เรื่องของ“แม็คคาร์ธี”... | คมชัดลึก

 ทีวีอเมริกาหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 และยุคต้นของสงครามเย็นเมื่อ 50-60 ปีก่อน มีส่วนสร้างนักการเมืองอเมริกันหลายคนให้มีชื่อเสียงโด่งดังจนเป็นที่รู้จักดีของคนอเมริกันทั่วไป

 หนึ่งในจำนวนนั้นก็ได้แก่วุฒิสมาชิกที่มีชื่อว่า โจเซฟ แม็คคาร์ธี

 ในค.ศ. 1950 แม็คคาร์ธี ได้ชื่อว่าเป็นผู้ฉกฉวยโอกาสนวัตกรรมใหม่อย่างโทรทัศน์ แสดงบทบาทและสร้างชื่อเสียงให้แก่ตนเองได้โดดเด่นมากที่สุด จนกระทั่งถึงขั้นเป็นผู้นำฝูงชนคนอเมริกันอยู่ระยะหนึ่ง

 กล่าวกันว่า แม็คคาร์ธีเหมาะกับจอทีวีเพราะพูดจาโผงผางประเภทขวานผ่าซาก มีท่าทางเป็นนักเลงและมีเสียงที่บาดหู ทั้งครบเครื่องในเรื่องของการโกหกพกลมด้วยวิธีที่ก้าวร้าวหยาบคายและอคติ จึงเขย่าจอทีวีให้อึกทึกครึกโครมได้อยู่เสมอ

 คนอเมริกันในยุคนั้นหวาดกลัวคอมมิวนิสต์และกำลังเห่อทีวีและวิธีการของแม็คคาร์ธีก็เป็นที่โดนใจมาก จึงพูดอะไรด่าใครก็พากันนิยมยกย่องและเชื่อถือไปหมด

 แม็คคาร์ธีชอบใช้วิธีทำลายคนให้ย่อยยับทางหน้าจอทีวีด้วยการโจมตีใส่ร้ายป้ายสีอย่างมักง่าย แต่ก็ดูเนียนสมจริง เพราะเขาเป็นคนคล่องแคล่วและชำนาญในทางนี้ คนที่ได้ดูได้ฟังจึงพากันเคลิบเคลิ้มในสิ่งที่แม็คคาร์ธีพูด เช่นว่า คนนี้เป็นคอมมิวนิสต์ คนนั้นเป็นอำมาตยาธิปไตย ก็หลงเชื่อโดยไม่คิด

 กล่าวกันว่าในยุคที่แม็คคาร์ธีเป็นที่ชินหูชินตาสำหรับผู้ชมทีวีอยู่แทบจะทุกวันนั้น มักจะมีเรื่องมดเท็จที่ถูกสร้างให้เป็นข่าวครึกโครมอยู่ได้เรื่อยๆ ก็เพราะแม็คคาร์ธีเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์ในการสร้างเรื่องพาดหัวข่าว จึงไม่เพียงแต่ทีวีเท่านั้น ทั้งวิทยุ หนังสือพิมพ์ และสิ่งพิมพ์อื่นๆ ต่างก็พากันโดดงับเหยื่อข่าวปลิ้นปล้อนจากแม็คคาร์ธีทั้งสิ้น

 ในยุคนั้นจึงไม่มีแต่นักการเมืองเท่านั้น ทั้งนักการทูต นายทหาร นักวิชาการ ลงมาจนถึงพ่อค้า นักธุรกิจ และแม้แต่นักวิทยาศาสตร์นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ต่างก็ถูกเรื่องมดเท็จหลอกลวงของแม็คคาร์ธีทำร้าย

 และมีคนดีๆ หลายคนที่ต้องถูกทำลายลงทางหน้าจอทีวี

 เรื่องของแม็คคาร์ธีคงจะทำให้คนอเมริกันหลงผิดอยู่อีกนาน ถ้าหากว่าเขาไม่ถูกคณะกรรมการวุฒิสภาสอบสวนทางหน้าจอทีวี จนจับผิดได้ว่า การกล่าวหาและโจมตีผู้อื่นล้วนเป็นเรื่องหลอกลวงเหลวไหล

 แล้วที่สุดแม็คคาร์ธีก็ถูกปราบปรามจนต้องยุติบทบาทลง ไม่มีใครเชื่อถือเขาต่อไปอีก ก็เพราะจอทีวี นั่นแหละครับ

 อ่านเรื่องของแม็คคาร์ธีในประวัติศาสตร์การเมืองของอเมริกาในอดีต แล้วอดคิดถึงการเมืองไทยในเวลานี้ไม่ได้ เมื่อไหร่จะมีคนปราบปรามนักการเมืองอย่างนี้ให้หมดไปเสียที