เพื่อผู้หญิงจริงหรือ | คมชัดลึก

 หลังจากนั้นถัดมาอีกเพียงไม่กี่ปี หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ได้มาสัมภาษณ์ผมเกี่ยวกับการใช้รถใช้ถนน และตีพิมพ์ โดยพาดหัวในเชิงว่า ผมเป็นผู้ต่อสู้เพื่อความเสมอภาคของสตรีบนท้องถนน และมากกว่าสิบปีมาแล้วอีกเช่นกัน ที่ผมได้ร่วมกันกับ คุณบุศรารัตน์ อัสสรัตนกุล แห่งบีควิก เปิดให้การอบรมเฉพาะผู้หญิง เกี่ยวกับการใช้และดูแลรักษารถต่อเนื่องยาวนานนับสิบปี  

 ทั้งหมดที่ผมได้ร่วมทำลงไปนั้น ไม่ได้เกิดจากความต้องการสร้างความเสมอภาคให้แก่เพศหญิงแต่อย่างใดไม่ เพียงแต่รู้สึกว่า ตลอดชีวิตของตนเองที่ผ่านมา ผมได้กระทำการอันสมควรแก่การใช้คำว่ากดขี่ข่มเหงทางเพศ สร้างความเสียใจและเสียหายให้แก่เพศหญิงมากมาย นับตั้งแต่แม่, เมีย, พี่สาว, น้องสาว, ครูอาจารย์ ไปจนถึงบรรดาเพื่อนหญิงของผมทั้งหลาย ผมจึงคิดว่า เมื่อถึงเวลาที่เราคิดได้ ก็ควรทำอะไรชดใช้บาปที่กระทำไปแล้วบ้างเท่านั้นเอง

 ทุกวันนี้เมื่อเห็นบรรดาสตรีทั้งหลายออกมารณรงค์เรียกร้องให้ยุติใช้ความรุนแรงกับผู้หญิง ผมจึงอยู่ในฟากฝ่ายที่เห็นด้วยมาโดยตลอด แต่ในขณะเดียวกันก็อดคิดไม่ได้ว่า การรณรงค์เรียกร้องเหล่านั้นจะสามารถบรรลุผลได้จริงหรือ หรือจะต้องใช้เวลากันอีกนานเท่าใด สังคมไทยและสังคมโลก จึงจะไม่มีการใช้ความรุนแรงต่อเพศหญิงเกิดขึ้นอีก

 เพราะในขณะที่ฝ่ายหนึ่งเดินหน้าเรียกร้อง แต่ก็ยังมีอีกฝ่ายหนึ่ง ซึ่งมีอิทธิพลต่อสังคมสูงมาก พากันเผยแพร่ความรุนแรงทั้งโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจ แถมยังได้รับความพึงพอใจจากสตรีจำนวนมากในโลกนี้อีกด้วย

 นั่นคือบรรดาสื่อต่างๆ โดยเฉพาะสื่อโทรทัศน์และสื่อภาพยนตร์ ที่มักจะเผยแพร่ภาพที่เพศสตรีโดนกระทำด้วยความรุนแรง กักขฬะป่าเถื่อนและเหี้ยมโหด ซึ่งหลังจากเผยแพร่ภาพเหล่านั้นไป ผู้ชมที่ส่วนใหญ่เป็นสตรีกลับชื่นชมในเนื้อหาเหล่านั้นอย่างเปิดเผย ภาพนางเอกที่โดนพระเอกตบตี, ข่มขืน ภาพเมียหลวงที่ต้องน้ำตาตกร้องไห้ตลอดเรื่อง เพราะโดนเมียน้อยรวมหัวกันกับผัวข่มเหง จึงเป็นภาพที่ก่อให้เกิดความรู้สึกว่า นี่คือความจริงของชีวิต

 ในชีวิตจริงของผู้หญิงที่ถูกกดขี่ข่มเหงจำนวนไม่น้อย จึงไม่คิดจะลุกขึ้นมาต่อสู้เพื่อเรียกร้องสิทธิของตนเอง หรือแม้แต่บางครั้งเมื่อมีคนมากระตุ้นเตือนให้ต่อสู้ บางเธอเหล่านั้นยังกลับยอมที่จะรับบทนางเอกในละครน้ำเน่าที่ดูทุกค่ำ บอกว่าไม่เป็นไรเธอทนได้ เพราะเธอรักของเธอเท่าชีวิตนั่นทีเดียว

 ถ้าฝ่ายหนึ่งรณรงค์เรียกร้องด้วยใจ ในขณะที่อีกฝ่ายหนึ่งยังเผยแพร่ภาพความรุนแรง โดยได้รับการสนองตอบเป็นอย่างดีจากกลุ่มเป้าหมายที่คิดว่ากำลังตกเป็นเหยื่อ และผู้ผลิตสื่อก็บอกว่า นี่คือการสื่อภาพที่เป็นชีวิตจริงที่ใกล้ตัว ซึ่งพบเห็นได้ทุกวัน คุณคิดว่าการรณรงค์อย่างจริงจังด้วยหัวใจ กับภาพชินตาที่ถาโถมเข้ามาด้วยแรงและกลไกของธุรกิจที่สนับสนุน ใครจะเป็นฝ่ายชนะในที่สุดกันแน่ครับ

พัฒนเดช  อาสาสรรพกิจ