โฆษณา “กรุงเทพฯ” บนเครื่อง “การบินไทย” | คมชัดลึก

 ดีดี ของบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) ผมเองก็มีเรื่องที่จะเขียนถึงการบินไทยในวันนี้พอดีเหมือนกัน เพราะเพิ่งลงจากเครื่องการบินไทยเที่ยวบิน TG 0990 ซึ่งบินจากโอคแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ ที่สนามบินสุวรรณภูมิ เมื่อค่ำวันที่ 11 ตุลาคม 2552 ได้พบเห็นบางอย่างบนเครื่องการบินไทย ที่ผมมีโอกาสบินทางไกลด้วยเป็นครั้งแรก จึงอยากฝากให้ คุณปิยสวัสดิ์ อัมระนันทน์ ได้รับไว้พิจารณาด้วยนะครับ

 เรื่องแรกคือการเสิร์ฟอาหารบนเครื่องที่ต้องใช้เวลาบินนานถึง 11 ชั่วโมงนั้น ขอชมว่า “ดีแล้ว” แจกจ่ายได้เหมาะสมกับห้วงเวลาที่ท้องหิวพอดี แต่ที่ผมตะขิดตะขวงใจคือ การเสิร์ฟไวน์ทั้งแดงและขาวให้ผู้โดยสารนั้น ไม่สู้จะเหมาะสมนัก คุณปิยสวัสดิ์ย่อมทราบดีกว่าผมว่า ไวน์นั้นเป็นเครื่องดื่มที่คลาสสิกมาก การรินไวน์ก็ต้องพิถีพิถัน แก้วที่ใช้ก็ควรเป็นแก้วที่มีก้าน ไม่ใช่รินใส่ถ้วยพลาสติกอย่างที่ใช้กันบนเครื่อง ที่สำคัญการให้สจ๊วตเดินถือขวดไวน์แดงไวน์ขาวในมือ เดินเร่ถามผู้โดยสารหลังอาหารในลักษณะ “รับไวน์เพิ่มไหมครับ” ดูไม่ดีจริงๆ ครับ

 เรื่องที่สองคือ ภาพยนตร์โฆษณากรุงเทพมหานคร ที่ปรากฏบนจอภาพนั้น ผู้บริหารระดับสูงอย่างคุณปิยสวัสดิ์คงไม่มีเวลาไปนั่งดูด้วยตัวเองหรอกนะครับ ผมเห็นภาพยนตร์โฆษณาเรื่องดังกล่าวนี้แล้วบอกตัวเองว่า ต้องทักท้วงตามสิทธิของคนไทย ที่การบินไทยปล่อยให้แหม่มเพียงไม่กี่คนมาทำหน้าที่เป็นไกด์ “ชักชวน” ชาวต่างชาติให้เข้ามาเที่ยว “ช็อปปิ้ง” ในกรุงเทพฯ เหมือนคนที่ไม่รู้จักกรุงเทพฯ อยู่แล้ว ไปชวนคนที่ไม่รู้จักกรุงเทพฯ ให้มาเที่ยวนั่นแหละ ภาพที่ปรากฏออกมาจึงขาด “การจูงใจ” ที่ดีพอสำหรับผู้ที่พบเห็นครับ

 เป็นไปได้อย่างไรครับ ที่ให้แหม่มพูดถึงกรุงเทพฯ เหมือนตาบอดคลำช้าง พาไปเที่ยวในสถานที่ซึ่งบางแห่งก็ไม่น่าจะมีให้เห็นทุกวี่ทุกวัน อย่างตลาดน้ำที่ให้แม่ค้าใส่เสื้อผ้าสีสดสวย แล้วถ่ายจากมุมสูงนั้น ดูยังไงก็รู้ว่าเป็นการจัดฉาก “สร้างภาพ” หลอกชาวบ้าน ทั้งๆ ที่สถานที่เที่ยวในกรุงเทพฯ ที่งดงามทรงคุณค่ามีมายมายแต่ไม่แนะนำ กลับพาไปซื้อทอง ซื้ออัญมณี ซื้อเครื่องจักสาน หรือพาไปดูสวนลุมไนท์บาซาร์ทีไม่มีอะไรสะดุดตา หรือแม้แต่การพูดถึงสถาปัตยกรรมเกี่ยวกับการสร้างเรือนไทย ก็พาไปเหมือนจำใจต้องไปดูอย่างไรอย่างนั้น

 ขอฝากมายังฝ่ายประชาสัมพันธ์การบินไทย และคุณปิยสวัสดิ์ อัมระนันทน์ ได้กรุณาทบทวนด้วยครับ ว่าควรที่จะให้มีการเผยแพร่ต่อไปไหม หรือหากจะให้มีต่อไป ก็ควรทำให้ดีกว่านี้ครับ และเรื่องสุดท้าย เพลงไทยส่งแขก ระหว่างรอออกจากเครื่อง ที่เป็นเสียงขลุ่ยหวานอ้อยสร้อยและโหยหวน บอกความเป็นไทยนั้น ถ้าเปลี่ยนได้เปลี่ยนเถอะครับ ฟังแล้วชวนง่วงนอนครับ หาเสียงที่กระตุ้นให้ตื่นตาตื่นใจดีกว่าไหม อย่างเสียงกลองยาวนั่นก็ครึกครื้นดีนะครับ อีกไม่กี่นาทีทุกคนกำลังจะลงไปพบ….โอ้กรุงเทพฯ เมืองฟ้าอัมระนันทน์ เอ๊ย เมืองฟ้าอมร สมเป็นนครมหาธานี” กันแล้วนี่...ท่าน ดีดี คนใหม่เห็นด้วยก็เอาเลยนะครับ