เรื่องไม่น่า!!
โดย - ศ.นสพ.ปานเทพ รัตนากร
การเลี้ยงสัตว์เป็นเรื่องละเอียดอ่อน เพราะสัตว์เป็นสิ่งมีชีวิต มีอารมณ์ มีความคิด ฯลฯ เช่นเดียวกับคนเรา การปฏิบัติหรือจัดการต่อสัตว์เลี้ยงจึงต้องตระหนักถึงความจริงนี้ หากพลั้งเผลอ ลืมเลือนไปเพียงชั่วพริบตา เหตุไม่คาดฝันก็อาจเกิดขึ้นได้ ดังต่อไปนี้
1.เลี้ยงสัตว์อริกันไว้ด้วยกัน โดยเฉพาะหมา ไม่ว่าจะเป็นหมาด้วยกันเองที่เป็นคู่อริกันมาก่อน หรือกับสัตว์ต่างชนิดที่เป็นคู่กันมาโดยธรรมชาติ ในลักษณะผู้ล่ากับเหยื่อ เช่น หมากับกระต่าย หมากับแมว หมากับนก ฯลฯ แม้ว่าจะไม่ถูกทำร้ายโดยตรง ต่างตัวต่างอยู่ในกรง แต่ความกลัวว่าจะถูกทำร้ายของสัตว์ฝ่ายที่อ่อนแอกว่าย่อมระแวงภัยจนไม่เป็นอันกินอันนอน ร่างกายอ่อนแอจึงถูกเชื้อโรคเข้าแทรก เป็นเหตุให้ป่วยและตายได้โดยมิต้องถูกทำร้ายร่างกาย
2.กินผิด เลี้ยงอาหารผิดประเภท ขาดคุณภาพ ให้กินมากหรือน้อยเกินไป ฯลฯ เช่น เลี้ยงนกกระตั้วโดยให้อาหารเพียงแค่เมล็ดทานตะวันอย่างเดียวตลอดชีวิต จะทำให้มันป่วยด้วยโรคอ้วน หรือเลี้ยงหมาโดยให้กินแต่ข้าวคลุกปลากระป๋องอย่างไม่อั้น ขุนจนหัวแบน ในที่สุดก็ป่วยด้วยโรคอ้วน หรือแมวที่กินแต่ปลาทูนึ่ง ปลาทูเค็ม สุดท้ายก็ไตวาย หรือหนูแกสบี้ที่ให้กินแต่อาหารเด็กอ่อน ผลสุดท้ายคือฟันยื่นยาวจนเคี้ยวไม่ลง ฯลฯ
3.ความเชื่อความรู้ผิดๆ เป็นสิ่งที่เคยได้ยิน ได้ฟังมาจากคนขายหรือความเชื่อโบร่ำโบราณ แล้วนำมาปฏิบัติกับสัตว์ของตน ผลคือ เจ็บ ป่วย หรือตาย เช่น การจับกระต่ายโดยใช้มือหิ้วหู ห้อยต่องแต่ง หรือกระต่ายไม่กินน้ำจึงไม่ให้ แมวมีเก้าชีวิตดังนั้นหากเจ็บป่วยมีโอกาสหายเองได้ง่ายไม่ค่อยตาย จึงไม่พาไปหาหมอ หรือแมวกินแต่ปลาทูก็อยู่ได้ ฯลฯ
4.ทำไปเพราะไม่รู้ ความผิดที่ไม่น่าเกิดเหล่านี้เป็นความผิดพลาดที่ไม่น่าเกิดขึ้น มันมาจากความไม่รู้แล้วไปทำ เหตุแห่งความไม่รู้ก็คือ ไม่ศึกษาหาข้อมูลก่อนเลี้ยงสัตว์ ไม่อ่าน ไม่ถาม ฯลฯ เช่น เลี้ยงปลาในน้ำประปาที่มิได้พักไว้ให้คลอรีนระเหยหมดก่อน อย่างนี้ก็หงายท้องแน่ๆ แมวเป็นไข้ก็เอายาแก้ปวดพาราเซตามอลของคนให้กินโดยไม่รู้ว่าแมวแพ้ยาตัวนี้ถึงตาย ฯลฯ
5.ขาดความรับผิดชอบ ผลัดวันประกันพรุ่ง โรคเลื่อน สันหลังยาว ธุระไม่ใช่ ไม่รักษาเวลา ฯลฯ ล้วนเป็นสิ่งที่ก่อความเสียหายต่อสัตว์เลี้ยงอย่างรุนแรง หลายรายถึงกับตายเชียวแหละ เช่น ลูกหมาท้องร่วง ก็บอกไม่เป็นไรพรุ่งนี้จะพาไปหาหมอ วันรุ่งขึ้นก็ผลัดไปเป็นวันถัดไป อย่างนี้ร่ำไปจนลูกหมาตายเพราะเสียน้ำจนร่างกายทานไม่ไหว ฯลฯ
เห็นไหมครับว่าเรื่องไม่น่าเกิดก็เกิดขึ้นได้ หากผู้เลี้ยงสัตว์ไม่ตระหนักถึง “สวัสดิภาพสัตว์” ที่เขาต้องมีให้แก่สัตว์เลี้ยงของตน ถ้าทำได้ก็ไม่เกิดเรื่องหรอกครับ!