
วันพิสูจน์ชะตากรรม
วันเสาร์ 19 กันยายน พรุ่งนี้แล้วสินะ ชะตากรรมบ้านเมืองจะพลิกผันไปทางไหน เพราะแรงโน้มถ่วงของการชุมนุมโดยมวลชนเสื้อแดง หวังกดดันเปลี่ยนแปลงแกนอำนาจรัฐบาล ถ้าหากเป็นไปได้ จึงเป็นการวางเดิมพันสูงสุด ครั้งสุดท้าย วัดดวงกัน
จากการประโคมข่าว รวมทั้งโฟนอินโดยคนหนีคุก ซึ่งมีส่วนได้ส่วนเสียโดยตรงเกือบทุกวัน และการรวมตัวของหลายฝ่าย ทำให้ตัวเลขของการชุมนุมถูกประเมินว่าอย่างน้อยน่าจะมีถึง 3 หมื่นคน แม้จะไม่เป็นแสนดังที่แกนนำคุยโว
หัวกลมกะโหลกหนาหน้าดำรายหนึ่งบอกว่าเตรียมชุดอุดหูป้องกันเสียงดังไว้อย่างน้อย 5 หมื่นชุด ถ้าเป็น “วันมามาก” อย่างนั้นจริง ตัวเลขต้องเกินช่วงก่อนสงกรานต์ ก่อการจลาจล เผาบ้าน เผาเมือง ทำให้เศรษฐกิจเกือบวิบัติล่มจม
ถ้ามาถึง 5 หมื่นคน น่าจะสร้างความมั่งคั่งให้แกนนำหัวกลมกะโหลกหนาได้เป็นกอบเป็นกำ น่าจะเป็นครั้งสุดท้าย เพราะมีข่าวว่าน่าจะเกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ ถ้าไม่มีเรื่องร้าย ก็ไม่มีเหตุต้องชุมนุมหาเรื่องนำไปสู่การเปลี่ยนแปลง
ดังนั้น การที่นายกฯ มาร์คอยู่ในวันนั้น น่าจะทำให้การควบคุมสถานการณ์อยู่ในสภาวะน่าไว้ใจได้ ถ้าผิดท่า ก็ขยายจากกฎหมายความมั่นคง ประกาศภาวะฉุกเฉิน จัดการพวกหวังเดิมพันสูงให้เรียบร้อย ถอนรากถอนโคน ถอนประกันตัว
ไหนๆ ก็ไหนๆ อะไรมันจะเกิด ก็ให้มันเกิด ทุกอย่างย่อมต้องมีต้นทุน ถ้ามีกลุ่มผู้ไม่หวังดีคอยจ้องทำลายบ้านเมืองไม่หยุดหย่อน ไม่รักษากฎ กติกา ก็ต้องว่ากันไปตามจังหวะ เจ้าหน้าที่บ้านเมืองต้องเอาให้อยู่ ใครเล่นนอกเกมก็ต้องโดน
เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่พวกมวลชนจะเดินขบวน ชุมนุมโดยสันติ ไม่อย่างนั้นจะหาเรื่องไปป่วนบ้านสี่เสาฯ ของป๋าเปรมทำไม ทีมงานของป๋าเปรมก็รู้ว่าพวกแกนนำหัวขวดและนายใหญ่ไม่ต้องการตีเฉพาะป๋าเปรม แต่เป้าหมายสูงกว่านั้น
อยากรู้ว่าเป็นใคร ต้องย้อนดูพฤติกรรมพวกอยู่ในขบวนการล้มเจ้า !
มีข่าวแว่วว่าแม่ทัพนายกอง ขาใหญ่บางคนเกิดอาการงอน ปล่อยข่าวชิมลางว่างานนี้ทหารจะอยู่เฉยๆ ปล่อยให้รัฐบาลสั่งการตำรวจให้ดูแล และดูซิว่าตำรวจก็แข็งขืน จะทำให้การควบคุมฝูงชนยามมีเรื่องรุนแรงจะได้ผลหรือไม่
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ย่อมแสดงว่าแม่ทัพนายกองบางนายไม่รู้จักภาระหน้าที่ต้องรักษาความมั่นคง ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ปล่อยให้บ้านเมืองวุ่นวาย เสี่ยงต่อการนำไปสู่สงครามกลางเมืองและความวอดวาย
ชะตากรรมบ้านเมือง จะเอามาเป็นของเล่น หรือเดิมพันในเกมอำนาจไม่ได้ และใครก็ตามที่คิดร้ายต่อบ้านเมืองมักลงเอยด้วยการไม่มีแผ่นดินอยู่ทั้งนั้น ตัวอย่างเป็นๆ ดิ้นรนอย่างน่าอนาถ ก็ยังอยู่ให้เห็น และไม่เลิกราพฤติกรรมชั่วร้าย
ดังนั้น เจ้าหน้าที่บ้านเมืองจะใช้ความงอนเพื่อความสะใจ หรือล้างแค้น เป็นการไม่สมควร ไม่ว่าจะเป็นทหาร หรือตำรวจ ก็ตาม ต้องมีความเป็นมืออาชีพไม่ใช่เป็นกาฝากในเครื่องแบบ แสวงหาผลประโยชน์จนเข้าขั้นเนรคุณแผ่นดิน
วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป จะพิสูจน์จุดยืนของแต่ละคนว่าเป็นอย่างไรนิ! อิอิอิ!!!



