แก้กันจนล่อนจ้อน | คมชัดลึก

 ขนาดพรรคเพื่อคนหนีคุกแท้ๆ ยังมีรอยร้าวระหว่างประธานวิป และประธาน ส.ส. เปิดโอกาสให้ใช้ความงอนเรียกคะแนนจากนายใหญ่คนหนีคุก

 เป็นการสร้างราคาค่าตัวแบบฉุกเฉิน สร้างเหตุผลเพียงพอสำหรับเสนอใบเบิกเงินไปดูไบสำหรับค่าเหนื่อยจากนี้ในงานเข็นครกขึ้นภูเขา

 พรรคเพื่อคนหนีคุกกำลังเคว้งคว้าง หลังจากแก้ผ้าให้ชาวบ้านได้เห็นว่าข้ออ้างดั้งเดิมเพื่อขอแก้ไขรัฐธรรมนูญนั้นที่แท้เพื่อนายใหญ่ลี้ภัยในทะเลทราย แต่ความน่าเกลียดที่สุดก็คือข้อเสนอให้โละรัฐธรรมนูญปี 2550 ทิ้ง

 แล้วเอารัฐธรรมนูญปี 2540 มาใช้เพื่อเอื้อประโยชน์พวกกังฉินกินเมือง นั่นเท่ากับว่ายากยิ่งกว่าเข็นครกขึ้นภูเขา แต่ว่าเข้าทางของทุกฝ่ายทั้งในและนอกสภา เพราะกระบวนการนี้เปิดโอกาสให้เสือหิวหลายกลุ่มได้อ้วนพีแน่ๆ

 การโละรัฐธรรมนูญปี 2550 ก็คือการล้มล้างโดยใช้อำนาจนอกระบบ เช่นการรัฐประหาร วิธีอื่นๆ ทำไม่ได้โดยเด็ดขาด! แต่ทำไมมีบางกลุ่มชอบ

 แกนนำนักจัดม็อบทวงรัฐธรรมนูญเป็นปลื้ม เพราะเห็นแล้วว่าทำไม่ได้ แต่เท่ากับเป็นข้ออ้างให้รณรงค์ชุมนุมเรียกร้อง ป่วนรัฐบาล แบบยืดเยื้อ เช่นกินข้าวอิ่ม แคะขี้ฟัน บี้สิวแก่แล้วยังไม่มีอะไรทำ ก็หาเรื่องจัดม็อบ

 เอาใบเบิกไปเอาเงินจากนายใหญ่ ยิ่งยื้อ ยากเย็น ก็ทำให้เป็นโอกาสให้เบิกบ่อยๆ เสริมรายได้จากการจัดม็อบแล้วรวยนั่นเอง! โครงการนี้ยังส่งเสริมให้ลิ่วล้อการเมืองเสือหิวได้เดินทางไปตะวันออกกลางรับคำปรึกษาและคำสั่ง

 ดังนั้น น้ำเลี้ยงต้องไหลต่อเนื่อง เป็นการสร้างความฝันเฟื่อง และวิมานในอากาศให้คนหนีคุกว่าโอกาสกลับบ้านเกิดนั้นยังมี แต่ต้องจ่ายหนัก แม้จะรู้ว่าเป็นการต้มตุ๋นคนไร้แผ่นดิน เสือหิวจะไม่รับรู้บาปบุญคุณโทษอะไรทั้งสิ้น

 ฝ่ายรัฐบาลก็ชอบ เพราะการยื้อไปเรื่อยๆ จนกว่าแก้รัฐธรรมนูญเสร็จ ซึ่งอาจเป็นชาติหน้า ทำให้ได้กุมอำนาจรัฐนานๆ จนกว่าจะครบเทอม ป่านนั้นการสะสมเสบียง กระสุนสู้ศึกเลือกตั้ง ได้เปรียบจากการกุมอำนาจรัฐอีกด้วย

 พรรคร่วมรัฐบาลได้จังหวะสนุกสนานกับโครงการต่างๆ พร้อมกับถลุงงบประมาณมหาศาล การแก้รัฐธรรมนูญเป็นเพียงข้ออ้างขอมีส่วนร่วมเท่านั้น

 พรรคเพื่อคนหนีคุกอยู่ในสภาพจำยอม หวังเพียงแต่ว่าขบวนการเสื้อแดงจะสามารถปลุกระดมมวลชนล้มรัฐบาลได้จากการเดินขบวนถึง 1 ล้านคน