ข่าว

ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน

ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน

30 ต.ค. 2552

หลังจากชัยชนะของทีมหงส์แดง ในศึกวันแดงเดือดเมื่อค่ำวันอาทิตย์ที่ผ่านมา "เดอะค็อปตัวกลมๆ" ประจำบ้านของผม ก็ออกอาการเริงร่าเป็นพิเศษ

 เดอะค็อปตัวกลมๆ ยังแอบกระซิบกับแม่ว่า "สักวันหนึ่ง หนูจะไปเหยียบแอนฟิลด์"

 ใช่แล้วครับ ใครที่เป็นสาวกหงส์แดงก็อยากไปแอนฟิลด์...ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน

 เมื่อเอ่ยถึงทุ่งหญ้า ลูกหนัง และนักเตะ ผมก็นึกเห็นภาพการแข่งขันฟุตบอลภูมิภาค ดิวิชั่น 2 รอบมินิลีก 5 ทีมสุดท้ายระหว่างทีม "นราธิวาส เอฟซี" กับทีม "ราชประชานนทบุรี" ณ สนามกีฬากลางจังหวัดนราธิวาส

 ภาพที่เห็นผ่านการถ่ายทอดสดของช่อง 11 นั้น ทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นระคนประหลาดใจ เมื่อมีผู้ชมนับหมื่นคนแห่แหนเข้ามาชมและเชียร์ทีมลูกหนังเจ้าบ้าน ที่มีฉายา "กอและพิฆาต"

 ผมได้ยินผู้บรรยายเกมบอกว่า บัตรเข้าชมสองหมื่นใบขายเกลี้ยง และมีผู้มารอซื้อบัตรตั้งแต่บ่ายสองโมง

 ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อแหละครับ เรื่องราวจากดินแดนปลายด้ามขวานหลายปีมานี้ มีแต่ "ข่าวร้ายรายวัน" และทุกวันนี้ก็ยังอุดมไปด้วยข่าวลอบยิง ลอบวางระเบิด คนที่อยู่ห่างไกล ได้ฟังข่าวก็หวาดวิตก และกังวลว่าคนแถวถิ่นนั้นจะอยู่กันอย่างไร?

 แต่ภาพที่ปรากฏในจอทีวี มันช่างแตกต่างไปจากจินตนาการของคนส่วนใหญ่ที่ได้รับข้อมูลข่าวสารจากสื่ออยู่ทุกวี่วัน

 น่าเสียดายที่ช่อง 11 ไม่ถ่ายทอดเกมนัดนี้จนครบ 90 นาที ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ภาพเชิงบวกอย่างนี้ ทำไมรัฐบาลไม่ฉวยโอกาสขยายผล นี่แหละการรุกทางการเมืองอย่างเป็นรูปธรรม

 ผมได้ฟังบรรดาผู้รับผิดชอบสถานการณ์ชายแดนใต้ ตัดพ้อต่อว่าสื่อที่นำเสนอแต่ข่าวร้ายหรือภาพเชิงลบอยู่บ่อยๆ แต่เมื่อเกิดกระแสโปรลีกฟีเวอร์ ภาครัฐเองกลับไม่สนใจ และรู้ทั้งรู้ว่าคนแถวถิ่นนั้นหลงใหลในเกมลูกหนังมากแค่ไหน?

 เมื่อ 20 ปีที่แล้ว สมัยที่ฟุตบอลยามาฮ่าไทยแลนด์เฟื่องฟู ทีมลูกหนังจากชายแดนใต้ ก็โชว์เพลงเตะในระดับหัวแถวของประเทศ ไม่ว่าจะเป็นทีมสงขลา สตูล และนราธิวาส  

 ยิ่งนึกเห็นอดีตอันยิ่งใหญ่ของทีมลูกหนังเมืองใต้ ยิ่งเศร้าใจหนักเมื่อคิดถึง "โศกนาฏกรรม 28 เมษายน 2547"

 วันนั้น มีผู้เสียชีวิต 106 ศพ และในนั้นมี 16 ศพ เป็นนักเตะลูกหนังทีมหมู่บ้านสุโสะ ต.ธารคีรี อ.สะบ้าย้อย จ.สงขลา
 ความตายของนักเตะหนุ่มแห่งทีมสุโสะ ผมสะเทือนใจมาก และเมื่อได้อ่านเรื่องราวของเด็กหนุ่ม ที่คลั่งไคล้มนต์เพลงลูกหนังสไตล์แซมบ้า พอๆ กับการศึกษาศาสนาอิสลามอย่างคร่ำเคร่ง

 ว่ากันว่า เมื่อทีมหมู่บ้านสุโสะเดินทางไปแข่งขันกับทีมใดในแถวถิ่นสะบ้าย้อย และเทพา ก็มีชาวบ้านเหมารถตามไปเชียร์ทุกครั้ง และเป็นที่ทราบกันดีในอำเภอแห่งนี้ ถึงชื่อชั้นชื่อเสียงของนักเตะแห่งสุโสะ

 เด็กหนุ่มเหล่านี้ มีความฝัน ความหวังดั่งเดียวกับเด็กทั่วโลกที่ติดตามชมการถ่ายทอดสดเกมฟุตบอลจากยุโรป และมีฮีโร่นักเตะอยู่ในดวงใจ

 แต่ผมไม่ทราบสาเหตุแท้จริงของความตายในวันดังกล่าว มันคงต้องมีอะไรที่ซ่อนอยู่ในใจลึกๆ จึงทำให้นักเตะเกือบทั้งทีมแห่งสุโสะออกไปปฏิบัติการที่จุดบริการประชาชน อ.สะบ้าย้อย

 สนามฟุตบอลหมู่บ้านสุโสะเงียบเหงาราวสนามร้างอยู่พักใหญ่ หลังจากนักบอลหนุ่มเดินทางสู่ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน

 เชื่อว่าทุ่งฝันของเด็กหนุ่มชายแดนใต้ ย่อมไม่ใช่แอนฟิลด์ที่เดอะค็อปตัวกลมๆ ของผม เฝ้ารอเฝ้าหวังอยู่ทุกลมหายใจในเวลานี้

แคน สาริกา