
น้ำผึ้งหยดเดียวที่ศรีสะเกษ
ในขณะที่กลุ่มคนเสื้อแดงเคลื่อนขบวนไปชุมนุมพลที่ลานพระบรมรูปทรงม้า ก่อนมุ่งไปสู่บ้านพักสี่เสาเทเวศร์ของพล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ รัฐบุรุษ และประธานองคมนตรี บุคคลที่พวกเขาเชื่อว่าอยู่เบื้องหลังการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง
โดยเฉพาะนับจากการรัฐประหาร 19 กันยายน 2549 เป็นต้นมา กลุ่มคนเสื้อเหลือง โดยการนำของนายวีระ สมความคิด ประธานเครือข่ายประชาชนต้านคอรัปชั่น และภาคีเครือข่ายติดตามสถานการณ์กรณีเขาพระวิหาร ก็นำประชาชนนับพันเคลื่อนไปยังบริเวณเขาพระวิหาร อ.กันทรลักษ์ จ.ศรีสะเกษ เพื่อทวงคืนแผ่นดินไทย 4.6 ตารางกิโลเมตร ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดอย่างยิ่ง
กรณีเขาพระวิหาร เริ่มระอุคุกรุ่นมาตั้งแต่สมัยที่นายสมัคร สุนทรเวช เป็นนายกรัฐมนตรี หลังจากศาลปกครองมีคำวินิจฉัยว่าแถลงการณ์ร่วมระหว่างรัฐบาลไทย-กัมพูชา เป็นโมฆะ จากนั้น ยูเนสโก ก็ได้ประกาศให้ปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกของเขมร ทิ้งปมเงื่อนสถานที่ตั้ง และพื้นที่ทับซ้อนให้รัฐบาลไทยและกัมพูชาเจรจากันต่อไป แต่ดูเหมือนว่ารัฐบาลสมเด็จฮุนเซน ยังไม่พึงพอใจ ได้คืบจะเอาศอก พยายามจะใช้เงื่อนไขการที่ปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกของกัมพูชา รุกล้ำและแสดงความเป็นเจ้าของพื้นที่ในเขตแดนไทย ที่ยังคงเป็นกรณีพิพาทในส่วนอื่นๆ อีก โดยมีการปะทะกันถึงเลือดและชีวิตของกองกำลังทั้งสองฝ่ายประปราย
มีคนจำนวนมาก มีความรู้สึกว่าประเทศไทยได้เสียอธิปไตยเหนือดินแดนให้เขมรในพื้นที่รอยต่อระหว่างไทยกับกัมพูชาไปแล้ว ภารกิจทวงคืนแผ่นดินไทย จึงเป็นภารกิจศักดิ์สิทธิ์และสำคัญของกลุ่มคนกลุ่มนี้ ซึ่งส่วนใหญ่คือแม่น้ำที่แยกสายมาจากกลุ่มสังคมที่แข็งแกร่งอย่างมากเช่น กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เนื่องเพราะภารกิจในการโค่นล้มระบอบทักษิณ ได้กระทำสำเร็จไปแล้วส่วนหนึ่ง ในขณะที่ภารกิจในการเรียกร้องให้รัฐบาลเร่งแก้ไขปัญหาและทวงคืนเขาพระวิหารยังไม่ประสบผลสำเร็จ ฉะนั้น การเคลื่อนไหวกดดันให้รัฐบาลเจรจากับรัฐบาลกัมพูชาจึงดำเนินไปอย่างเข้มข้น จนกระทั่งกลายเป็นการเผชิญหน้ากันเองระหว่างคนไทยในพื้นที่ กับคนไทยต่างถิ่น
ผืนแผ่นดินไทยทุกตารางนิ้วต้องเป็นของคนไทย การที่ชุมชนเขมร อันประกอบด้วยบ้านพัก วัด และแหล่งการค้า ตั้งอยู่ในเขตแดนไทย และอาจกลายเป็นการที่ต้องยอมรับสภาพความมีอยู่อย่างถูกต้องของคนเขมร ย่อมเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้อย่างแน่นอน แต่ปัญหานี้ก็เป็นเรื่องละเอียดอ่อน ไม่อาจแก้ไขด้วยการใช้กำลังหรือการต่อสู้ในเชิงปริมาณได้ การที่คนไทยกลุ่มหนึ่งยกขบวนไปเรียกร้อง ผลักดันคนเขมรออกจากพื้นที่ ได้ส่งผลกระทบอย่างสำคัญต่อคนในพื้นที่ทั้งในแง่ของการทำมาหากิน และการมีชีวิตอยู่อย่างสงบสุข คนสองกลุ่มอาจมีความเข้าใจและตระหนักรู้ในปัญหาอธิปไตยเหนือดินแดนไทยแตกต่างกัน คนกลุ่มหนึ่งอาจมีความภาคภูมิในความรักชาติ ในขณะที่คนอีกกลุ่มอาจมองว่านั่นเป็นความคลั่งชาติก็ได้



