ข่าว

หน้าที่พลเมืองถูกลืม

หน้าที่พลเมืองถูกลืม

17 ส.ค. 2552

วันนี้ถูกมองว่าเป็นวันแห่งความระทึกใจ บ้านเมืองอาจเข้าสู่จุดวิกฤติใหม่ของความขัดแย้งของมวลชนกลุ่มต่างๆ ซึ่งมีความคิดทางการเมืองแตกต่างกัน โดยมีปัจจัยแปรผัน เช่น เงิน เป็นตัวขับดัน เมื่อกลุ่มคนเสื้อแดงจะยื่นคำร้องขอพระราชทานอภัยโทษให้ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร

การกระทำของมวลชนเสื้อแดงถูกมองว่ามีเจตนาแฝงเร้น ต้องการให้สถาบันอันเป็นที่รักและเคารพของชาติได้รับผลกระทบจากการต่อสู้ทางการเมือง การทวงอำนาจ การทวงสมบัติ และการไม่ยอมรับโทษอาญา และพฤติกรรมบ่อนทำลายบ้านเมืองโดยรวม อาศัยอำนาจเงินและเครือข่ายนักรับจ้างปลุกระดมมวลชนเป็นเครื่องมือ

 พฤติกรรมไม่ถูกต้องตามขั้นตอนยังได้รับการสนับสนุน ให้ท้ายโดยนักการเมืองรุ่นโบราณ แต่ยังมีตัณหาในอำนาจการเมือง ยอมรับใช้ผู้กระทำผิดกฎหมาย และช่วยเหลืออาชญากรหนีคุก โดยไม่คำนึงถึงความถูกต้องดีงาม เพราะไม่รู้จักแยกแยะว่าใครดีใครชั่ว จิตสำนึกมืดบอดเพราะความต้องการทรัพย์สินเงินทองไม่จบสิ้น

 คงเป็นเพราะประเทศไทยได้เปลี่ยนหลักสูตรการศึกษา ไม่มีวิชาหน้าที่พลเมืองและศีลธรรม หนังสือสมบัติผู้ดี จึงทำให้คนรุ่นใหม่และรุ่นก่อนหน้านี้บางกลุ่มไม่มีสำนึกว่าหน้าที่ของตัวเองมีอะไร และความรู้สึกรักชาติ ปกป้องแผ่นดิน ยกย่องคนดี ไม่เป็นเครื่องมือของคนชั่ว ซึ่งจ้องล้มล้างสถาบันหลักของชาติ การรู้จักหน้าที่ไม่จำกัดเฉพาะประชาชน แต่รวมถึงคนทุกระดับ ทุกสาขาอาชีพ ซึ่งมีสิทธิ์อาศัยบนแผ่นดินผืนนี้

 การล่วงละเมิดจาบจ้วงสถาบันพระมหากษัตริย์ โดยกลุ่มเครือข่ายนักการเมืองหลบหนีโทษจำคุกได้เกิดขึ้นหลายครั้ง แต่ละครั้งก็อ้างหน้าตาเฉยว่ามีความจงรักภักดี และการกระทำล่าสุดคือการกดดันสถาบันให้ต้องอยู่ในสภาวะสุ่มเสี่ยง เป็นการทำร้ายโดยตรงแต่ปากอ้างว่าเป็นการเรียกร้องขอพระกรุณาธิคุณ แต่จิตใต้สำนึกหาได้มีความเคารพอย่างที่อ้าง พฤติกรรมต่างๆ ทั้งเปิดเผยและรับรู้ในวงจำกัดสะท้อนให้เป็นการปลิ้นปล้อน เสแสร้ง ใช้เล่ห์เหลี่ยมเพื่อกอบโกยผลประโยชน์เพื่อต้องการเป็นผู้อยู่เหนือกฎหมาย

 น่าเสียดายที่รัฐบาลตายใจ ไม่เห็นภัยร้ายแรงต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ จึงปล่อยปละละเลย กว่าจะรู้ชัดเจนก็สายเกินไป ทำให้บ้านเมืองเสี่ยงต่อวิกฤติมวลชนขัดแย้ง จนอาจเป็นโอกาสสำหรับกลุ่มแสวงหาอำนาจฉกฉวยจังหวะสร้างความวุ่นวายเพื่อหาเหตุให้เกิดความเปลี่ยนแปลงทางการเมือง รวมทั้งการใช้กำลังล้มล้างรัฐบาลด้วยการรัฐประหาร ยึดอำนาจ แม้จะรู้ว่าเป็นการนำพาบ้านเมืองให้สู่ความเลวร้ายกว่าที่เคยเผชิญมา ดังนั้นรัฐบาลคงได้หวังพึ่งเจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคง รักษากฎหมาย ป้องกันไม่ให้เกิดเหตุร้ายบานปลายจนนำไปสู่มิคสัญญีได้