วันนี้ที่สุสานบางมะรวน | คมชัดลึก

นับจากปลายปี 2547 ถึงวันนี้ สุสานบางมะรวนก็มีอายุเกือบ 5 ปีแล้ว เจ้าหน้าที่ในศูนย์ทำหน้าที่พิสูจน์เอกลักษณ์บุคคลและส่งกลับเหยื่อสึนามิไปแล้วนับพันพันคน เหลืออีก 388 ศพที่ยังพิสูจน์ไม่ได้ ปัญหาใหญ่นอกจากจะเป็นเรื่องของการยืนยันศพแล้ว ยังเป็นเรื่องภายในที่คาราคาซังอยู่ เช่น สำนักงานตำรวจแห่งชาติ (สตช.) เพิ่งจ่ายเงินเดือนที่ตกค้างให้แก่เจ้าหน้าที่ไปเมื่อไม่นานมานี้ หลังจากถูกทวงถามอยู่นานหลายเดือน ส่วนที่เหลือเช่น เงินสำรองค่าใช้จ่ายอื่นๆ ก่อนหน้านี้กำลังเป็นเรื่องฟ้องร้องกันอยู่

 ตอนนี้เจ้าหน้าที่ที่เป็นลูกจ้างชั่วคราวออกไปทำมาหากินอย่างอื่นหมดแล้ว คงมีเจ้าหน้าที่เหลืออยู่แค่ 3-4 คน งานพิสูจน์ศพและส่งกลับเลยหยุดชะงัก ภายในศูนย์ตอนนี้ดูรกร้างว่างเปล่า หญ้าสูงท่วมเอว ธงชาตินานาประเทศขาดกระรุ่งกระริ่ง เพราะขาดการเอาใจใส่ดูแล

 ได้ฟังรองโฆษกฯ ศุภชัย ใจสมุทร ออกมาแถลงการณ์เรื่องนี้แล้วดูดี โดยเฉพาะเรื่องความพร้อมเกี่ยวกับการพิสูจน์ศพและส่งกลับ มีความพร้อมทั้งด้านบุคลากร อุปกรณ์ เครื่องมือเครื่องไม้ทันสมัย และได้รับการสนับสนุนจากต่างประเทศ ซึ่งสวนทางกับความเป็นจริงที่เป็นอยู่ ณ วันนี้อย่างสิ้นเชิงด้วยเหตุผลที่ยกมาข้างต้น เครื่องไม้เครื่องมือมีอยู่จริง แต่ไม่มีงบประมาณใช้จ่าย เจ้าหน้าที่มีอยู่จริงก็น้อยคน และไม่รู้ทำแล้วจะได้เงินเดือนตรงหรือเปล่า

 ผมเองในฐานะคนไทยยังรู้สึกอายไม่น้อย เมื่อครั้งที่คณะทูตเดินทางไปดูงานที่สุสานบางมะรวนเมื่อกลางปี เห็นธงชาติตัวเองถึงกับสะอึก บอกจะจัดส่งธงชาติมาให้หลังกลับประเทศ ทั้งหมดนี้ก็เป็นผลสืบเนื่องมาจากการบริหารงานภายใต้งบประมาณสนับสนุนจาก สตช.แล้วความภาคภูมิใจของเราอยู่ตรงไหนกัน

 ถ้าอยากจะให้นานาชาติยอมรับก็ต้องจัดการปัญหาต่างๆ ให้เรียบร้อย จะลงไปดูด้วยตาตนเองได้ก็ยิ่งดี จะได้รู้ซึ้งถึงแก่นแท้ของปัญหา ไหนๆ รัฐบาลก็จะปรับปรุงภูมิทัศน์อยู่แล้วก็ควรจัดการเรื่องที่เป็นอุปสรรคเหล่านี้ไปในคราวเดียวกันเลย เจ้าหน้าที่จะได้มีกำลังใจ ไม่ใช่ว่าจับพวกเขาลงมาทำงานแล้วกลับไม่ให้อะไรเลย เช่นนี้แล้วงานจะเดินหน้าได้อย่างไร จริงไหม !?!

มัธยัสถ์ อินมา
[email protected]