เขมร(จากประวัติศาสตร์)... | คมชัดลึก

เจ้าเขมรฝ่ายหนึ่งหนีมาให้ไทยช่วยเหลือ แต่อีกฝ่ายหนึ่งไปพึ่งญวน ไทยจึงต้องทำสงครามกับทั้ง เขมรและญวน สู้รบกันอยู่นานจนกระทั่งญวนเกิดปัญหาภายในประเทศตนเองขึ้น เหตุการณ์จึงได้สงบ

เพราะเจ้าเขมรที่พึ่งญวนไม่อาจที่จะพึ่งได้ต่อไปอีก จึงได้หันกลับมาพึ่งไทยยอมลดยศลดอำนาจ ลงให้แก่เขมรฝ่ายไทย เหตุการณ์ครั้งนี้สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีต้องทรงกรีธาทัพไปรบเขมรถึง 2 ครั้ง

ในสมัยที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ เสด็จขึ้นเสวยราชย์ เจ้าเขมรแต่ละฝ่ายก็เกิดทะเลาะกันเองอีก แต่ว่าในคราวนี้รัชกาลที่ 1 ทรงจัดการได้สำเร็จก่อน สงครามจึงไม่เกิดขึ้น

ถึงรัชกาลที่ 2 เจ้าเขมรคราวนี้ก็ถึงกับแตกออกเป็นฝ่ายนิยมไทยพวกหนึ่ง กับฝ่ายนิยมญวนพวกหนึ่ง ทั้งสองพวกนี้ต่างก็รบพุ่งกันเอง และสร้างความเดือดร้อนมาถึงไทยอีกจนได้
ถึงรัชกาลที่ 3 ไทยกับญวนต้องทำสงครามกันอยู่นานนับสิบปีก็เพราะปัญหาเจ้าเขมรที่มีความแตกแยกและเอาแต่ทะเลาะเบาะแว้ง ทำสงครามภายในกันเองอยู่เสมอ

ในยุคพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ นี้เอง ที่เจ้าเขมรองค์หนึ่งนามว่า นักองค์ด้วง ถูกกักตัวอยู่ในกรุงเทพฯ ที่โรงทิมซอมซ่อ ขุนนางไทยท่านหนึ่งสงสารเกรงว่าจะตายเสียก่อน จึงได้ขอตัวมาดูแลเป็นอย่างดีอยู่ในเรือนของท่าน

ประวัติศาสตร์ตอนนี้กล่าวว่า “ขุนจำนงอักษร (กลิ่น) ส่งกับข้าวของกินเลี้ยงนักองค์ด้วงอยู่มิได้ อนาทร”

นักองค์ด้วงต่อมาได้เป็นกษัตริย์ของเขมร

เรื่องให้ที่พักหลับนอนและเลี้ยงดูเจ้าเขมรที่แตกแยกพลัดพรากจากบ้านเกิดเมืองนอนมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารอยู่ในเมืองไทยนี้ จะเห็นว่ามีอยู่เรื่อยๆ แม้แต่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ รัชกาลที่ 4 ก็ปรากฏว่าได้พระราชทานบ้านหลังหนึ่งให้แก่เจ้าเขมรองค์หนึ่งได้พักอยู่อย่างสุขสบายที่ภายในกรุงเทพฯ
เจ้าเขมรองค์นี้ชื่อว่า นโรดม เป็นพระโอรสนักองค์ด้วง ซึ่งต่อมาก็ได้เป็นกษัตริย์เขมรเช่นกัน

กษัตริย์นโรดมองค์แรกของเขมร ทรงปกครองเขมรอยู่จนกระทั่งเขมรตกไปเป็นอาณานิคมฝรั่งเศสเช่นเดียวกับญวน ไทย เขมร และญวน ถึงได้เลิกรบกัน ก็เพราะต่างมีศัตรูใหม่

คัดประวัติศาสตร์มาให้อ่านเพราะปัจจุบันนี้ดูเหตุการณ์จะกลับกันตรงกันข้าม ด้วยไทยกลับเป็นฝ่ายที่ทะเลาะกันเองจนถึงขนาดต้องบากหน้าไปคิดพึ่งใบบุญเขมร หวังอาศัยเขมรอยู่เป็นที่พักหลับนอน บ้านหรูหลังใหญ่โตอย่างที่ปรากฏเป็นข่าว
ใครไม่อาย ผมอายครับ