ศิวรักษ์ไม่ได้เขียนบท.. เป็นเพียงเหยื่อเท่านั้น | คมชัดลึก

ที่บอกว่าเป็นละครลวงตานั้น ตั้งแต่ต้นมาเป็นแผนของ ฮุน เซน ที่จะใช้ ทักษิณ และทักษิณ ใช้ ฮุน เซน เพื่ออำนาจต่อรองของตัวเองทางการเมืองกับรัฐบาลคุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ

 ฉะนั้นจังหวะที่เลขานุการเอกของสถานทูตไทยพนมเปญโทรศัพท์ไปหาคุณศิวรักษ์ ซึ่งเป็นวิศวกรทำงานบริษัทแคทส์ ที่พนมเปญนั้นยังไม่ได้เข้าข่ายละครลวง

 แต่ละครบทนี้เริ่มต้นหลังจากนั้น เพราะว่าเมื่อรัฐบาลไทยขอให้ ฮุน เซน ส่ง ทักษิณ ชินวัตร กลับประเทศไทยในฐานะผู้ร้ายข้ามแดน และ ฮุน เซน ปฏิเสธไม่ยอมนั่นแหละเป็นจุดเริ่มต้น

 เพราะหลังจากนั้นคุณศิวรักษ์ก็ถูกจับในฐานะเป็นคนจารกรรมความลับว่าด้วยเที่ยวบินของคุณทักษิณ ซึ่งเห็นชัดเจนว่านั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการที่จะให้เห็นว่ามีเรื่องไม่ชอบมาพากล

 ฉะนั้นเมื่อคุณศิวรักษ์ถูกจับนั่นคือจุดเริ่มต้นของละครฉากนี้ ต้องการให้เห็นว่ามีความไม่ถูกต้องที่รัฐบาลไทยใช้เลขานุการเอกเพื่อที่จะขโมยเอกสารลับว่าด้วยทักษิณและฮุน เซน คุณศิวรักษ์จึงเป็นเหยื่อของเรื่องนี้ตั้งแต่ต้นจนกระทั่งจบ ก็คือพิธีปล่อยตัวคุณศิวรักษ์ ที่บ้านของฮุน เซน ทำประหนึ่งว่าเป็นแขกผู้มีเกียรติก็ไม่ปาน

 เพราะว่าปกติแล้วนักโทษคนไหนถูกศาลกัมพูชาตัดสินและมีการอภัยโทษนั้นจะต้องมีการปล่อยตัวเงียบๆ กลับบ้าน เพราะว่ายังถือว่ามีความผิดเพียงแต่ว่ามีการอภัยโทษให้เท่านั้นเอง กรณีของคุณศิวรักษ์นั้นจึงเห็นชัดเจนว่าเป็นเหยื่อเพราะว่าเป็นตัวละครที่ ทักษิณ ชินวัตร และ ฮุน เซน เป็นคนเขียนขึ้น

 คุณศิวรักษ์ไม่ผิดที่บอกว่าไม่มีละครลวงตา เพราะไม่มีใครอยากติดคุก แต่ละครลวงตาจริงๆ แท้ๆ นั้นมาจากการเขียนบทและการแสดงของ ทักษิณ ฮุน เซน และ ชวลิต คุณศิวรักษ์ เป็นเพียงตัวประกอบ เป็นเพียงเหยื่อของสถานการณ์เท่านั้น

สุทธิชัย หยุ่น