วิถีชีวิตคนลุ่มน้ำโขงจับปลาว่ายทวนน้ำ | คมชัดลึก

         ที่บริเวณปากบ้องแม่น้ำโขง บ้านสองคอน อ.โพธิ์ไทร จ.อุบลราชธานี ในช่วงนี้เป็นช่วงที่แม่น้ำโขงมีระดับที่สูงขึ้นและแม่น้ำเปลี่ยนสีเป็นสีแดงและเป็นฤดูของปลาที่จะเดินทางไปหาที่วางไข่เป็นประจำทุกปี เมื่อถึงช่วงนี้ชาวบ้านจะพากันนำเครื่องมือจับปลาโดยเฉพาะเครื่องมือที่เรียกว่า "ช้อนตักปลา" มาทำการตักปลาที่ว่ายทวนกระแสน้ำในแม่น้ำโขง โดยไม่ใช้เหยื่อล่อปลา ซึ่งชาวบ้านจะพากันมาจับบริเวณปากบ้อง ซึ่งเป็นจุดที่แคบที่สุดของแม่น้ำโขงของประเทศไทย หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า "ปากบ้อง" บริเวณนี้แม่น้ำโขงมีความกว้างห่างจากฝั่งประเทศไทยไปยังฝั่งประเทศลาวเพียง 56 เมตร

         ส่วนวิธีการจับปลาของชาวบ้านที่นี้ จะได้ยังนำเอาสืบสานการจับปลาแบบโบราณมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตายายที่ได้ถ่ายทอดภูมิปัญญาวิธีการจับปลาเช่นนี้มาตั้งแต่โบราณ โดยวิธีการจับปลาจะใช้ไม้ไผ่ 2 ลำ ตอกตะปูยึดติดกัน และใช้ตาข่ายมาขึงที่ปลายไม้ ตักปลาแบบช้อนไปตามสายน้ำ โดยจะเลือกทำเลที่เป็นบริเวณน้ำนิ่งบริเวณโขดหิน ซึ่งจะเป็นจุดที่ปลามักจะใช้เป็นจุดพักในขณะที่ว่ายทวนกระแสน้ำ ซึ่งสามารถตักปลาได้ในลำน้ำโขงตลอดทั้งปี โดยเฉพาะช่วงหน้าน้ำหลาก ที่ปลามักจะว่ายทวนกระแสน้ำขึ้นไปวางไข่ในบริเวณที่เหนือขึ้นไป และบริเวณทำเลของการตักปลาของชาวบ้านแต่ละคน จะถือเป็นสมบัติของครอบครัว สามารถสืบทอดยกเป็นมรดกสืบทอดกันได้