
อะไรก็เสื้อเหลือง-เสื้อแดง
ผมเริ่มรู้สึกว่าการเล่นข่าวเรื่องเสื้อเหลืองเสื้อแดงในหน้าสื่อนั้นกลายเป็นคุณกับรัฐบาลที่ทำให้ไม่ต้องตอบคำถามมากมายในเรื่องของความสามารถในการบริหารประเทศในปัจจุบัน โดยเฉพาะในประเด็นความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ความยากจน และมลพิษสิ่งแวดล้อม
การเล่นข่าวของสื่อในเรื่องของเสื้อเหลืองเสื้อแดงว่าทำให้สังคมแตกแยก และเมื่อไหร่สังคมจะสมานฉันท์สักทีนั้นเป็นเรื่องที่ทำให้ปมปัญหาหลักของประเทศผูกโยงกับเรื่องการเมืองของอุดมการณ์และเรื่องของการเมืองว่าด้วยเรื่องบุญบารมี-บุคลิกภาพ (charismatic authority) ของผู้มีบทบาททางการเมืองอยู่ไม่กี่คน โดยไม่ได้สนใจเรื่องราวอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องการดำรงอยู่ของเสื้อเหลือง-เสื้อแดง
นอกจากนั้นการเล่นข่าวเรื่องของเสื้อเหลืองเสื้อแดงยังเป็นการเล่นข่าวที่แฝงไปด้วยอคติของคนเมืองในการมองเรื่องของการเมืองของประชาชนและเรื่องของท้องถิ่น โดยเฉพาะมองว่าการเมืองนั้นเป็นเรื่องของความวุ่นวาย ความรุนแรง และเรื่องของการชักจูงโดยผู้นำ
โดยเฉพาะในกรณีของข่าวเสื้อแดงนั้น เรื่องราวหลักจะอยู่ในเรื่องสองเรื่อง คือเรื่องราวของผู้นำเสื้อแดง และเรื่องราวการตอบโต้ระหว่างผู้นำเสื้อแดงกับรัฐบาล
ประเด็นที่เราไม่เคยรู้มากกว่านั้นก็คือ คนเสื้อแดงเหล่านี้เป็นใครบ้าง อะไรคือสิ่งที่ทำให้เขากล้าจะออกมายืนตรงข้ามกับรัฐบาล ทั้งที่รัฐบาลพยายามจะซื้อใจชาวบ้านด้วยนโยบายมากมาย
มาจนถึงวันนี้เราไม่เคยเห็นการทำข่าวหรือรายงานว่าด้วยเรื่องเสื้อแดงที่ไม่ใช่ข่าวผู้นำของแต่ละจังหวัด ซึ่งก็เหมือนกับในสมัยที่เสื้อเหลืองเริ่มเคลื่อนไหว เราก็ไม่เคยเห็นข่าวของเสื้อเหลืองมากไปกว่าข่าวผู้นำเสื้อเหลือง
นี่หรือเปล่าครับที่ทำให้เสื้อสองสีเขามีช่องทางการสื่อสารของเขาเอง และมีเรื่องราวการไปเยี่ยมเยียนพรรคพวกของเขาในรายการต่างๆ
สรุปก็คือถ้าไม่ได้เข้าใจความหมายต่างๆ ที่สมาชิกแต่ละฝ่ายเขามีให้ต่อการเคลื่อนไหวของเขา ก็ป่วยการที่จะพูดเรื่องความสมานฉันท์ครับ เพราะการพูดเรื่องความสมานฉันท์ที่ปราศจากความเข้าใจในเรื่องของความสลับซับซ้อนในขบวนการนั้นก็เป็นเพียงการพยายามปิดปากแต่ละฝ่ายเท่านั้นเอง
ประเด็นที่ท้าทายต่อมาก็คือเราจะก้าวพ้นเรื่องของเหลืองแดงยังไงหากไม่ตกอยู่ในวังวนของความสมานฉันท์ที่กลวงเปล่าและครอบงำ? คำตอบก็คือเราจะต้องก้าวไปสู่เรื่องของการถกเถียงในระดับนโยบาย มากกว่าเรื่องของอุดมการณ์ในระดับความรู้สึก กล่าวอีกอย่างก็คือเราต้องเชื่อมโยงอุดมการณ์กับนโยบาย ไม่ใช่เชื่อมโยงอุดมการณ์กับความรู้สึก
การตั้งคำถามในระดับนโยบายต่อผู้นำของเสื้อแต่ละสีจะทำให้ผู้นำเหล่านั้นสามารถแสดงออกซึ่งวิสัยทัศน์ในเรื่องของนโยบาย ไม่ใช่ชี้นำด้วยความรู้สึก และนี่คือรากฐานที่ทำให้ประชาชนมีความเข้าใจถึงความหนักแน่น ลุ่มลึกของขบวนการของเขาที่พัฒนาไปไกลกว่าเรื่องของการรวมตัวกันเพื่อสนับสนุนบุคคล หรือการรวมตัวกันเพื่อแสดงออกซึ่งความไม่พอใจต่อสิ่งที่เป็นอยู่ในนามของความไม่พอใจต่อความไม่เป็นธรรมที่พวกเขาได้รับ
ลองถามคำถามแบบนี้ดูบ้างดูครับ เผื่อว่าปีใหม่นี้จะได้ไม่ต้องมีคำถามเห่ยๆ ประเภท เสื้อเหลืองเสื้อแดงจะทำให้สังคมไทยแตกแยกกว่านี้ไหมมาให้เต็มหน้าจออีก



