เก๊ทั้งน้าน... | คมชัดลึก

ใช่ว่าจะปลงสังขารหรอกนะ แต่ออกอาการเสียดายของมากกว่า เรื่องมีอยู่ว่าครั้งหนึ่งไม่นานมานี้แหละ เธอรับเชิญไปออกงานใหญ่งานหนึ่ง ซึ่งก็แน่นอนจะให้แต่งตัวฟลอว์ๆ (ธรรมดา) อ่ะย่อมไม่ใช่ยี่ห้อชูชัย วันนั้นนึกคึกหยิบต่างหูเพชรข้างละหลายกะรัตมาประโคมสองหู ประกายแสงวูบวาบต้องตาผู้คนไปทั้งงาน

 เจ้าแม่เพชรเดินเฉิดฉายร่วมงานอย่างมั่นใจ ทักทายคนโน้นคนนี้ตามประสาสาวสังคมรุ่นใหญ่ จนลืมไปว่าที่หูสองข้างน่ะมีของรักของหวงแถมแพงระยิบเกาะเกี่ยวอยู่ ไม่ทันระวังตัวอย่างที่บอกคู้ณ เดินไปมาอีท่าไหนไม่รู้ตุ้มหูเพชรหลุดร่วงไปข้างหนึ่งเฉยเลย ถ้าหล่นปุ๊บเก็บปั๊บก็ยังชั่วหน่อย แต่นี่ลาจากไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้

 ตายละหว่า! งานนี้ควานหาจนทั่วงานไม่มีวี่แววว่าจะเจอ แต่คุณเธอก็ไม่โทษใครหรอกนะ ก็แหม...เพชรนะเพชร ไม่ใช่ก้อนกรวด ลาภเข้าปากใครจะให้คายออกมาง่ายๆ ก็แปลก ตอนนี้เลยเป็นเหตุผลให้เวลาออกงาน ถ้าไม่สำคัญจริงๆ ละก็ คุณเธอจะไม่ประโคมเพชรแท้เด็ดขาด

 ประกาศให้รู้โดยทั่วกันว่า ไอ้ที่เห็นระยิบนั่นน่ะ เพชรเก๊ทั้งน้านเจ้าค้า....