
เมื่อมาร์คเจอตอ
คำเตือนโบราณท่านว่า ช้างสาร งูเห่า ข้าเก่า เมียรัก อย่าไว้วางใจ เพราะคนหนีคุกเจอมาแล้วครบถ้วน ทุกวันนี้ยังไม่อยากมีเมียใหม่ จดทะเบียนให้เป็นภาระผูกพัน แยกกันอยู่ไปวันๆ แบบนี้ดีกว่า ยังมีโอกาสได้ลุ้นเอาสมบัติคืนด้วย
ถ้าตัวเองและเครือข่ายพี่น้องญาติมิตรลิ่วล้อ สามารถแต่งนิทานให้ศาลเชื่อว่าไม่มีอะไรลับลมคมในด้านการได้มาซึ่งกองมหาสมบัติ และโดนรัฐอายัด
การดิ้นรนเอาสมบัติคืนจึงเป็นงานเดิมพันสูง ลงทุนทุ่มเงินจ้างพวกหิวเงิน นักจุดม็อบ ปลุกระดมมวลชนป่วน ก่อการจลาจล เผาบ้านเผาเมือง
ทั้งวางแผนล้มล้างสถาบัน ทั้งๆ ที่ไม่สำนึกในบุญคุณแผ่นดินว่าทรัพย์สินที่ได้นั้น มาจากสัมปทาน เอาอากาศ คลื่นความถี่ไปหากินจนร่ำรวยสะดือปลิ้น
ต่อให้บ้านเมือง สถาบันล่มจมก็ไม่สนใจ ถ้าไม่ได้กองสมบัติ อำนาจรัฐคืนมา เพื่อให้พวกพ้องมีโอกาสปล้นสะดมทรัพย์สินแผ่นดินรอบใหม่ ว่างั้นเถอะ
แล้วผู้นำรัฐบาลคนปัจจุบันเป็นอย่างไร เจอครบเครื่อง เช่น รถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ ยังไม่รู้จะแก้ปัญหาอย่างไร เหมือนติดอยู่ในอุโมงค์มืดยาวเหยียด
ปัญหารถไฟ มีทั้งหนี้กองมหาศาล ยังไม่สามารถจัดการปรับโครงสร้างใหม่ ทั้งรถไฟฟ้าใต้ดิน บนดิน และรถไฟแอร์พอร์ตลิงค์ เกี่ยวโยงกับพรรคร่วมรัฐบาล
เรือเมล์ไม่มีปัญหา แต่เป็นรถเมล์ โดยเฉพาะเดิมพัน 4 พันล้านบาท ยังไม่มีใครชนะเด็ดขาด จ้องคุมเชิงกันอยู่ เพราะท่านมาร์ครับบทเป็นตออยู่หน้าอู่
เมื่อปัญหาคาราคาซังแก้ไม่ได้ ต้องถูก “เด็จพี่” จอมลิเกเหน็บทุกวัน ไม่ยอมปล่อยให้จิตสงบ เพราะเด็จพี่ไม่มีวิกลิเกประจำ ต้องอาศัยการเมืองเป็นอาชีพใหม่ มีคู่แข่งเยอะ ทั้งในพรรคและแกนนำเสื้อแดง แย่งน้ำเลี้ยง เอาใจเจ้านาย
เด็จพี่ ลิเกนอกโรงจึงเป็นตัวป่วนได้ระดับหนึ่ง แม้จะไร้จินตนาการ ขาดความน่าเชื่อถืออย่างรุนแรง ความน่าเกรงขามคงเป็นรองตลกคาเฟ่เล็กน้อย
แต่ความขยันรายวันของเด็จพี่ ทุ่มตัวทำงานแบบไม่ต้องกลัวว่าตัวเองมีอะไรจะเสีย จึงเป็นเหมือนยุงรำคาญไล่ตอมขาชาวบ้านเมื่อชมลิเกในตลาด
แต่ปัญหาคาอกของผู้นำรัฐบาลคือ “ตำรวจ” ทุกวันนี้เป็นเหมือนริดสีดวง ทั้งเจ็บและปวดแสบ ทำอะไรก็ไม่ได้ เพราะตำรวจได้เป็น “ตอ รอ” อยู่ทุกหนแห่ง
เท่าที่ผ่านมา ยังไม่มี ผบ. คนไหนเป็น “ตอ” ตำใจผู้นำรัฐบาลเท่ากับคนปัจจุบัน มีครบเครื่อง ทั้งลูกหลอกล่อ ลูกชน ลวงนายกฯ ให้ตายใจ อ้างว่าจะลาไปจีน แต่ไม่ครบกำหนดมีข้ออ้างน่าอัศจรรย์ว่าหวาดผวาพายุไต้ฝุ่นมาก ขอกลับก่อน กลัวไต้ฝุ่น แต่ไม่ยักกลัวการวิ่งเต้นฝุ่นตลบ ในการจัดโผตำรวจทั่วประเทศ จนชาวบ้านตั้งข้อสงสัยว่ามีใครขยัน เน้นการแสวงหารายได้ก้อนสุดท้ายเอาไว้กินยามแก่ หรือหาเงินไว้จ้างทนายไปแก้ต่าง แต่งนิทานให้ศาลฟังในคดีทุจริตอ๊ะป่าว
งานนี้ผู้นำรัฐบาลโดนลูบคมซ้ำซากแทบไม่เหลือ ถ้างานนี้ปล่อยไปโดยไม่เชือดไก่ให้ลิงก้นแดงดูเป็นตัวอย่างแล้ว ต่อไปจะปกครองข้าราชการได้ยากนิ! อิอิอิ!!!



