ทำ“เฟอร์ฯไม้”ขายเลี้ยงตัว ชีวิตต้องสู้“จำรัส สุภามูล” | คมชัดลึก

            จากอาชีพค้าขายของชำในหมู่บ้านพื้นที่อ.ดอยสะเก็ด จ.เชียงใหม่ แต่ด้วยความชอบในการงานไม้ บวกกับความที่ไม่ชอบอยู่นิ่ง จึงทำให้“ลุงจำรัส สุภามูล” อายุ76 ปี ต้องเฟ้นหางานทำ และรายได้เสริม ด้วยการหยิบจับงานไม้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ตนเองถนัด และทำมาเกือบตลอดทั้งชีวิต อาศัยความชอบ บางก็มีการเพาะต้นไม้ขาย แม้รายได้เฉลี่ยต่อเดือนจะน้อยนิด แต่ด้วยความชอบจึงทำให้งานทุกชิ้นที่ทำออกมาสวยงาม และมีความประณีต

           โดยเริ่มจากงานไม้แกะสลัก ทำเก้าอี้ไม้ ทำแค่นั่ง มานานกว่า 10 ปีแล้ว ส่วนมากก็จำหน่ายในหมู่บ้าน บางครั้งก็มีลูกค้ามาสั่งไปขายต่อบ้าง ต่อมาก็มีการพัฒนามาเป็นที่นวดเท้า นวดหลัง มีเพื่อนบอกมาให้ทำมั้ง ค่อย ๆ ทำไป จนมีลูกค้าประจำมาสั่งไปขายต่อตามสถานที่ท่องเที่ยวใน จ.เชียงใหม่

           แม้ว่างานที่ทำจะไม่ได้มีคำสั่งซื้อทุกวัน แต่ลุง กับคนงานเพียง 1 คน ก็ยังคงทำงานที่ตัวเองชอบต่อไป ค่อย ๆ ทยอยทำไปที่ละนิด บางวันก็เริ่มทำขาเก้าอี้ วันต่อไปก็ทำฐานเก้าอี้ ทำไปเรื่อย ๆ ไม่มีวันหยุด รอจนกว่าจะมีคนมาสั่งซื้อ ซึ่งโดยเฉลี่ยแล้ว จะมีลูกค้ามา สั่งสินค้าประมาณ 2 เดือนครั้ง หรือจนกว่าของที่รับไปขายหมด ก็จะมาสั่งเพิ่ม ส่วนใหญ่จะเป็นที่นวดเท้า นวดหลัง ที่มีคำสั่งซื้อมาก ประมาณ 20 อัน หรือตามจำนวนของที่มี เนื่องจากการทำที่นวดเท้า นวดหลัง จะต้องใช้เวลาในการทำต่อชิ้นประมาณ 1 วัน จึงทำให้ในช่วงที่ไม่มีคำสั่งซื้อ ก็จะค่อยๆ ทยอยทำ

           ลุงจำรัสบอกว่ารายได้จากการทำงานที่ต้องประณีต ใส่ใจ ไม่ได้เป็นรายได้ที่มากพอ แต่ก็เป็นรายได้ที่สร้างความภาคภูมิใจให้กับตนเอง บางครั้งก็มีรายได้จากการจำหน่ายสินค้าเพียงเดือนละ 1,000 กว่าบาท บางเดือนมีลูกค้ามาสั่งแคร่ไม่ไผ่ ก็มีรายได้มากขึ้นเป็น 3,500 - 4,000 บาท แต่ตนเองก็ยังมองว่าเงินจากการจำหน่ายสินค้า สามารถนำมาใช้เป็นค่าใช้จ่ายในบ้านได้ รวมทั้งยังสามารถเลี้ยงหลานได้ด้วย

           นอกจากนี้ เพื่อสร้างความแตกต่างในการทำงานไม้ ได้ประดิษฐ์โคมไฟจากไม้ในรูปแบบต่างๆ ด้วย ทั้งนำกะลา เศษไม้มาประกอบ เป็นรูปสัตว์ เช่น ยีราฟ โคมไฟแขวน หรือ การออกแบบโคมไฟ เพื่อให้ลูกค้ามีทางเลือกในการซื้อสินค้ามากขึ้น และเพื่อเป็นช่องทางในการจำหน่ายสินค้ามากขึ้นด้วย เพราะในปัจจุบันการทำงานไม้ มีหลายพื้นที่ในจังหวัดเชียงใหม่ ที่ทำเช่นกัน จึงจำเป็นต้องมีการพัฒนารูปแบบ ให้มีความแปลกใหม่ มากขึ้น

            ด้วยความชอบ ที่ได้ทำ ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่างานที่ทำจะเป็นไงต่อ เนื่องจากลูกหลาน ก็ไม่ยอมสานต่องานที่ทำ ถึงแม้ลุงก็บอกกับชาวบ้านในพื้นที่ว่า ใครอยากมีอาชีพเสริมก็มาเรียนกับลุงได้ แต่คนรุ่นใหม่ไม่ค่อยสนใจงานที่ทำเท่าไร เพราะคงคิดว่าเงินน้อย แต่หากทำเองนำสินค้าไปขายเอง ก็ถือว่ามีรายได้มากอยู่เหมือนกัน

            อย่างไรก็ตาม หลังจากนี้ลุงจำรัส ก็ยืนยันที่จะทำงานเฟอร์นิเจอร์ไม้ต่อไป โดยจะยังคงรักษาความละเอียดอย่างเต็มที่ รวมทั้งหากมีลูกค้า ต้องการสั่งงานเฟอร์นิเจอร์ไม้ และมีแบบที่ต้องการ ก็สามารถมาติดต่อได้ หากเป็นงานที่สามารถทำได้ ก็ยินดีที่จะทำให้ เพื่อให้ลูกค้ามีความสุข กับชิ้นงานที่ออกมา