ทุกข์ชาวบ้านไม่ใช่ของเล่น | คมชัดลึก

 ไปเจรจาจนกระทั่งรถไฟกลับมาให้บริการตามปกติ ใครต่อใครก็คิดว่า กระบวนการนับจากนี้ไป ฝ่ายบริหารกับฝ่ายสหภาพจะต้องหันหน้ามาจับเข่าคุยเพื่อแก้ปัญหาทั้งหมด เพื่อให้เป็นรถไฟของประชาชนอย่างแท้จริง

 กาลกลับหาเป็นเช่นนั้นไม่ ในขณะที่ รมช.มหาดไทย ไกล่เกลี่ยสำเร็จฝ่ายบริหารก็สั่งไล่ออกพนักงานการรถไฟ พร้อมส่งเรื่องฟ้องศาลแรงงานในวันถัดมา อ้างว่าเป็นส่วนสำคัญที่สร้างความเสียหายให้รถไฟ เพราะไปขัดขวางการเดินรถ ทั้งที่เรื่องราวทั้งหมดนั้น ฝ่ายบริหารก็อยู่ในฐานะที่จะต้องรับผิดชอบมากพอๆ กับฝ่ายสหภาพ การใช้วิธีนี้จึงเท่ากับสาดน้ำมันลงไปในกองไฟ

 นับแต่เกิดเหตุประท้วงและรถไฟจอดตายสนิท ฝ่ายบริหารและนายโสภณ ซารัมย์ รมว.คมนาคม ทำได้เพียงแค่หาคนมาขับรถไฟ และนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ก็ดูจะนิ่งเฉยต่อความเดือดร้อนของชาวบ้านซึ่งเป็นฐานเสียงของพรรคประชาธิปัตย์เสียด้วยซ้ำไป เพียงแค่แบกคำว่า "มารยาท" ทั้งที่นั่งแท่นเป็นหัวหน้าคณะบริหารแผ่นดิน จนนายชวน หลีกภัย อดรนทนไม่ไหวให้ นายถาวร เสนเนียม รมช.มหาดไทย เข้าไปเจรจาจนเป็นผลสำเร็จ แต่นั่นก็นำมาซึ่งความไม่พอใจของ รมว.คมนาคม ทั้งที่เรื่องนี้เป็นการทำเพื่อชาวบ้านโดยแท้

 เมื่อทุกองคาพยพที่เกี่ยวเนื่องเป็นอย่างนี้ สภาพของการรถไฟในวันนี้จึงดูเสื่อมทรุดเสียยิ่งกว่าก่อนรถไฟจะหยุดวิ่ง สหภาพกับฝ่ายบริหาร ก็เลือกที่จะใช้วิธีเดินหน้าชนชนิดใครดีใครอยู่ ใครมีอำนาจก็สาดซัดเข้าหากัน ส่วนฝ่ายการเมืองก็แทนที่จะสำนึกถึงทุกข์ยากของชาวบ้าน ก็กลับตั้งแง่ตั้งท่าราวกับว่า หายนะที่ชาวบ้านได้รับนั้น มันสร้างมูลค่า หรือบ่มเพาะเรื่องราวบางอย่างที่มุ่งหวัง ล่าสุด ก็มีกระแสข่าวสะพัดว่า ตัวเลข 100 นั้นผ่องถ่ายจากที่แห่งหนึ่งไปยังกระเป๋าใครสักคนเพื่อแลกกับการอยู่อย่างสุขสบาย สร้างความเน่าเหม็นหนักเข้าไปอีก

 จริงอยู่ปัญหาที่ประดังเข้ามาสู่รัฐบาลนั้นมากมายเหลือคณานับ แต่เมื่ออาสาเข้ามาทำแล้วทันก็ต้องไปให้ถึงที่สุดโดยไม่ต้องตั้งเป้าว่า วันสิ้นสุดอยู่ที่ใด เพื่อจะได้ไม่ต้องไปคิดว่า การสนองคุณนั้นไม่มีวันสิ้นสุด แล้วก็ลากชาวบ้านซึ่งไม่รู้ไม่เห็นไม่ได้อะไรด้วย ต้องมาควักกระเป๋าจ่ายให้การดำรงอยู่ของรัฐบาล แล้วก็แลกมาด้วยความสังเวชใจเพราะต้องทนดูเกมการเมือง เกมชิงผลประโยชน์ บนความทุกข์ของประชาชน