
ฤาสนามการค้าจะกลับเป็นสนามรบอีก
เมื่อกลางสัปดาห์ที่แล้วผมได้ไปซื้อของที่ ร้านชำฝรั่ง ได้เห็นผู้คนไปจับจ่ายใช้สอยกันหนาตา ทั้งๆ ที่ไม่ใช่วันต้นเดือน ขณะเข้าคิวคอยจ่ายเงินอยู่นั้นได้ยินผู้คนคุยกันว่าเขามาซื้อของกักตุนไว้เพราะได้ยินว่าหลังวันที่ 19
ไปแล้วจะมีการจลาจล และคนที่ปล่อยข่าวก็เป็นคนที่น่าเชื่อถือได้เขาจึงต้องเตรียมตัวกันไว้ เคราะห์ดีที่ในวันชุมนุมใหญ่ของคนเสื้อแดงพระพิรุณแสดงบทบาทมากถึงกลับน้ำท่วมนองไปทั่วลานพระบรมรูปฯ เลยทำให้มือที่สามที่เขาว่าจะมาป่วนกรุงเปียกน้ำวางบึ้มไม่ได้
ผมมานึกดูนี่ก็เป็นแผนกระตุ้นเศรษฐกิจอย่างหนึ่ง กระตุ้นให้ผู้คนออกมาใช้สอยโดยรัฐบาลไม่ต้องลงทุนเอางบประมาณมาหว่านโปรยเหมือนที่เคยทำ จะเป็นความตั้งใจหรือโดยเหตุบังเอิญก็สุดแล้วแต่
อย่างไรก็ตาม ประเทศไทยก็ไม่ได้สงบเงียบไปทั่วแต่กลับมีเหตุการณ์ไปปะทุที่ชายแดนใกล้เคียงกับเขาพระวิหาร มีเหตุให้คนไทยปะทะกันเองถึงเลือดตกยางออก มีภาพแพร่ไปทั่วโลก ดูๆ คล้ายกับเหตุการณ์ปะทะกันระหว่างเผ่าพันธุ์ในแอฟริกา เป็นที่น่าสลดใจยิ่งนัก
ผมจะไม่พูดว่าฝ่ายใดถูกฝ่ายใดผิด เพราะมีผู้พูดต่างทัศนะต่างพวกต่างฝ่ายกันมากมายพอควรอยู่แล้ว แต่ใคร่จะชี้ให้เห็นว่า ทุกวันนี้เรื่องปากท้องของประชาชนนั้นสำคัญไม่น้อยกว่าอุดมคติ เห็นได้จากชาวบ้านศรีสะเกษที่ลุกขึ้นมาขับไล่ผู้ชุมนุมต่างถิ่นนั้นเป็นเหตุเพราะปากท้อง เพราะหากเกิดเรื่องยุ่งยากที่ชายแดนแล้วพวกเขาจะทำมาหากินลำบากยิ่งขึ้น จุดเรื่องเศรษฐกิจ เรื่องปากเรื่องท้องของชาวบ้านนี้เป็นจุดเปราะบางนำเป็นจุดไปปลุกปั่นจัดตั้งได้ (ตามคำกล่าวหาของคนบางกลุ่ม) ได้ง่าย
ควรได้กล่าวถึงประเทศเพื่อนบ้านที่เป็นคู่กรณีในเรื่องอาณาเขตครั้งนี้ว่า ถึงแม้จะเป็นประเทศเล็กและสะบักสะบอมด้วยสงครามกลางเมืองมาช้านานก็ตาม แต่การวางตัวอยู่ในสังคมโลกของเขานั้นไม่เลวเลย ทั้งนี้เพราะเขามีผู้นำรุ่นนี้ซึ่งเคยผ่านความยากลำบากมามาก และหลายคนมีการศึกษาสูงพูดภาษาต่างประเทศเหมือนภาษาของเขาเอง ผมจะยกตัวอย่างเล่าพฤติกรรมของเขาในเวทีระหว่างประเทศมาสักเรื่องหนึ่ง
หลายปีมาแล้วอเมริกาได้ปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวกับคนต่างด้าวมากมาย แต่สาระสำคัญคือ บุคคลที่ไม่ได้มีสัญชาติอเมริกันหากกระทำผิดกฎหมายแม้กระทั่งเรื่องเล็กน้อย ก็จะต้องถูกเนรเทศกลับประเทศต้นกำเนิดโดยทันที ความผิดเล็กน้อยที่ว่าก็มี เช่น ปัสสาวะข้างถนน เป็นอาทิ เป็นที่ทราบกันว่าหลังสงครามเวียดนาม อเมริกาได้รับเขมรอพยพเข้าไปอยู่ในอเมริกามากมาย ตามข่าวปัจจุบันว่าจะมีเขมรหลายพันคนเข้าข่ายที่จะถูกเนรเทศกลับเขมร แต่เขมรใช้ลูกดื้อไม่ยอมกลับ อเมริกาคิดแก้เกมไม่ตกอยู่หลายปีเพิ่งคิดได้จึงออกนโยบายว่า ถ้าเขมรไม่ยอมรับคนถูกเนรเทศกลับเขาก็จะงดออกวีซ่าทุกชนิดแก่ชาวเขมรที่จะเข้าอเมริกา เท่านั้นเขมรจึงยอมจำนน
ในการเจรจาเขตแดนที่เป็นปัญหา 4.6 ตารางกิโลเมตรนั้น ฝ่ายเราคิดถึงกลเม็ดที่จะใช้ต่อรองบีบบังคับเหมือนเช่นอเมริกาได้กระทำสำเร็จมาบ้างหรือเปล่า ยังไม่ต้องบอกให้ชาวบ้านทราบก็ได้ แต่อย่า “ใส่เกียร์ว่าง” จนต้องให้ชาวบ้านต้องเดินขบวนเกิดเหตุใหญ่โตและสนามการค้ากลับกลายเป็นสนามรบอีก เพราะการทำสงครามนั้นแม้จะเป็นฝ่ายชนะแต่ก็ต้องมีบาดแผล
นายหนูใหญ่
[email protected]



