ข่าว

ปัญหาพัฒนา“กล้วยไม้”

ปัญหาพัฒนา“กล้วยไม้”

20 พ.ย. 2559

โดย - ศ.ระพี สาคริก

 

          จากการศึกษาวิเคราะห์ประสบการณ์ในการทำงาน พัฒนากิจการกล้วยไม้ของไทย ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันควบคู่กันกับข้อมูล ซึ่งสะท้อนมาจากพฤติกรรมในการกำหนดโครงสร้างและวิธีการพัฒนา ในรูปแบบที่พยายามปกป้องผลประโยชน์ในการให้บริการทางวิชาการเพื่อมุ่งสู่ส่วนรวม เราได้ศึกษาหาข้อมูลอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับปัญหาความไม่เป็นธรรมในสังคมไทย และนำมาประกอบการร่างโครงสร้างตลอดจนกำหนดวิธีการในการถ่ายทอดวิชาการเข้าสู่โครงสร้างซึ่งคิดว่าเหมาะสมในการป้องกันและแก้ปัญหาขั้นพื้นฐาน

          แล้วจึงนำวิชาการเข้าสู่โครงสร้างและระบบซึ่งมีส่วนเป็นอุปสรรคต่อโอกาสแสวงผลประโยชน์ส่วนตัวของบุคคลบางกลุ่มโดยปริยาย ได้ก่อให้เกิดแรงกระทบที่สะท้อนกลับมาสู่เราเป็นระยะๆ ช่วยให้เราได้รับความรู้และประสบการณ์เกี่ยวกับปัญหาในสังคมไทยกว้างขวางและลึกซึ้งยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ความรู้ที่ได้รับเป็นสิ่งที่มีคุณค่าอย่างยิ่งต่อการปฏิบัติงานให้แก่ส่วนรวมในระยะหลังๆ ตลอดมา และเป็นพลังผลักดันให้ทัศนคติในการมองปัญหาต่างๆ กว้างขวางและลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น

 

ปัญหาพัฒนา“กล้วยไม้”

 

          ปัญหาทั่วๆ ไป ที่ส่งผลกระทบการพัฒนากิจการกล้วยไม้ของประเทศอย่างสำคัญนั้น อาจจำแนกออกได้เป็น 2 หลักการ คือปัญหาพื้นฐานของสังคมไทยทั่วๆไป ปัญหานี้เป็นปัญหาใหญ่และกว้างขวาง สลับซับซ้อน ส่งผลกระทบทุกๆ เรื่องในการพัฒนา การพัฒนากิจการกล้วยไม้เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้นที่ได้รับผลนี้ เป็นปัญหาของชาติที่ประชาชนทุกคนมีส่วนร่วมในบทบาทความรับผิดชอบต่อการป้องกันและแก้ไข

           ดังนั้น ทุกคนในชาติจะต้องได้รับโอกาสในการสร้างสรรค์ให้มีคุณสมบัติสามารถมองลึกลงไปถึงฐานของปัญหา และในมุมกลับก็เพื่อการยกระดับคุณภาพของประชากรของประเทศเป็นส่วนรวมด้วย การศึกษาของชาติจึงควรได้รับการปฏิรูปให้อยู่ในสภาพเหมาะสมและทันต่อสภาวะความเป็นจริงก่อน เพื่อมิให้การพัฒนาเรื่องทั้งหลายในด้านอื่นๆ ต้องสูญเสีย ถัดมาก็คือ การปฏิรูประบบการบริหารงานของประเทศ ซึ่งเป็นกุญแจดอกสำคัญอีกดอกหนึ่ง 

 

ปัญหาพัฒนา“กล้วยไม้”

 

          ปัญหาที่สองรองลงมา ได้แก่ ปัญหาภายในของวงการกล้วยไม้ แต่ถ้าหากเราสามารถทำความกระจ่างชัดและป้องกันแก้ไขปัญหาขั้นพื้นฐานดังได้กล่าวมาแล้วได้ ปัญหาที่สองนี้ จะอยู่ในสภาวะเป็นปัญหาประจำวันซึ่งเกิดจากการปฏิบัติงานเป็นประจำ และอยู่ในสภาวะที่แก้ได้โดยไม่ยากนัก เพียงแต่อยู่บนหลักการและกระทำอย่างสม่ำเสมอโดยไม่ปล่อยปละละเลย ทุกสิ่งทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดี ดังได้กล่าวมาแล้วทั้งหมด

          จะเห็นได้ว่า การแก้ปัญหาที่วงการกล้วยไม้ไทยประสพอยู่นั้น เพียงเสนออกมาได้ด้วยหลักการ โดยพยายามสะท้อนให้เห็นปัญหาอันเกิดจากระดับพื้นฐานและโครงสร้างของสังคมส่วนการแก้ไขที่แท้จริงนั้น จำเป็นต้องมุ่งสู่การพิจารณาปฏิรูปโครงสร้างที่ก่อให้เกิดปัญหาก่อนอื่น จึงมุ่งประเด็นสู่คำถามที่ว่า ควรจะเริ่มด้วยรูปแบบอย่างไร และเริ่มต้นที่ตรงไหน

          จงอย่าคิดว่าเราไม่มีทางจะทำได้ แล้วก็มองข้ามไป ถ้าหากตราบใดเราและลูกหลานของเรายังต้องอยู่บนผืนแผ่นดินนี้ต่อไปในอนาคต!