ไก่ชน... | คมชัดลึก

 สมัยกษัตริย์เฮียนจง ซึ่งโปรดการชนไก่ถือเป็นยุครุ่งเรืองที่สุดของไก่ชนเท่าที่ประวัติศาสตร์จีน เคยมีมา ก็เพราะนักชนไก่ผู้ยิงใหญ่ชื่อ เกียเซียง

 เกียเซียงเป็นเด็กยากจน ไก่เลี้ยงสักตัวก็ไม่มี ได้แต่เล่นไก่ไม้สนุกตามประสาเด็ก อยู่ในนครเชียงอาน  จนกระทั่งวันหนึ่งได้พบกับกษัตริย์เฮียนจง ซึ่งปราศรัยไต่ถามถึงได้รู้ว่า เกียเซียงเป็นผู้ชำนาญการในเรื่องไก่ชนมาก

 เกียเซียงเข้าวังไปเลี้ยงไก่ชนให้กษัตริย์จนมีชื่อเสียงลือเลื่องไปทั่วแผ่นดินจีนอันกว้างขวาง ไก่ถังหรือ ไก่เกียเซียง กลายเป็นยอดไก่ชนที่ทุกครัวเรือนบ้านช่องของคนจีนรู้จักดี

 หนังสือเล่มนี้บอกว่า ไก่ชนยุคนี้คือกีฬายอดนิยมของคนจีนทั่วไป ในขณะที่เกียเซียงได้รับยศถา บรรดาศักดิ์เป็นขุนนางอยู่ในวัง ในขณะที่มีอายุแค่ 13 ปีเท่านั้น

 กล่าวกันว่า เกียเซียงรู้จักไก่ชนดี ไก่ชนทุกตัวที่เขาเลี้ยง เขารู้ใจขนาดว่าพูดกับไก่รู้เรื่อง เขาจึงได้รับฉายาว่าเป็น “เจ้าแห่งไก่” ปรากฏอยู่ในพงศาวดารจีนช่วงหนึ่ง

 กล่าวได้ว่ารู้จักไก่ชน ก็ต้องรู้จักเกียเซียง ถือว่าเป็นนักเลี้ยงไก่ชนมืออาชีพคนแรกของโลกก็ว่าได้

 ตามประวัติเกียเซียงที่ ล.เสถียรสุตเล่า ขณะรุ่งเรืองเรื่องไก่ชน เขามีลูกมือเฉพาะสำหรับเลี้ยงไก่ชนอยู่ในวังมากถึง 500 คน ในงานราชพิธีครั้งหนึ่งที่ได้มีบันทึกไว้ว่า เกียเซียงได้นำขบวนเลี้ยงไก่ของเขาเข้าร่วมพิธีด้วย ล้วนแต่งกายด้วยผ้าต่วนสีงดงาม

 แต่แล้วก็ถึงคราวที่โชคชะตาไม่แน่นอน เมื่อต่อมากษัตริย์เฮียนจงต้องตกจากบัลลังก์ไป และกษัตริย์องค์ใหม่มีประกาศห้ามชนไก่

 เกียเซียงเมื่อตกงานก็ออกจากวังเข้าวัด บวชเป็นพระในที่สุด ละเลิกบาปกรรม ตัดขาดจากทางโลก ตั้งอยู่ในสมณเพศที่เคร่งธรรม สมถะ จนได้เป็นเจ้าอาวาส และก็ถึงแก่มรณภาพไปในอายุได้ 100 ปี...

 ทั้งหมดนี้ก็จะเห็นว่า กิจการไก่ชนจะรุ่งเรืองหรือตกต่ำนั้นอยู่ที่ผู้นำหรือว่าผู้ครองเมืองเป็นสำคัญ

 ปัจจุบันมีข่าวว่ากระทรวงมหาดไทยของเรากำลังคิดที่จะทำไก่ชนพื้นบ้านให้ใหญ่โตขึ้น ถึงขนาดเป็นธุรกิจระดับชาติเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว จะผิดถูกอย่างไรแต่อดคิดไม่ได้ว่า การท่องเที่ยวไทยนั้นสิ้นท่าถึงขนาดจะต้องอาศัยไก่ชนกันแล้วหรือ

 นี่เป็นยุคโลกาภิวัตน์แล้ว น่าจะหาอะไรใหม่มาขายการท่องเที่ยว ก็ขนาดเกียเซียง “เจ้าแห่งไก่” ตั้งกว่าพันปีมาแล้ว ยังปลงตกคิดได้ ว่ามันเป็นบาปกรรม

 ไก่เลือดตกยางออกแต่คนสนุกและได้เงิน เอาเปรียบไก่มากไปครับ