จำทำไม ... | คมชัดลึก

 ไม่นับว่าจะมีเหตุการณ์เกิดขึ้นใหม่ๆ ในแต่วันเข้าไปอีก

 อย่างไรก็ดีในตอนต้นเดือนตุลานั้นมีเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 และ 7 ตุลา 2551 ที่ควรจะได้รับการจดจำจากผู้คนในสังคม

 เหตุการณ์เมื่อ 6 ตุลานั้นเป็นเหตุการณ์ของการล้อมปราบนักศึกษาด้วยกำลังตำรวจ และเปิดให้มีการใช้ความรุนแรงโดยกองกำลังมวลชน ซึ่งมีการสนับสนุนจากกลไกรัฐบางส่วน โดยเฉพาะส่วนที่ได้ประโยชน์จากการคงไว้ซึ่งอำนาจเผด็จการ

 เหตุการณ์เมื่อ 7 ตุลา (คนละปีกัน) เป็นเหตุการณ์ที่มีการปราบปรามผู้ชุมนุม จากกลไกรัฐเช่นกัน

 ในการจดจำทั้งสองเหตุการณ์นั้นมีประเด็นท้าทายอยู่ไม่ใช่น้อย และการจดจำเหตุการณ์ไม่ได้มีความหมายว่าเหตุการณ์ดังกล่าวมีความเหมือนกันในทุกเรื่อง ต่อเนื่องกัน และมีศักดิ์เท่ากัน

 แต่เรื่องสำคัญก็คือ เหตุการณ์ทั้งสองเหตุการณ์นี้เกี่ยวข้องกับความขัดแย้งที่นำไปสู่ความรุนแรงด้วยกันทั้งสิ้น และสิ่งที่เราเผชิญหน้าก็คือ ก่อนที่เราจะสืบสาวไปถึงสาเหตุของเหตุการณ์ เราควรจะระลึกถึงเหตุการณ์ให้ได้โดยการทำให้เหตุการณ์นั้นสามารถพูดถึงกันได้ทุกกลุ่มก่อน

 การจะทำให้เหตุการณ์พูดถึงได้ในทุกกลุ่มไม่ว่าจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยต่อเหตุการณ์ดังกล่าวก็ควรจะเริ่มต้นโดยการระลึกถึงสองเหตุการณ์นี้ไปด้วยกัน นั่นก็คือเราควรจะระลึกถึงเหตุการณ์สองเหตุการณ์ในฐานะของเหตุการณ์ที่มีความรุนแรงจากรัฐ

 ผมอยากเสนอว่าเราควรเริ่มระลึกเหตุการณ์ทั้งสองเหตุการณ์พร้อมกัน ควรจัดเป็นสัปดาห์หรือเดือนแห่งการยุติการใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหา โดยเฉพาะความรุนแรงโดยรัฐ

 การพยายามเน้นว่าเราจะไม่ใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหานั้นจะทำให้เราเริ่มตั้งหลักร่วมกันว่าความขัดแย้งนั้นไม่จำเป็นต้องก่อตัวไปสู่ความรุนแรง แต่ควรสามารถแก้ไขด้วยการเจรจา ประนีประนอม หรือการใช้การระงับข้อพิพาทโดยสถาบันตุลาการ

 การจัดให้เป็นสัปดาห์ยุติความรุนแรงนี้จะเป็นก้าวแรกที่ทำให้เราสามารถพัฒนาไปสู่การตั้งหลักที่ชีวิตมนุษย์ ที่สิทธิมนุษยชน และเริ่มระลึกว่าแต่ละฝ่ายก็เป็นมนุษย์ที่ควรจะได้รับการดูแลอย่างเท่าเทียม

 การที่พูดเช่นนี้ไม่ได้หมายความว่ารัฐไม่สามารถใช้ความรุนแรงกับประชาชนได้ แต่เราควรจะต้องเข้าใจว่าความรุนแรงที่มาจากรัฐเมื่อจะใช้กับประชาชนนั้นจะต้องคำนึงถึงหลักการที่สำคัญก็คือเรากำลังพูดถึงรัฐประชาธิปไตย เมื่อพูดถึงรัฐประชาธิปไตยนั้นการใช้ความรุนแรงของรัฐจะต้องถูกตรวจสอบอย่างเข้มข้น

 และในขณะเดียวกันการยั่วยุให้เกิดความรุนแรงโดยกลุ่มพลังอื่นๆ ในสังคมก็จะต้องถูกตรวจสอบด้วยความเข้มข้นเช่นเดียวกัน

 ผมเชื่อว่าถ้าเราสามารถลงหลักปักฐานเรื่องของการระลึกถึงเหตุการณ์เดือนตุลาในฐานะของสัปดาห์การรณรงค์ไม่ใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหาความขัดแย้งได้แล้ว และเมื่อความเข้าใจเรื่องสิทธิมนุษยชนในสังคมประชาธิปไตยได้รับการส่งเสริมให้เกิดความเข้าใจกันมากขึ้น ในขั้นต่อไปก็คงไม่ยากไปนักถ้าแต่ละฝ่ายจะต้องการสืบค้นที่มาของเหตุการณ์ หรืออยากจะพูดถึงว่าใครอยู่เบื้องหลังของเหตุการณ์ หรือแม้กระทั่งใครอยู่เบื้องหน้าของเหตุการณ์แต่ไม่ได้รับการพูดถึง