มีมากทำไมต้องใช้มาก | คมชัดลึก

 หากมองย้อนหลังไปสัก 3 ปี 5 ปี เราไม่เห็นจำเป็นที่จะต้องซื้อสิ่งของเหล่านี้มาให้เยอะแยะมากมายเลย ทำไมเราถึงอยู่ได้ หรือเรามีรายได้มากขึ้นเราจึงต้องใช้ให้มากขึ้น ลองยกตัวอย่างง่ายๆ เมื่อก่อนเรามีเงินเดือนเดือนละ 2 หมื่นบาท ต้องจ่าย ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเดินทาง ค่ากินอยู่จิปาถะ สรุปได้ว่าพอกินพออยู่ได้ในแต่ละเดือนโดยไม่ขัดสน พอระยะเวลาผ่านไปมีหน้าที่การงานและการเงินดีขึ้นเงินเดือนขยับเพิ่มขึ้นอีก 1 หมื่นบาท เป็น 3 หมื่นบาทต่อเดือน เคยถามตัวเองบ้างหรือไม่ว่าเงิน 1 หมื่นบาท ที่เพิ่มมานั้นยังเหลือเป็นเงินเก็บให้เราแต่ละเดือนได้หรือไม่ หรือเราเอาไปใช้ในสิ่งของเหล่านี้

 ถ้าการใช้ชีวิตในตอนที่เงินเดือน 2 หมื่นบาท ไม่ได้ทำให้เราอัตคัดขัดสนอะไร ทำไมเราจะใช้ชีวิตตอนเงินเดือน 3 หมื่นบาทให้เหมือนตอนเงินเดือน 2 หมื่นบาทไม่ได้ แล้วเงินในส่วนที่เกินมาให้เป็นเงินสำหรับเก็บออม

 เดี๋ยวจะหาว่าแนะนำให้ใช้ชีวิตอึดอัดเกินไป เอาเป็นว่าถ้าเงินเดือน 3 หมื่นบาท เก็บให้ได้สัก 10% หรือ 3,000 บาท เป็นเงินก้นถุงที่ไม่คิดจะใช้ และอีก 15% หรือ 4,500 บาท เป็นเงินเก็บสำหรับค่าใช้จ่ายที่ต้องใช้ในระยะเวลาอันใกล้ เช่น ค่าเบี้ยประกันชีวิต ค่าดูแลรักษารถยนต์ ค่าคอมพิวเตอร์ตัวใหม่ เหล่านี้เป็นต้น ถ้าเราทำได้นั่นก็หมายความว่าเงิน 2 หมื่นบาท ก็จะยังคงเป็นค่าใช้จ่ายที่เหมือนเดืม ส่วนเงินเดือนที่เพิ่มขึ้นมาอีก 1 หมื่นบาท ก็จะยังมีเก็บที่จะเป็นเงินออมและมีเหลือพอที่จะให้รางวัลแก่ชีวิตของตนเอง

 ผมเชื่อว่าการตั้งกติกาการใช้จ่ายให้แก่ตัวเองเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งในทุกๆ สภาวะ หลายต่อหลายคนตกอยู่ในภาวะตามใจตัวเองมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ทำไปแล้วหรือจ่ายออกไปแล้ว ใครที่วางแผนการเงินที่ดีให้แก่ตัวเองไว้แล้วก็ขอให้รักษาระดับที่ดีนั้นๆ ต่อไป ส่วนใครที่ยังไม่ได้ทำก็ขอให้ได้เริ่มต้นก็ยังดี แรกๆ อาจจะรู้สึกต่อสู้กับตัวเองระหว่างความต้องการกับความยับยั้งชั่งใจ แต่สุดท้ายถ้าความยับยั้งชั่งใจชนะในครั้งแรก ครั้งที่สอง สาม ก็จะตามมา ก็ถือได้ว่าเป็นสัญญาณที่ดีสำหรับการเริ่มต้นนะครับ

จีรวัฒน์ ชนะเสรีชัย
ผู้อำนวยการฝ่ายสื่อสารสมาชิกและประชาสัมพันธ์ กบข.