เฮฮา...นักข่าวไทย | คมชัดลึก

  สำหรับนักข่าวจากเมืองไทย ต้องบอกว่าพวกเรารักใคร่กลมเกลียวกันดีทีเดียว ส่วนใหญ่จะทำงานร่วมกันแบบไม่มีปัญหา แต่จะมีเพียงส่วนน้อยหรือแค่บางคนเท่านั้นที่มัก "ทำตัวมีปัญหา" ทว่าที่ลาวครั้งนี้ไม่มีพฤติกรรมอย่างว่าครับ
 ด้วยขนบธรรมเนียมประเพณีดีงามของคนไทย ชีวิตนักข่าวอย่างพวกเราก็มีระบบพี่-น้อง เจอหน้ากันต้องยกมือไหว้สวัสดีครับพี่ ทักทายหวัดดีครับน้อง แต่ถ้าคนไหนอายุมากหน่อยก็อาจจะเรียกน้า หรือป๋า ด้วยความนับถือ
 เวลาไปทำข่าวเจอกันก็เฮไหนเฮนั่น เพราะการแข่งขันทำข่าวสมัยนี้ไม่ค่อยดุเดือดเหมือนวันวาน ส่วนใหญ่จะร่วมด้วยช่วยกัน แต่ถ้าใครขยันหน่อยก็จะได้ข่าวที่ลึกและเด็ดกว่าที่ได้กันทั่วไป
 

 ที่สำคัญพวกเรามักจะรวมกันเป็นหนึ่งเสมอ หากเจอปัญหาหรือเหตุการณ์ที่ต้องร่วมใจ ใน “เวียงจันทน์เกมส์” หนนี้ก็มีอยู่ 2-3 ครั้งที่นักข่าวไทยผนึกกำลังกันอย่างเหนียวแน่นจน “เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยลาว” ต้องกระเจิง
 ขนาดสองพี่น้อง “กัญน์ ไทยรัฐ” และ “ติ๊ ข่าวสด” ที่ว่าเรียบร้อยสุภาพเป็นที่รักของพี่ทุกคนยังพร้อมบู๊เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่คับขันและได้รับการกระทำที่ไม่เข้าท่าของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
 แต่ก็ไม่ได้มีเหตุการ์อะไรรุนแรงนะครับ แค่พอให้ได้แซวได้อำกันสนุกๆ เท่านั้น
 ถ้าว่ากันถึงเรื่องความดัง นักข่าวไทยก็ใช่ย่อย ที่เมืองลาวนี้ผู้ประกาศข่าวจากเมืองไทยโดนแฟนกีฬาชาวลาวขอถ่ายรูปด้วยกันเพียบ เพราะทีวีไทยทุกช่องดูได้ที่เมืองลาว 
 

 คนดังของช่อง 3 อย่าง “บิ๊กจ๊ะ” สาธิต กรีกุล ดูจะฮอตหน่อย ทั้งเวลางานและนอกงานมีคนขอถ่ายรูปอยู่บ่อยๆ
 อดีตนักยิมนาสติกราชาเหรียญทองของไทย “เอ็กซ์” ธีรัช โพธิ์พานิช ที่ประจำการอยู่ช่อง 7 สีนี้ก็ไม่ธรรมดาโดนขอถ่ายรูปเหมือนกันจนเจ้าตัวได้ทีแอบโม้ว่า “รู้จัก เอ็กซ์ เดอะสตาร์ หรือเปล่าน้อง”
 ส่วนประเภท “เจ้าชู้” นั่นไม่ต้องพูดถึง นักข่าวไทยส่วนใหญ่ยึดคติ “ผู้ชายไม่เจ้าชู้ ก็เหมือนงูไม่มีพิษ” แต่วีรกรรมทำนองนี้เอามาเล่าสู่กันฟังไม่ได้ครับ เพราะอาจเกิดความไม่ปลอดภัยในชีวิตของตัวละครยามกลับเมืองไทย
 เอาเป็นว่านักข่าวไทยหลายคนที่ว่าหน้าตาระดับพื้นๆ ที่เมืองไทยกลับกลายเป็นหนุ่มฮอตที่เมืองลาวก็แล้วกัน แต่ถ้าใครไม่ฮอตเอาเสียเลยก็จำเป็นที่จะต้องทำความรู้จัก “โรงแรมละอองดาว”
 

 ผมไม่สามารถอธิบายได้ครับว่า “โรงแรมละอองดาว” มีอะไรดีเพราะไม่เคยย่างกรายเข้าไป ถ้าใครอยากรู้ลองไปถามไถ่จาก “ซูเปอร์คง สยามกีฬา” ดูแล้วกัน
 สำหรับนักข่าวไทยที่เจ็บที่สุดต้องยกให้ “หนึ่ง บ้านเมือง” ที่เจ็บทั้งตัวทั้งใจ เพราะขาเก้าอี้ที่นั่งดันหักในจังหวะที่นักเตะเวียดนาม (ที่ทุกคนแช่งอยู่) ตีเสมอได้พอดิบพอดี เจ้าตัวเลยหงายหลังดังตุ๊บ จุกไปสัก 10 วินาทีก่อนจะลุกขึ้นมาได้
 ในรายของ “เจ๋ง ทรงศักดิ์” จากเอฟเอ็ม 99 นี่น่าจะเจ็บใจด้วย เพราะอุตส่าห์ถ่อไปซื้อ “ไอโฟนลาว” มาใช้ในราคาถูกกว่าของจริงประมาณเกือบ 10 เท่า แต่พอซื้อมาแล้วกลับเปิดเครื่องใส่ “ซิม” ไม่เป็น
 เรื่องราวของนักข่าวไทยยังมีอีกเยอะ นี่แค่ยกตัวอย่างมาเล่าสู่กันฟังแบบขำๆ เท่านั้นครับ ส่วนจะฮาหรือไม่ฮาก็แล้วแต่อัธยาศัย....อิอิอิ