ฉลามบุก!!!!!!
บายไลน์ : ทัศนีย์ สาลีโภชน์
ดิฉันละเห็นใจชาวออสเตรเลียเสียจริงๆ เพราะดูเหมือนว่าถูกเคราะห์กรรมกระหน่ำซัดไปเสียหมดทุกด้าน ไม่เพียงต้องหวาดผวากับวิกฤติเศรษฐกิจ และไฟไหม้ป่าครั้งรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์เท่านั้น ล่าสุดยังเกิดน้ำท่วมใหญ่ที่ลุกลามไป 2 รัฐแล้ว
พอจะลงทะเลไปหาความเย็นอันชุ่มฉ่ำจากสายน้ำให้ช่วยบรรเทาความร้อนจากไฟป่า และพิษเศรษฐกิจก็ไม่กล้า เพราะช่วงนี้มีข่าวฉลามขาวอาละวาดหนักเสียเหลือเกิน แม้แต่ในอ่าวซิดนีย์ แหล่งท่องเที่ยวชื่อดังที่มีโรงโอเปราหลังคารูปเรือเป็นแลนด์มาร์กสำคัญ ซึ่งไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้มานานหลายสิบปีแล้วก็ยังเกิดเรื่องขึ้นได้
เหตุฉลามไล่กัดคนแถวๆซิดนีย์ถึง 2 ครั้ง 2 คราในเวลาเพียง 2 วันเมื่อสัปดาห์ที่แล้วทำให้เกิดการถกเถียงกันตามหน้าสื่อต่างๆใหญ่โตถึงจำนวนฉลามว่ามีมากแค่ไหนกันแน่ แถมยังทำให้เกิดความหวาดผวาขึ้นมาว่า ฤา ชายหาดที่เป็นหน้าเป็นตาของเมืองจะไม่ปลอดภัยสำหรับนักว่ายน้ำอีกต่อไปแล้ว
หนังสือพิมพ์ซันเดย์ เทเลกราฟในซิดนีย์ถึงกับพาดหัวตัวใหญ่เป้งว่า "ฉลาม 100 ตัว" แล้วก็โค้ทคำพูดของนายบิล ลิทช์ฟิลด์ ชาวประมงคนที่อ้างว่าสามารถจับฉลามได้ถึง 100 ตัวต่อคืน แต่ตอนนี้ถูกห้ามจับปลาไปจนถึงเดือน ก.ค. โน่นแน่ะ เพราะฉลามที่จับได้เป็นล่ำเป็นสันทำให้โควต้าจับปลาที่ตัวเองได้มาเกินไปเรียบร้อยแล้ว
ชาวประมงผู้นี้บอกด้วยว่านั่นเป็นแค่ตัวเลขเฉลี่ยของฉลามที่จับได้เท่านั้นนะ แล้วคิดดูสิว่าจริงๆแล้วจะมีว่ายฉวัดเฉวียนอยู่ในน้ำอีกมากมายขนาดไหน
ประเด็นหนึ่งที่กำลังถกเถียงกันอยู่ในขณะนี้ก็คือว่า สาเหตุที่ฉลามชุกชุมขึ้นเป็นเพราะน้ำทะเลในอ่าวซิดนีย์นั้นสะอาดขึ้นนั่นเอง เลยทำให้ฉลามเข้ามาเพ่นพ่านจับปลา (รวมถึงจับคน) กินเป็นอาหารกันมากขึ้น
สาเหตุที่เรื่องนี้กลายเป็นประเด็นขึ้นมาก็เพราะว่าเมื่อไม่กี่ปีมานี้ทางรัฐนิวเซาท์เวลส์ได้ออกคำสั่งห้ามทำการประมงเชิงพาณิชย์ในอ่าวซิดนีย์ แล้วก็มีการออกมาตรการต่อต้านมลภาวะออกมาหลายอย่าง เลยทำให้มีสัตว์น้ำในอ่าวมากขึ้น ก็เลยมีการนำไปโยงกันว่าน้ำที่สะอาดขึ้นพลอยทำให้ฉลามชุมขึ้นไปด้วย
เล่นเอาทางการรัฐนิวเซาท์เวลส์ถึงกับเต้นผาง รีบออกมาปฏิเสธความคิดนี้ทันทีว่าไม่จริ้งไม่จริง ไม่มีหลักฐานบ่งชี้ว่าจำนวนฉลามในรัฐนิวเซาท์เวลส์เพิ่มขึ้นแต่อย่างใด
ประเด็นที่ชาวซิดนีย์กำลังหยิบยกมาคุยกันนี้ทำให้ดิฉันตามข่าวเรื่องนี้อย่างใกล้ชิด เพราะอยากจะรู้เหมือนกันว่าเมื่อคนมองว่าธรรมชาติคุกคามความปลอดภัยของพวกเขา แล้วพวกเขาจะหาทางออกกันอย่างไร