"ฉัตรชัย"สั่งตั้งกองทุนน้ำฯเก็บเงินค่าน้ำเกษตรพาณิชย์-อุตฯ | คมชัดลึก

           10 เมษายน 2561 พล.อ.ฉัตรชัย สาริกัลยะ รองนายกรัฐมนตรี เปิดเผยหลังจากการประชุมหารือแนวทางการกำหนดอัตราค่าใช้น้ำตามร่าง พ.ร.บ.ทรัพยากรน้ำ พ.ศ. .... (วันที่ 10 เม.ย.61)  ว่า แหล่งน้ำเป็นสาธารณประโยชน์ ซึ่งรัฐบาลลงทุนพัฒนาโดยใช้งบประมาณจำนวนมาก และมีผลกระทบต่อระบบนิเวศ จึงต้องมีส่วนร่วมจากผู้ใช้น้ำเพื่อให้มีงบประมาณในการลงทุน และ ดูแลรักษา ทั้งแหล่งน้ำและระบบนิเวศ จึงจําเป็นต้องมีการเก็บค่าใช้น้ำ ให้เป็นมาตรฐานเดียวกันในทุกหน่วยงาน และ มีความโปร่งใสในการดำเนินการ

           " ร่าง พ.ร.บ. ทรัพยากรน้ำ พ.ศ. .... ซึ่งจะกำหนดให้จัดสรรการใช้น้ำ โดยแบ่งประเภทการใช้น้ำเป็น 3 ประเภท ได้แก่  1. เพื่อการดํารงชีพ อุปโภคบริโภคในครัวเรือน และเกษตรยังชีพ  2. เพื่อการเกษตร/เลี้ยงสัตว์เพื่อการพาณิชย์ อุตสาหกรรม การท่องเที่ยว การผลิตพลังงานไฟฟ้า ประปา และ 3. เพื่อกิจการขนาดใหญ่ที่ใช้น้ำจำนวนมาก เกิดผลกระทบข้ามลุ่มน้ำ "

           พล.อ.ฉัตรชัย กล่าวว่า เพื่อให้เป็นมาตรฐานเดียวกันกับกฎหมายอื่นอีก 2 ฉบับได้แก่ 1.ร่าง พ.ร.บ.การชลประทาน ซึ่งกำหนดใช้น้ำชลประทาน 2 ปะเภท ได้แก่ น้ำเพื่อการเกษตรทั้งในเขตและนอกเขตชลประทาน และ น้ำจากทางน้ำชลประทานหรือกิจการประปาหรืออื่นๆ นอกเขตชลประทาน และ 2.ร่าง พ.ร.บ.น้ำบาดาล ซึ่งกำหนดการใช้น้ำบาดาล 3 ประเภท ได้แก่ น้ำบาดาลเพื่อการอุปโภคและบริโภค น้ำบาดาลเพื่อธุรกิจ และน้ำบาดาลเพื่อการเกษตรกรรม ทั้งนี้พื้นที่ที่อยู่นอกเขตชลประทานและใช้น้ำที่ไม่ใช่น้ำบาดาล จะต้องมาอยู่ในร่าง พ.ร.บ.ทรัพยากรน้ำ พ.ศ. .... ดังนั้น พื้นที่นอกเขตชลประทานที่ใช้น้ำประเภท 2 และ 3 โดยไม่เคยจ่ายค่าน้ำใช้น้ำ อาจจะต้องขออนุญาตใช้น้ำจะต้องสร้างความเข้าใจ
            "เพื่อให้เป็นมาตรฐานเพื่อให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน ต้องมีกองทุนน้ำแห่งชาติ เป็นกองทุนกลางในการบริหารจัดการ ซึ่งเดิมนั้น มีกองทุน 2 กองทุน คือ  1. กองทุนหมุนเวียนเพื่อการชลประทาน และ 2. กองทุนพัฒนาน้ำบาดาล  ในส่วนการขออนุญาตนั้น ในประเภท 2 ต้องผ่านความเห็นชอบของคณะกรรมการลุ่มน้ำ ส่วนในประเภท 3 ต้องผ่านความเห็นชอบของคณะกรรมการลุ่มน้ำ และ กนช. ซึ่งเดิมไม่มี โดยผู้มีอํานาจอนุญาตยังคงเดิม คือ อธิบดีกรมทรัพยากรน้ำ  ทั้งนี้ต้องมีการศึกษา และ รับฟังความคิดเห็นจากประชาชนก่อน"

            พล.อ.ฉัตรชัย  กล่าวยืนยันว่า จะไม่จัดเก็บค่าใช้น้ำเพื่อการอุปโภคบริโภค และเพื่อการเกษตร ต้องยืนยันชัดเจนว่าไม่มี เพราะไม่ต้องการสร้างภาระกับผู้มีรายได้น้อย ซึ่งทำให้มีรายจ่ายลดลง รายได้มากขึ้น ลดความเหลื่อมล้ำ  ส่วนการจัดเก็บค่าใช้น้ำอื่น ๆ  อาจจะเพิ่มขึ้นกว่าเดิม หน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องสร้างความเข้าใจ ทําให้เห็นประโยชน์ที่จะเกิดขึ้น และกองทุนน้ำแห่งชาติต้องมีระบบความโปร่งใส อาทิ  1. การคํานวณอัตราค่าใช้น้ำ  2. การวัดปริมาณการใช้น้ำ  3. การออกใบเรียกเก็บ
           4. การเก็บค่าใช้น้ำ และส่งให้หน่วยงานต่าง ๆ  5. การนําเงินไปใช้ประโยชน์ นั้นจะต้องมีความสะดวกในการจ่ายเงินค่าใช้น้ำ และ ต้องสามารถสอบทานความถูกต้องของปริมาณการใช้น้ำไม่ให้มีการลักลอบใช้น้ำ

           "สิ่งสำคัญต้องทําความเข้าใจกับประชาชนถึงความจําเป็น เนื่องจากแหล่งน้ำเป็นสาธารณประโยชน์ ซึ่งรัฐบาลลงทุนพัฒนาโดยใช้งบประมาณจํานวนมากและมีผลกระทบต่อระบบนิเวศ จึงต้องมีส่วนร่วมจากผู้ใช้น้ำเพื่อให้มีงบประมาณในการลงทุน และดูแลรักษาในกรณีการก่อสร้างแหล่งน้ำใหม่ ซึ่งมีประชาชนได้รับผลกระทบ ต้องแบ่งค่าใช้น้ำส่วนหนึ่งในการเยียวยาผู้ที่ได้รับผลกระทบ เช่นเดียวกับโครงการอื่น ๆ ของรัฐบาล เช่น การให้เช่าที่ ส.ป.ก. เพื่อกิจการอื่นที่ไม่ใช่เกษตรกรรม ตลอดจนอัตราค่าใช้น้ำต้องเหมาะสม ซึ่งต้องทำให้ภาคเอกชนสามารถแข่งขันได้ด้วย"