
จำแนกกล้วยไม้บนฐานแหล่งกำเนิด(จบ)
การศึกษาพันธุ์ไม้ เริ่มต้นจากการที่คนนำลักษณะภายนอกมาจัดระบบความสัมพันธ์ใกล้ชิด และแบ่งออกเป็นหมวดหมู่ ดังที่พบได้จากกระบวนการวิชาพฤกษศาสตร์สาขารูปวิธาน (Taxonomy) ช่วงหลังความเจริญทางการศึกษาค้นคว้าด้านพันธุศาสตร์ (Cytology)
เข้ามามีบทบาท และผลจากการศึกษามีส่วนร่วมตรวจสอบความชัดเจนถูกต้องของการจัดจะแนก โดยลักษณะภายนอกร่วมด้วย
นอกจากนั้นการปฏิบัติของคนผู้สนใจนำกล้วยไม้ชนิดต่างๆ มาผสมข้ามชนิด ข้ามสกุลซึ่งกันและกัน ในเมื่อธรรมชาติของคนมีความต้องการสิ่งใหม่ๆ ติดต่อกันตลอดเวลา ภายในภาพรวมของการเรียนรู้จากการปฏิบัติเท่าที่กล่าวมาแล้ว มีผลช่วยให้คนรู้ความจริงจากธรรมชาติได้ดียิ่งขึ้น
ประเด็นหนึ่งได้แก่ การผสมข้ามชนิดภายในสกุลเดียวกัน ก้าวต่อมาถึงการผสมข้ามสกุลบนพื้นฐานแหล่งกำเนิดเดียวกัน ขณะที่ความต้องการอันเป็นธรรมชาติของคนเรา ลงเริ่มต้นขึ้นมาแล้ว ย่อมยากที่จะรู้จักพอ
ในที่สุดผลการปฏิบัติก็ได้นำมาสู่การรู้ความจริงว่า การผสมข้ามดินแดนอันเป็นแหล่งกำเนิดพื้นฐานระดับโลกคงทำได้ยากมาก เนื่องจากคนส่วนใหญ่ละความโลภได้ไม่ง่ายนัก จึงดิ้นรนต่อไปถึงขั้นใช้เทคโนโลยีที่เรียกกันว่าก้าวหน้าหรือขั้นสูง บังคับให้มีความเป็นไปได้เช่น การชำแหละและตัดต่อปัจจัยพื้นฐานทางพันธุกรรม โดยหารู้ไม่ว่าความโลภของมนุษย์แต่ละคน ถ้าไม่อาจหยุดได้ ย่อมส่งผลหวนกลับมาทำลายมนุษย์เองตามกฎธรรมชาติ
เท่าที่กล่าวมาแล้วทั้งหมด ทำให้เห็นได้ว่า แม้ศึกษาเรื่องกล้วยไม้ เรามีโอกาสที่จะเรียนรู้ความจริงจากธรรมชาติของมนุษย์ ทั้งด้านที่อยู่ภายนอกและด้านซึ่งอยู่ในจิตใจคน ที่เรียกกันว่าหลักธรรมะ
การพัฒนาพันธุ์กล้วยไม้ หากมองย้อนกลับไปเริ่มต้นจากอดีตถึงปัจจุบัน คนมีการผสมพันธุ์กล้วยไม้ก้าวไกลออกมาจากความจริงของธรรมชาติมากยิ่งขึ้น นอกจากนั้นยิ่งห่างมากก็ยิ่งลืมความสำคัญของสิ่งอันเป็นต้นเหตุทั้งสองด้าน ด้านหนึ่งคือด้านนอกทำให้ปัจจุบันนี้ลืมความสำคัญของพันธุ์ไม้อันเป็นของดั้งเดิม ส่วน ด้านในมีผลทำให้คนลืมตัว จึงนับวันยิ่งส่งผลทำลายทุกสิ่งทุกอย่างชัดเจนยิ่งขึ้น
ระพี สาคริก



