ม่ายช่าย ม่ายช่ายธรรมดา | คมชัดลึก

เจ้าของธรรมดาที่ไม่ธรรมดาที่ว่า คือ "ผ้าบาติก" หรือ "ปาเต๊ะ" นั่นเอง

 คนส่วนใหญ่มักจะคิดว่าสิ่งที่จะได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลกได้นั้นจะต้องเป็นโบราณสถานสำคัญๆ หรือสถานที่ที่มีความงดงามตามธรรมชาติเท่านั้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้แบ่ง มรดกโลกออกเป็น 2 ประเภท คือ มรดกทางวัฒนธรรม และมรดกทางธรรมชาติ

 โดยมรดกทางวัฒนธรรมยังถูกแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ คือ มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ (Tangible Cultural Heritage) และมรดกทางวัฒนธรรมที่ไม่สามารถจับต้องได้ (Intangible Cultural Heritage) ซึ่งผ้าบาติกก็รวมอยู่ในประเภทหลังนี่เอง

 การตัดสินว่าสิ่งใดจะได้รับเลือกเป็นมรดกโลกชิ้นใหม่จะมีขึ้นในเดือนกันยายนนี้แล้ว ทางอินโดนีเซียเลยคึกคักกันสุดๆ

 ชาวอิเหนามองว่าผ้าบาติกที่คนไทยก็คุ้นเคยกันดีนั้นเป็นจิตวิญญาณของพวกเขาเลยทีเดียว เพราะการทำผ้าชนิดนี้นั้นได้รับอิทธิพลมาจากทั้งศิลปะ ดนตรี ตำนาน ศาสนา และการเต้นรำของอินโดนีเซีย ไม่ใช่แค่ผ้าที่ทำโดยใช้เทียนปิดส่วนที่ไม่ต้องการให้ติดสีเท่านั้น

 ปัจจุบัน มีสิ่งที่ได้รับเลือกเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่ไม่สามารถจับต้องได้ของยูเนสโกอยู่ราว 100 อย่าง อาทิ งานคาร์นิวัลในเมือง Binche ประเทศเบลเยียม บทเพลงของคนเลี้ยงสัตว์ชาวซาร์ดิเนีย เทศกาลแซมบา เดอ โรดาในรัฐบาเฮีย ประเทศบราซิล

 อินโดนีเซียเองก็เคยผลักดันให้งานของตัวเองได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่ไม่สามารถจับต้องได้มาแล้ว 2 อย่าง คือ กริช และหนังตะลุงชวาที่เรียกว่า "วายัง" ก่อนจะผลักดันให้ผ้าบาติกกลายมาเป็นอย่างที่ 3

 ที่น่าสังเกต คือ ไทยเรายังไม่มีมรดกโลกในสาขานี้เลยจึงอยากจะวอนขอหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหันมาผลักดันเรื่องนี้บ้าง

 เพราะดิฉันมั่นใจว่า วัฒนธรรมของเราก็ไม่แพ้ชาติไหนในโลกเหมือนกัน