรณไพบูลย์ ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลเยาวชนและครอบครัว จังหวัดเชียงใหม่ เปิดเผยว่า จำนวนเด็กและเยาวชนในจังหวัดเชียงใหม่ที่เข้าสู่การ พิจารณาของศาลระหว่างปี 2549 - 2551 มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยในปี  2549 มีจำนวน 1,140  คน , ปี 2550 มีจำนวน 1,144  คน และในปี 2551 เพิ่มเป็น  จำนวน 1,343  คน 5 อันดับข้อหาในคดีอาญาที่มีมีการกระทำผิดมากที่สุด คือ ความ ผิดตาม พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษฯ (ยาบ้า) , ลักทรัพย์,รับของโจร , พรบ.คนเข้าเมือง ,  พรก.สารระเหย และ พ.ร.บ.อาวุธปืน ตามลำดับ       
       จากข้อมูลสถิติดังกล่าว บ่งชี้ถึงสภาพปัญหาของเด็ก เยาวชน และครอบ ครัวในจังหวัดเชียงใหม่ที่มีความสลับซับซ้อนมากขึ้น ในจำนวนนี้มีเด็กและเยาวชน จำนวนไม่น้อยที่กระทำผิดซ้ำซาก และมีพฤติกรรมเบี่ยงเบนและผันแปรไปสู่การกระทำผิด  ที่เป็นภัยต่อสังคมในรูปแบบต่าง ๆ มากขึ้น นอกจากนี้เด็กและเยาวชนบางคนยังตกอยู่ ในฐานะเหยื่อหรือผู้ถูกกระทำเสียเองทั้งจากเด็กหรือเยาวชนด้วยกันเอง จากคนใน ครอบครัวหรือจากคนรอบข้าง  
       สภาพปัญหาเหล่านี้หากไม่ได้รับการป้องกันแก้ไขอย่างจริงจังอาจเป็นปัญหา เรื้อรังที่ไม่อาจแก้ไขได้ในอนาคต ศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดเชียงใหม่ จึงนำวิธี การ "ประชุมกลุ่มเยียวยาแก้ไข" (Healing Conference) มาใช้ เพื่อลดจำนวนการ กระทำผิดในเด็กและเยาวชนจังหวัดเชียงใหม่ให้ได้มากที่สุด    
       สำหรับการประชุมกลุ่มเยียวยาแก้ไข เป็นการเปิดการเปิดโอกาสให้เด็ก และเยาวชนที่กระทำความผิดมีเวทีที่จะสารภาพในสิ่งที่ตนกระทำไปโดยไม่ถูกต้องด้วย ความสมัครใจให้รับรู้ความรู้สึกของผู้เสียหายและครอบครัว ขณะเดียวกันยังทำให้ผู้ เสียหายได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเด็กและเยาวชนที่กระทำผิด
       นอกจากนี้ วิธีการดังกล่าวยังทำให้ชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมอย่างแท้จริง ทั้งใน ขั้นตอนการประชุมกลุ่มเยียวยา หรือ ขึ้นตอนการปฏิบัติตามแผนการเยียวยาแก้ไข อัน เป็นมาตรการและสัญลักษณ์ที่สำคัญของแนวคิดกระบวนการยุติธรรมเชิงเยียวยาแก้ไข   หรือ Restorative Justice และนำมาใช้เป็นมาตรการควบคุมกำกับโดยสังคม เพราะ หากปราศจากการมีส่วนร่วมของชุมชนแล้วก็ไม่ต่างกับการเจรจาต่อรองระหว่างคู่กรณี
       นายคมกริช กล่าวว่า การประชุมเยียวยาแก้ไขเป็นหนึ่งในวิธีการสำหรับเด็ก และเยาวชน นอกเหนือไปจากการการพิพากษาลงโทษตามกฏหมาย และเชื่อว่าการเปิด ช่องทางให้ทั้งสองฝ่ายได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน จะนำไปสู่การสำนึกผิดและขอโทษอย่าง จริงใจและเกิดการให้อภัยกันด้วยความเห็นใจและเข้าใจ  โดยกระบวนการนี้จะช่วยแบ่ง เบาภาระและปริมาณของเด็กและเยาวชนที่เข้าสู่ระบบ ทำให้คดีอาญาของศาลเสร็จสิ้น ไปได้อย่างรวดเร็ว ลดปริมาณคดีที่ขึ้นสู่ศาลอุทธรณ์และศาลฎีกา และที่สำคัญจะนำ ไปสู่จำนวนคดีที่ลดลงในอนาคต