สังคมวงจรปิด | คมชัดลึก

 กล้องวงจรปิดไม่ได้เป็นอุปกรณ์แก้วสารพัดนึกที่พอโจรเห็นแล้วจะหวาดกลัวละเว้นไม่ลงมือ แต่เป็นเครื่องมือหนึ่งที่สามารถใช้เป็นหลักฐานสาวไปถึงตัวคนร้ายได้ เหมือนกับอุปกรณ์ป้องกันขโมยที่ติดตั้งในรถยนต์ คือ ช่วยประวิงเวลาให้การลงมือเสียเวลาเนิ่นนานออกไป เป็นการช่วยป้องกันได้ในระดับหนึ่ง หรือมีผลต่อการตัดสินใจเลือกรถเป้าหมายของมิจฉาชีพ

 กล้องวงจรปิดเองก็เช่นเดียวกัน หลายคดีที่เกิดขึ้นทุกวันนี้ถูกคลี่คลายโดยอุปกรณ์อิเลกทรอนิกส์ชนิดนี้ อย่างน้อยก็ทำให้รู้ตัวคนร้ายให้พอสืบสาวราวเรื่องได้ หรือถ้ายังไม่ได้ตัวในตอนนี้ก็อาจทำเป็นโปรไฟล์เอาไว้เผื่อใช้เป็นฐานข้อมูลในวันข้างหน้า ที่สำคัญมันเป็นหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ยืนยันการกระทำผิดได้อย่างชัดเจน คนร้ายยุคใหม่จึงตื่นตัวและหาทางอำพรางเมื่อยามต้องลงมือในที่ที่รู้ว่ามีกล้องวงจรปิด

 งานตำรวจไทยส่วนใหญ่มักจำกัดอยู่แค่ไม่กี่สายงาน เช่น การป้องกันปราบปรามขึ้นอยู่กับงานสายตรวจ การสืบสวนจับกุมคนร้ายขึ้นกับฝ่ายสืบสวน หรืองานจราจร ฯลฯ ต่างฝ่ายต่างทำหรืออาจจะแชร์ข้อมูลกับบางคดีที่เชื่อมโยงถึงกัน ซึ่งจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อขอความร่วมมือประสานขอข้อมูลมาเท่านั้น ทั้งที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติมีระบบโปลิศ (polis) ที่ใช้เชื่อมต่อข้อมูลข่าวสารทั้งระบบงานตำรวจมาตั้งนานนม แต่กลับได้รับการพัฒนาปรับปรุงให้เข้ากับโลกปัจจุบันน้อยเกินกว่าศักยภาพที่มี

 ข้อมูลที่เชื่อมต่อกับระบบโปลิศ นอกจากจะเป็นข้อมูลพื้นฐานสำคัญๆ ที่มีผลต่องานตำรวจ เช่น สำนักทะเบียนราษฎร สำนักงานประกันสังคม ฯลฯ ก็น่าจะมีการเชื่อมต่อกับเครือข่ายรัฐทุกแห่ง องค์การปกครองส่วนท้องถิ่นอย่างเช่นกรุงเทพมหานคร หรือเอกชนทุกภาคส่วน แล้วหันมาทำงานเชิงรุกมากกว่างานบริการแค่การตรวจสอบข้อมูลเพียงไม่กี่เรื่อง อบรมพัฒนาทักษะความรู้ของบุคลากรอย่างสม่ำเสมอ ขณะเดียวกันก็แสวงหาเทคโนโลยีใหม่ให้ก้าวนำคนร้ายไซเบอร์เทค เพราะตำรวจเป็นผู้บังคับใช้กฎหมายอยู่แล้ว มีอำนาจทำสำนวนการสอบสวนเมื่อพบการกระทำผิดและส่งฟ้องได้ทันที ครั้นจะให้กรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) หรือกระทรวงเทคโนโลยีและสารสนเทศ (ไอซีที) ทำก็ดูกระไรอยู่ ทางที่ดีเรามีทั้งจมูก อากาศ และเครื่องช่วยหายใจอยู่ในมือแล้ว

 ที่เหลือก็แค่เรียนรู้ที่จะหายใจเท่านั้น !?!

 มัธยัสถ์ อินมา
[email protected]