ความคุ้นชินของคนวัย 50 ปี ที่ต้องไม่ส่งต่อคนรุ่นถัดไป | คมชัดลึก

               เมื่อชีวิตคนเราได้ก้าวย่างเลยกว่าครึ่งร้อยแล้ว สมควรที่ท่านทั้งหลายจะได้เหลียวหลัง ทอดสายตา มองออกไปถึงการใช้ชีวิต การรับผิดชอบในหน้าที่ต่อครอบครัว ต่อกิจการ ต่อสังคม และต่อประเทศชาติ เพื่อทบทวนว่าเราจะส่งมอบสิ่งที่เราได้ทำลงไปให้แก่ลูกหลาน โดยเฉพาะแบบแผนการปฏิบัติตนที่ส่งผลกระทบต่อการทำตามหรือเป็นแบบอย่างให้คนรุ่นต่อไป ในมุมมองของผมอยากจะกล่าวในมิติที่เกี่ยวข้องเชื่อมโยงกับเศรษฐกิจ อันประกอบด้วย

               1.สิ่งที่ต้องทิ้งในรุ่นเราและต้องไม่ยอมให้รุ่นต่อๆ ไปเอาไปเป็นแบบแผนคือเรื่องของการทำอะไรที่คาบลูกคาบดอก แบบเอาประโยชน์ใส่ตนอย่างเดียว สังคม ชาติบ้านเมืองจะเป็นอย่างไรก็ช่าง เรื่องที่สำคัญที่ต้องหยุดในยุคนี้ เวลานี้คือ “การยอม คิด แล้วก็ทำทุจริต ติดสินบาทคาดสินบน เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย”

               2.สิ่งที่ต้องทิ้งไว้ในคนรุ่นเราคือ การคิดแต่จะเล่นเส้นเล่นสาย ซึ่งคนในรุ่นเราได้สร้างนวัตกรรมการบริหารสายสัมพันธ์ผ่านหลักสูตรชื่อย่อแปลกๆมากมายก่ายกอง สิ่งเหล่านี้ต้องหยุดในยุคนี้ไม่ให้รุ่นต่อไปติดเชื้อให้ได้

               3.สิ่งที่ต้องทิ้งไว้ในคนรุ่นเราอีกเรื่องก็คือ การเอาเปรียบคนในชาติเดียวกันผ่านการสร้างความเป็นชนชั้น โดยเอาฐานะทางเศรษฐกิจมาเป็นตัวแบ่ง ฉันคนรวย เธอคนรวยน้อยกว่า เธอคนจน โดยเฉพาะผมจะสะกิดใจทุกครั้งที่มีการระบุว่า โครงการนี้สำหรับรากหญ้า แล้วใครกลุ่มไหนหรือที่เป็นคนยอดหญ้า คนที่อยู่โคนต้นไม้ คนบนกิ่งก้านใบ จนถึงคนที่อยู่บนยอดไม้ สุภาษิตไทยบทหนึ่งกล่าวไว้ว่า เราทุกคนสูงเทียมกันเมื่อตอนนอนราบ ไม่มีใครใหญ่หรือสูงส่งกว่ากัน

               อะไรคือแรงบันดาลใจให้ผมคิดว่า 3 เรื่องข้างต้น และเราควรยุติในยุคนี้ ยุคที่เรารับผิดชอบ เหตุก็เพราะได้อ่านข้อความที่ส่งต่อมาในไลน์ที่ความบางตอนได้ระบุว่า พวกเราที่อยู่ในช่วงอายุ 40, 50 และ 60 ปี เป็นรุ่นที่ได้รับพรวิเศษ ชีวิตของเราเป็นเสมือนข้อพิสูจน์ที่มีชีวิต พ่อแม่ของเราไม่ได้ร่ำรวย พวกท่านไม่เคยต้องกระเสือกสนหาเงินทองเพื่อให้ร่ำรวย ท่านมอบความรักให้เรา และไม่ได้ให้สิ่งของทางโลกต่างๆ มากมาย

               เรารับฟังความจริงและความรู้สึกผิดชอบชั่วดี เราเขียนสิ่งเหล่านั้นในจดหมาย ดังนั้นคำเหล่านั้นไม่เคยต้องถูกแก้ไขหรือลบออกไปในภายหลัง

               เราไม่เคยใช้โทรศัพท์มือถือ เครื่องเล่นดีวีดี เพลย์สเตชั่น เครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล อินเทอร์เน็ต หรือแม้กระทั่งห้องสนทนาในโซเชียลมีเดีย แต่เราก็มีเพื่อนที่มีตัวตนจริงๆ มากมาย

               พวกเราเป็นกลุ่มคนที่ไม่มีใครเหมือน และเป็นรุ่นอายุที่มีความเข้าอกเข้าใจคนมากที่สุด เพราะเราเป็นกลุ่มคนรุ่นสุดท้ายที่ฟังคำสั่งสอนของพ่อแม่และยังเป็นกลุ่มคนรุ่นแรกที่ต้องฟังลูกๆ ของเรา

               มาถึงบรรทัดนี้ผมจึงขอเชิญชวนท่านที่ร่วมยุคสมัยในวัย 50 เวลานี้มาช่วยกันหยุดนวัตกรรมที่ไม่ได้จรรโลงสังคม เศรษฐกิจ การเมือง และประเทศชาติอันเป็นที่รักยิ่งให้เจริญงอกงามสำหรับคนรุ่นต่อๆ ไป ประเทศชาติไม่ได้ติดหนี้บุญคุณใคร ดังนั้นอย่าเอาเปรียบประเทศชาติด้วยศักยภาพที่เหนือกว่า โดยการเอาประโยชน์ส่วนตนในทุกเม็ด ทุกโอกาสที่จะทำได้ โดยทิ้งต้นทุนและความเจ็บปวดเจ็บแค้นให้แก่คนในชาติเดียวกันนะครับ

 

----------------------------

(สวัสดีเศรษฐกิจ : ความคุ้นชินของคนวัย 50 ปี ที่ต้องไม่ส่งต่อคนรุ่นถัดไป : โดย...สุรพล โอภาสเสถียร)